Φαινόμενα

Χλεύη αντί επιχειρημάτων

Εικόνες θλιβερές και λόγια που προσβάλλουν την ποιότητα του πολιτισμού, που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται
Δελτία ειδήσεων και εκπομπές όπου εκτοξεύεται χλεύη εναντίον χλεύης αντί πολιτικών επιχειρημάτων. Και όλα αυτά στο όνομα της εθνικής υπερηφάνειας.

Αλήθεια, μιας υπερηφάνειας που την επικαλούμαστε μπροστά σε τρίτους, που τη θεωρούμε άλλοθι για τσαμπουκαλίδικες συμπεριφορές ή μιας υπερηφάνειας που αποτελεί συστατικό της κουλτούρας και τη διεκδικούμε σε κάθε λεπτό της ζωής μας;

Όπως οι εικόνες που είδαμε το ένα βράδυ στο δελτίο του Αlpha, όπου αντί επιχειρημάτων ο Νίκος Κακαουνάκης επέλεξε ύφος χλευασμού κατά του καλεσμένου του δελτίου Κώστα Ζουράρι και το επόμενο πρωί στην εκπομπή του Τέρενς Κουίκ, για τον οποίο ήταν τουλάχιστον προδότης όποιος εκ των Θεσσαλονικέων δεν πήγαινε σε μία από τις δύο εκδηλώσεις για το Σκοπιανό, είτε στο συλλαλητήριο του ΛΑΟΣ, είτε- και κυρίως αυτή- στην εκδήλωση με ομιλητές Άνθιμο- Παπαθεμελή.

Πασίγνωστες και πλειστάκις εκφρασμένες οι απόψεις του κ. Ζουράρι περί υπεροχής του ελληνικού έθνους έναντι όλων των υπολοίπων αλλοθρήσκων, τα οποία συνήθως απαξιώνει, γνωστός και ο προκλητικός λόγος του καθώς και οι ενέργειές του (π.χ. η περιβόητη αντίσταση στον «Καποδίστρια») και ως εκ τούτου είναι ένας εκ των προσφιλέστερων καλεσμένων σε τηλεπαράθυρα παραγωγής εθνοκαβγάδων, ιδίως σε εποχές εθνικών κρίσεων. Δεν κρύβει εκπλήξεις ως καλεσμένος ο Κώστας Ζουράρις, καθώς έχει μακρά θητεία στον ρόλο αυτό, γνωρίζει άριστα την επικοινωνιακή λειτουργία, τη γοητεία της πρόκλησης, επικαλείται συχνά αρχαιοελληνικά τσιτάτα, η ακρίβεια των οποίων είναι αδύνατον να ελεγχθεί από τις συνθέσεις των πανελιστών που συμμετέχουν, οι δε απόψεις του για τα εθνικά θέματα είναι επίσης γνωστό ότι εντάσσονται στα άκρα. Επομένως ήταν προφανής ο λόγος της πρόσκλησής του στο δελτίο του Αlpha. Να σχηματιστεί με τον Άδωνι Γεωργιάδη στο άλλο τηλεπαράθυρο και την κ. Παπακώστα στο ενδιάμεσο ένα «τόξο» προκλητικών αντιπαραθέσεων και φωνακλάδικης κόντρας επί του εθνικοπατριωτικού ζητήματος.

Και ο μεν Κώστας Ζουράρις αρχίζει να ομιλεί «ως Μακεδών, που οφείλει να συμμετέχει στις εκδηλώσεις», ο δε Νίκος Κακαουνάκης τον διακόπτει πάραυτα με ύφος χλευαστικό για το «Μακεδών» και κατόπιν τον ειρωνεύεται για τον τίτλο του «καθηγητή» υπαινισσόμενος, εμμέσως πλην σαφώς, ότι δεν του ανήκει, ενώ στο ύφος του διαγράφεται η απόλυτη απαξία.

Η αισθητική και μόνο της εικόνας του δελτίου κάθε άλλο παρά έθνος υπερήφανο θα μπορούσε να μας κάνει.

Την επομένη το πρωί προβάλλει το απόσπασμα ο Τέρενς Κουίκ, σχολιάζοντας και αυτός την απαξιωτική συμπεριφορά προς τον Κώστα Ζουράρι και προσθέτοντας ότι όταν είναι καλεσμένος σου κάποιος δεν μπορεί παρά να τυγχάνει σεβασμού. Αμέσως μετά αρχίζει να εγκαλεί τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης για την απόφασή του να μην πάει σε καμία από τις δύο εκδηλώσεις. «Και καλά του ΛΑΟΣ, αλλά του Άνθιμου;» αναρωτιόταν επίσης ειρωνικά ο Τέρενς- όχι αδίκως, αφού θύμισε ότι προεκλογικώς οι πολιτικοί και δη ο δήμαρχος προσκυνούσαν τον μητροπολίτη για ψηφοθηρικούς λόγους. Ωστόσο δεν έμεινε εκεί, στόλισε με ένα «ντροπή» τον απόντα δήμαρχο, ο οποίος παρενέβη κατόπιν τηλεφωνικώς για να αντικρούσει όσα λέγονταν, τονίζοντας ότι δεν επιθυμεί να παραστεί σε καμία από τις δύο εκδηλώσεις που τις οργανώνουν «περιφερειακά κόμματα» (εννοώντας τον ΛΑΟΣ και το κόμμα του Παπαθεμελή).

Τον ξαναστόλισε με ένα «ντροπή» ο Κουίκ, σαν να μιλούσε σε υπόλογο για αποδεδειγμένη εθνική προδοσία. Όποιος κι αν είναι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, όποιες κι αν είναι οι απόψεις του και όσο κι αν ελέγχεται για ψηφοθηρία (δεν είναι και ο μόνος) επέλεξε στην παρούσα φάση μια συγκεκριμένη πολιτική στάση. Οι πολιτικοί ελέγχονται για τις επιλογές τους, για τη συνέπειά τους και για τη συμπεριφορά τους από την κάλπη, που τους αποδίδει τα δέοντα και από τους θεσμούς.


Για ποια υπερηφάνεια μιλάμε;

Τι γίνεται όταν ένας παρουσιαστής θεωρεί εαυτόν άξιο να αντικαταστήσει και τα δύο, χρησιμοποιώντας την εκπομπή του ως προσωπικό πολιτικό βήμα για να αναπτύσσει τις προσωπικές απόψεις του επί ώρα και να επιτίθεται σε όσους έχουν αντίθετες, σαν να είναι καλεσμένος του εαυτού του; Ιδίως όταν λίγες στιγμές νωρίτερα σχολίαζε αρνητικά τη συμπεριφορά προς τον Κώστα Ζουράρι από τον Νίκο Κακαουνάκη, ενώ λίγες στιγμές αργότερα ο ίδιος ο Ζουράρις ως καλεσμένος του εξέφραζε την αυτονόητη άποψη ότι «ούτε οι καναλάρχες, ούτε αυτοί που έχουν εκπομπές είναι ιδιοκτήτες των συχνοτήτων» και ο Τέρενς συμφωνούσε πάραυτα. Αυτός ο λαός που οφείλει να είναι εθνικά υπερήφανος για τον πολιτισμό του, τι να είναι για την τηλεόρασή του;