ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διηγήθηκε τολμηρές ιστορίες

Ο Δημοσθένης Βουτυράς (1872-1958) θεωρείται ένας από τους πιο πολυγράφους συγγραφείς μας, με εμμονή στις μικρές φόρμες. Ο ερευνητής του έργου του Βάσιας Τσοκόπουλος υπολογίζει σε περισσότερα από πεντακόσια τα διηγήματά του. Και παρατηρεί ότι πρωτοασχολήθηκε με θέματα που «προετοίμασαν» μεταγενέστερες ευρύτερες συνθέσεις συναδέλφων του, όπως συνέβη με την κεντρική ιδέα του πεζογραφήματός του «Το σπίτι με τους πολλούς νοικοκυραίους» την οποία συναντάμε στο «Φυντανάκι» (Π. Χορν), στην «Παλιά αυλή» (Κ. Χατζηαργύρη), στην «Αυλή των θαυμάτων» (Ι.

Καμπανέλλη) και στο «Δέκα» (Μ. Καραγάτση).

Συχνά τα θέματά του είναι αρκετά τολμηρά για τα μέτρα της εποχής: Το 1913 αίφνης, δεκάξι χρόνια πριν εκδοθείμε ψευδώνυμο- το πολυσυζητημένο ρομάντζο της Ντόρας Ρωζέτη, ο Δ.Β.

δημοσιεύει το διήγημά του «Όταν σκάνε τα λουλούδια» («Γράμματα» της Αλεξάνδρειας αρ. 15/16). Σ΄ αυτό, το κρυφοκοίταγμα ερωτικών περιπτύξεων δυο κοριτσιών προκαλεί ένα απροσδόκητο ανθρώπινο δράμα.

Την επέτειο του θανάτου του Βουτυρά ήρθε να μας θυμίσει το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του «Τα σύμβολα στα όνειρα» (εκδόσεις «Φαρφουλάς»).