Ανάμεσα σε ελληνικές αρχαιότητες

Όταν δεν κυκλοφορεί ανάμεσα στους ελληνικούς και ρωμαϊκούς θησαυρούς του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης και δεν «χάνεται» ανάμεσα σε χιλιάδες τόμους αρχαιολογικών βιβλίων για να μελετήσει, βρίσκεται κάτω από τον καυτό ήλιο της Κρήτης παρακολουθώντας τη σκαπάνη να βγάζει από το χώμα νέα ευρήματα. Και, βεβαίως, γράφει. Όχι όμως λογοτεχνία. Για την ακρίβεια «όχι ακόμη», όπως λέει ο ίδιος. Και η αλήθεια είναι πως δεν είναι εύκολο να πιάσεις το μολύβι (ή έστω να καθήσεις μπροστά στον υπολογιστή) όταν είσαι εγγονός του νομπελίστα και βραβευμένου με Πούλιτζερ συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουεϊ.

«Είναι βαρύ να έχεις αυτό το επίθετο, αλλά συνάμα αισθάνομαι πολύ περήφανος», λέει στα «ΝΕΑ» ο Σον Χέμινγουεϊ, που εργάζεται ως βοηθός επιμελητής στο Τμήμα Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Μητροπολιτικού Μουσείου και είναι γιος του μικρότερου γιου του συγγραφέα, Γκρέγκορι. Τον παππού του δεν πρόλαβε να τον γνωρίσει, αλλά ήδη έχει επιμεληθεί μια έκδοση με τα κείμενα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ σε σχέση με τους Παγκόσμιους Πολέμους και τον Ισπανικό Εμφύλιο.

«Προτιμώ να γράφω κυρίως για αρχαιολογικά θέματα», λέει ο δόκτωρ Αρχαιολογίας, που έχει μελετήσει το διάσημο χάλκινο γλυπτό του δικού μας Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, τον Τζόκεϊ του Αρτεμισίου. Αγαπημένο έργο του παππού του; Το «Για ποιον χτυπά η καμπάνα».

Στα δίχτυα της Αρχαιολογίας μπλέχτηκε ήδη από τα σχολικά χρόνια, καθώς «ενδιαφερόμουν για τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά. Στη συνέχεια ήρθα ως φοιτητής στην Ελλάδα, σε ανασκαφές στην Αρχαία Αγορά στην Αθήνα και στο Παλαίκαστρο της Κρήτης. Κατάλαβα γρήγορα πως η Αρχαιολογία ήταν το πάθος μου, διότι είναι μια επιστήμη που μας επιτρέπει να αποκτήσουμε αίσθηση του παρελθόντος, αλλά μας βοηθά παράλληλα να προσεγγίσουμε θετικά και το μέλλον», προσθέτει και αποκαλύπτει πως μπορεί να τα

«Ήρθα ως φοιτητής στην Ελλάδα και κατάλαβα πως η Αρχαιολογία ήταν το πάθος μου»

καταφέρει- έστω και με δυσκολία- να μιλήσει και στα νέα ελληνικά.

Γιατί προτίμησε το μουσείο, όμως, από το σκάμμα; «Μου αρέσουν πολύ και οι δύο χώροι, αλλά διαπίστωσα γρήγορα πως στην ανασκαφή τα πράγματα είναι δύσκολα, γι΄ αυτό επέλεξα να μοιράζω τον χρόνο μου ανάμεσα στα δύο, διότι και τα δύο μου δίνουν την ευκαιρία να δουλεύω με τα αντικείμενα».

Πώς βλέπει το γεγονός ότι το κλίμα αλλάζει διεθνώς και ότι μεγάλα μουσεία – ανάμεσά τους και το Μητροπολιτικόαναγκάζονται να επιστρέψουν εκθέματά τους που αποδεικνύεται πως είναι προϊόντα αρχαιοκαπηλίας; «Είναι πολύ ευαίσθητο και πολύπλοκο θέμα.

Έχουμε πάντως υιοθετήσει πολύ αυστηρούς κανόνες όσον αφορά την πολιτική νέων αποκτημάτων και δεν δεχόμαστε αντικείμενα των οποίων η προέλευση δεν είναι καλά τεκμηριωμένη».