«Έζησα αρκετά για δύο ανθρώπους»

Ως ηρωικός Μπεν Χουρ και Μωυσής και ως υπερασπιστής των δικαιωμάτων για την οπλοκατοχή στην Αμερική, πάνω στο άρμα ή με το όπλο στα χέρια, θα περάσει στην ιστορία ο Τσάρλτον Ίστον, που έφυγε από τη ζωή προχθές, στα 84 του χρόνια.

Από όλους τους ρόλους, ο πιο αμφιλεγόμενος δεν ήταν κινηματογραφικός, αλλά αυτός του προέδρου στο λόμπι των όπλων. Με αυτή την ιδιότητα ο Ίστον έδωσε μάχες για να έχει ο Αμερικανός πολίτης το δικαίωμα της οπλοκατοχής. Αυτό, όπως ήταν επόμενο, τον έφερε αντιμέτωπο με την κοινή γνώμη, μετά μάλιστα τα τραγικά συμβάντα στην Αμερική όπως η σφαγή στο σχολείο του Κολουμπάιν.

Συχνά ο Ίστον εμφανιζόταν με ένα παλιό τουφέκι στα χέρια, λέγοντας πως όσοι είχαν αντίθετη γνώμη και ζητούσαν την απαγόρευση των όπλων θα του έπαιρναν το όπλο μόνο αν ήταν νεκρός.

Στο σινεμά και μάλιστα με ιστορικές, ακριβές παραγωγές εποχής ο Τσάρλτον Ίστον έγραψε τη δική του ιστορία: «Μπεν Χουρ» και «Δέκα Εντολές», «Ο Πλανήτης των πιθήκων», αλλά και πολλά γουέστερν αποτελούν μερικές από τις πιο ξεχωριστές κινηματογραφικές στιγμές του.

Ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής στο «Τhe Greatest Story Εver Told», ταινία για τη ζωή του Ιησού, και ο Μικελάντζελο στο «Τhe Αgony and the Εcstasy». Από τη Μεγάλη Εβδομάδα σπάνια έλειπε και παραμένει χρόνια τώρα τηλεοπτικό μαστ.

Ο Τσάρλτον Ίστον κάνοντας φλας μπακ στη ζωή του έλεγε: «Έζησα μια υπέροχη ζωή, έζησα αρκετά για δύο ανθρώπους». Πέθανε το Σάββατο στο σπίτι του, στο Μπέβερλι Χιλς στην Καλιφόρνια, όπου ζούσε με τη γυναίκα του Λίντα, με την οποία ήταν μαζί 64 χρόνια. Περίπου μία πενταετία ο Ίστον έπασχε από Αλτσχάιμερ και είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Ο πρώτος του ρόλος ήταν αυτός του ΑϊΒασίλη σε ηλικία 5 χρόνων σε μια παράσταση που είχε οργανώσει το σχολείο του, στο Ίβαστον του Ιλινόις όπου γεννήθηκε. Σπούδασε υποκριτική και στη συνέχεια υπηρέτησε στην Αεροπορία. Πέρασε δύσκολα χρόνια και χρειάστηκε να εργαστεί ακόμη και ως γυμνό μοντέλο, παράλληλα με κάποιους ρόλους που έβρισκε εκείνη την εποχή. Το 1956 ο Σεσίλ Ντε Μιλ τον «ντύνει» Μωυσή στις «Δέκα Εντολές». Στην ταινία αυτή ο Ίστον «δίνει» και τη φωνή του Θεού. Παρά τις συντηρητικές θέσεις με τις οποίες συνέδεσε το όνομά του και τη μαχητική στάση του υπέρ της οπλοκατοχής, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και των αγώνων για τα κοινωνικά δικαιώματα τη δεκαετία του ΄60. Μάλιστα, είχε λάβει μέρος σε καμπάνιες Δημοκρατικών υποψηφίων στην Αμερική, υπέρ του Αντλάι Στίβενσον (απέναντι στον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ) και του Τζων Κέννεντυ (απέναντι στον Ρίτσαρντ Νίξον), αλλά πήρε το μέρος του Ρεπουμπλικανού Νίξον το 1972 και υποστήριξε τον φίλο του και πρώην ηθοποιό Ρόναλντ Ρίγκαν αργότερα.


Από τους τελευταίους «ήρωες»

Ο Τσάρλτον Ίστον ήταν ένας από τους τελευταίους της «ηρωικής του Χόλιγουντ εποχής. Οι βετεράνοι από τον χώρο του θεάματος λένε πως «δεν βγαίνουν πια ηθοποιοί σαν τον Ίστον». Αναμφισβήτητα είχε δικό του στυλ, για το οποίο ο Φρανκ Σινάτρα είχε πει αστειευόμενος πως «αν δεν πρόσεχε και συνέχιζε έτσι, θα έδινε καλό όνομα στους ηθοποιούς». Ο Ίστον είχε γυρίσει ακόμη και τις πιο ριψοκίνδυνες σκηνές του «Μπεν Χουρ», ο ίδιος χωρίς στάντμαν να παίρνει τη θέση του.