«Είμαστε ανοιχτοί σε ματαιοδοξίες»

Ο ΑΡΓΥΡΗΣ ΞΑΦΗΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ. ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ «ΔΡΑΚΟΥΔΙ»
ΣΤΗ «ΜΙΚΡΗ ΠΟΡΤΑ» ΤΗΣ ΞΕΝΙΑΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ,
ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ ΣΤΙΣ «ΒΑΚΧΕΣ»
ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΕΙ ΤΟΝ «ΦΑΟΥΣΤ», ΠΟΥ ΘΑ
ΑΝΕΒΕΙ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ, ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ
ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ. ΕΙΝΑΙ ΜΟΛΙΣ 31 ΕΤΩΝ
Από το 1997 ο Αργύρης Ξάφης ανήκει στον πυρήνα του θιάσου του θεάτρου«Αμόρε». Με το επικείμενο κλείσιμό του, το πλεονέκτημα αυτής της σταθερής σχέσης ανατρέπεται, αλλά δεν ανατρέπει τις ισορροπίες του παιδιού που ανδρώθηκε μέσα στο θέατρο. Αντίθετα. Κλείνει μια πόρτα και ανοίγει μια άλλη, για να περάσει σε μια νέα πραγματικότητα, αλλά με τις οικείες αξίες. «Μπήκα στο θέατρο “Αμόρε” 20 ετών και βγαίνω 31. Ευγνώμων και δυνατός. Γνώρισα συναδέλφους που έγιναν η οικογένειά μου. Υπήρξα από τους πολύ τυχερούς της γενιάς μου. Ενηλικιώθηκα θεατρικά μέσα σε ατμόσφαιρα σεβασμού και ελευθερίας, αγάπης και ασφάλειας, γενναιοδωρίας και εργατικότητας. Σαν να βρέθηκα στη Χώρα των Θαυμάτων. Ο κύκλος του “Αμόρε” μπορεί να έκλεισε, αλλά η ζωή και η δουλειά στο θέατρο συνεχίζεται αλλιώς θαυμαστά».

Σκηνοθετεί στο θεατράκι της «Μικρής Πόρτας» το «Δρακούδι» της Σουζάν Λεμπό, που αν και πολυπαιγμένο και πολυμεταφρασμένο, ανεβαίνει για πρώτη φορά στη χώρα μας, στη μετάφραση της Ξένιας Καλογεροπούλου. Κάνει πρόβες στις «Βάκχες» του Ευριπίδη (παίζει τον Διόνυσο), που σκηνοθετεί ο Θωμάς Μοσχόπουλος, για το

info

«Δρακούδι» από αρχές Μαΐου στην «Πόρτα» (Μεσογείων 59, τηλ 210-7711.333).

Φεστιβάλ Αθηνών και δουλεύει συλλογικά για το ανέβασμα του «Φάουστ», τον ερχόμενο χειμώνα στο Εθνικό. Πώς χωράνε τόσα πολλά και τόσο απαιτητικά πράγματα στον ίδιο χρόνο;

«Με το “Δρακούδι” η σχέση είχε ξεκινήσει από χρόνια, όταν μου πρότεινε η Ξένια να παίξω τον ρόλο. Από τα πιο αγαπημένα έργα που έχω διαβάσει. Δεν έγινε τότε. Τώρα, παρ΄ ότι δεν εστιάζω στην σκηνοθεσία- με ενδιαφέρει μόνο σε πολύ ειδικές περιπτώσεις, κυρίως όταν με βοηθάει ως ηθοποιό-, ήθελα πάρα πολύ να το αναλάβω. Με τις “Βάκχες” συνεχίζεται η σχέση και η συνεργασία με τον Θωμά Μοσχόπουλο, από τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου. Φεύγω από τη μία πρόβα και πάω στην άλλη, ώς αργά τη νύχτα. Κάθε Δευτέρα είμαι στο ραντεβού με τον “Φάουστ”, όπου ακόμα δουλεύουμε πάνω στο κείμενο. Είναι όλα τόσο ωραία».

Βραβευμένος με το βραβείο Χορν, από τα πιο φιλότιμα πλάσματα στον χώρο, ο Ξάφης ανανεώνει διαρκώς τον ενθουσιασμό του, από τότε που απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού ονειρευόταν, αντί για καταξίωση, δόξα και χρήματα, τη δουλειά και την ευθύνη της θεατρικής λειτουργίας.

«Η δουλειά στο θέατρο είναι σκληρή, επίπονη, απαιτητική. Αλλά η ζωή στο θέατρο είναι χαρά. Είναι μια πραγματικότητα “ανοιχτή” σε ματαιοδοξίες, αλλά και μια πραγματικότητα στην οποία μπορείς να ζεις, διατηρώντας τα όνειρά σου, καλλιεργώντας τις ευαισθησίες σου. Όχι ως μελό καλλιτέχνης, αλλά ως άνθρωπος καθημερινός, σημερινός».