Φαινόμενα

Κόρακας κοράκου μάτι;

Σε outing των λίφτινγκ και των ηλικιών επιδίδεται πρωινατζού, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τονίσει τη δική της νεαρή ηλικία
Να προκαλέσεις. Να δημιουργήσεις «σκάνδαλο». Οποιοδήποτε. Δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο, αρκεί να τραβήξεις την προσοχή. Την προσοχή που δεν μπορείς να τραβήξεις ούτε με την ποιότητα της δουλειάς σου, ούτε με το ταλέντο, ούτε με τις γνώσεις σου. Έτσι γίνεται στη σοουμπίζ άλλωστε. Τα προσόντα είναι περιττά, πλην ενός, της φαρμακόγλωσσας. Αυτό εκτιμάται ιδιαιτέρως, αρκεί να έχει στυλ αυτός που τη διαθέτει ή να έχει εκπομπή, οπότε την πουλάει (σ.σ.: τη φαρμακόγλωσσα) στο φιλοθεάμον. Για να είμαστε ακριβείς, έχει μεγάλη πέραση ο διαμεσολαβημένος χλευασμός.

Να αίφνης, πόσες νοικοκυρές μπορεί να ήθελαν να φωνάξουν στις κυρίες της σοουμπίζ, με τις οποίες έχουν την ίδια ηλικία, αλλά εκείνες μοιάζουν με κόρες τους, αυτό που τους είπε η Ελεονώρα, ότι κάνουν πλαστικές και κρύβουν την πραγματική τους ηλικία. Ιδού λοιπόν και το «σκάνδαλο» που χρειαζόταν η παρουσιάστρια του «Πρωινού καφέ», η κατάρριψη του ισχυρότερου ταμπού της σοουμπίζ, η κουβέντα για τις πραγματικές ηλικίες των σταρ. Και όχι οποιωνδήποτε, όχι εκείνων που προκαλούν με δηλώσεις τους, αλλά και εκείνων που εδώ

Έχει μεγάλη πέραση στην τηλεόραση ο διαμεσολαβημένος χλευασμός

και χρόνια βρίσκονται εκτός μέτρησης, γιατί όλοι γνωρίζουν και την πορεία τους και τη ζωή τους με τους γάμους, τα παιδιά και τα εγγόνια.

Ποιος κρατάει λογαριασμό; Μα, το ΄πε η πρωινατζού, κρατάει η ίδια, γιατί της «τη δίνουν εκείνες που τραβιούνται με εγχειρήσεις και μετά το παίζουν παιδούλες». Και πήρε η μπάλα από Ζωή Λάσκαρη μέχρι Μάρω Λύτρα και από Μαστροκώστα μέχρι διάφορες σταρ της πίστας.

Πασίγνωστο ότι η σοουμπίζ πουλάει ψευδαισθήσεις και είναι κοινός τόπος στην εποχή μας η χρήση της βιομηχανίας της ομορφιάς από όλους τους σταρ μηδενός εξαιρουμένου, ούτε καν των πολύ νεαρών. Άλλωστε, οι επεμβάσεις δεν γίνονται μόνον για τα σημάδια του χρόνου αλλά μπορεί να αφορούν κατασκευαστικά «ελαττώματα», για παράδειγμα την προσθετική διαφόρων καμπυλών, τις οποίες δεν φρόντισε η φύση να χαρίσει σε όλες.

Εκείνες λοιπόν που τις διαθέτουν φυσικές θα ΄πρεπε με την ίδια μέθοδο να βγουν και να καταγγείλουν τις πλαστικές και ποιος ξέρει, ίσως μέσα στην υστερία του outing των αισθητικών επεμβάσεων να βρισκόταν και η πρωινατζού Ελεονώρα σε δύσκολη θέση. Θα ΄χε βέβαια μεγάλη πλάκα και ίσως να ήταν το θέαμα και ακρόαμα της χρονιάς. Προς το παρόν όμως, περιοριζόμαστε στην επίδειξη της ματαιοδοξίας, όχι μόνον εκείνων που κυνηγούν την εξωτερική ομορφιά, αλλά και της ματαιοδοξίας της πρωινατζούς, που θεωρεί εαυτόν καλύτερο των υπολοίπων ομοί ων της.
Η νέα «τάση» στις μετεγγραφές

Στην πραγματικότητα η «τάση» είναι οι λιγότερες δυνατές μετεγγραφές και σύνθημα να μην κουνηθεί κανείς από το πόστο του. Πέρασαν οι εποχές που το χρήμα έρρεε- ή που η κατασκευή της εγχώριας σοουμπίζ είχε ανάγκη τον μύθο του πλούτου- και το τηλεοπτικό περιβάλλον μοιάζει να σταθεροποιείται προς το παρόν. Όχι μόνο τα οικονομικά των τηλεοπτικών επιχειρήσεων δεν ευνοούν «μυθικές» μετεγγραφές, αλλά έχει αποδειχτεί ότι οι πολλές μετακινήσεις δεν ωφέλησαν κανένα, ούτε τις τηλεοπτικές επιχειρήσεις, που τις περισσότερες φορές βρέθηκαν να ακριβοπληρώνουν ένα φιάσκο, ούτε τους ακριβοπληρωμένους, που μπορεί να κέρδισαν προς στιγμήν, αλλά έχασαν μια καριέρα. Κουράζεται και το φιλοθεάμον να βλέπει τα ίδια πρόσωπα να μετακινούνται κυκλικά χωρίς να αλλάζει τίποτε στο πρόγραμμα που παρουσιάζουν. Από τους πρωταθλητές των μετακινήσεων η Ρούλα Κορομηλά, που είδε την καριέρα της να καταρρέει κανάλι το κανάλι, η Έλλη Στάη, που από τις πολλές γυροβολιές «κάθισε» στον Αlpha και δεν μπορεί να ανανήψει, ο Νίκος Χατζηνικολάου που έχασε τις πρωτιές το δελτίο του, ο Νίκος Ευαγγελάτος που δεν έκανε τελικώς τη «διαφορά» στον Αntenna.

Σιγά σιγά πίσω από τη σκόνη της μάχης του ανταγωνισμού δύο δεκαετιών σχεδόν το τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει, οι δυνατότητες του καθενός έχουν πλέον ξεδιπλωθεί και τα περιθώρια της έκπληξης έχουν στενέψει. Η ανάγκη για νέα πρόσωπα προβάλλει πιεστική, μόνο που ουδείς έχει επενδύσει στην επόμενη γενιά, όχι την επόμενη ηλικιακά, αλλά την επόμενη ως προς την αισθητική, τις ιδέες, την έμπνευση, την ικανότητα να «ακούσει» την εποχή.