Για τον νέο Αρχιεπίσκοπο

Πολλοί αναγνώστες μας γράφουν για τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο νέος Αρχιεπίσκοπος αλλά και για θέματα που άπτονται του τέλους του μακαριστού Χριστόδουλου:

Ο κ. Τιμόθεος Κ. Κιλίφης, αρχιμανδρίτης Ιεράς Μονής Πεντέλης, σημειώνει:

«Θέλουμε ο νέος Αρχιεπίσκοπος να έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

1. Να είναι άνθρωπος (με Α κεφαλαίο), προικισμένος με χαρίσματα διοικητικά και πνευματικά, αντάξια της θέσης και της αποστολής του κορυφαίου ηγέτη της Εκκλησίας.

2. Να τον διακρίνει αληθινή αγάπη, αληθινή ταπείνωση και λιτότητα υποδειγματική, όπως αρμόζει σε ταγούς της Εκκλησίας, που πρέπει να έχουν ως πρότυπο την Κεφαλή της Εκκλησίας, τον Χριστόν, που δεν ήρθε για να εξουσιάσει και να διακονηθεί, αλλά να διακονήσει.

3. Ασφαλώς να έχει κοινωνική δράση, αλλά να προπορεύεται πάντοτε η θεολογική και εκκλησιολογική βιωματική συνείδηση.

4. Να απέχει παντελώς από κάθε ανάμειξη κομματική. Διότι ο Αρχιεπίσκοπος είναι ποιμήν όλου του ορθοδόξου ελληνικού λαού και ποτέ κόμματος.

5. Σε καμία περίπτωση να μη φτάνει σε διαμάχες με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, γιατί- ούτως ή άλλως- η θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου παραμένει οικουμενική και κάθε προσπάθεια, έμμεση ή άμεση, μείωσής του, δεν είναι μόνον ανιστόρητη, αλλά αποβαίνει και εις βάρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Ο κ. Ιωάννης Δουβής, από τα Μαλλωτά Μεγαλόπολης Αρκαδίας, προτείνει:

«Το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να κινηθεί η Εκκλησία υπάρχει από τη διδασκαλία του Χριστού και την Αγία Γραφή. Και για την εφαρμογή των ιερών κανόνων πρωταρχικό ρόλο παίζουν τα πρόσωπα και δη ο αρχηγός της Εκκλησίας, ο οποίος πρέπει να έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία και έργο που έχει επιτελέσει μέχρι σήμερα στον χώρο της. Και κατά τη γνώμη μου και φαντάζομαι στην πλειοψηφία της κοινής γνώμης, δεν είναι άλλος από τον Αναστάσιο της Αλβανίας».

Ο κ. Νίκος Παπαμιχάλης, από τον Πειραιά, γράφει για την ηρωοποίηση του Χριστόδουλου:

«Ηρωοποιήθηκε που παρέμεινε στο σπίτι του και δεν πήγε στο νοσοκομείο, ενώ κανείς δεν μας είπε πώς ήταν αυτό το σπίτι του. Μια βίλα στο Παλαιό Ψυχικό, με δεκάδες παπάδες υπηρέτες να ξενυχτούν δίπλα του, γιατρούς να πηγαινοέρχονται με όλα τα απαραίτητα όργανα μαζί τους.

Για όνομα του Θεού».

Ανάλογη επιστολή έστειλε και ο κ. Σπύρος Γιακουμάκης, από την Αθήνα, που γράφει για τις «αγιογραφίες» του Αρχιεπισκόπου:

«Όποιο κανάλι κι αν ανοίξεις αυτές τις μέρες, όποιο ραδιόφωνο, εφημερίδα, περιοδικό, παντού, πρώτο θέμα ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και στην ουρά οι “αγιογράφοι” του. Ιερωμένοι, πολιτικοί, πολίτες. Τελικά σε πόσο χρόνο εξαντλείται η μνήμη αυτού του λαού που ρέπει μονίμως προς την κάθε είδους υπερβολή;».

Η κ. Έλενα Παπαγεωργίου διαμαρτύρεται για την αργία των δημοσίων υπαλλήλων λόγω του θανάτου και της κηδείας του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, που δεν επεκτάθηκε και στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, τονίζοντας:

«Και ερωτώ… εμείς οι υπόλοιποι πολίτες ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν πρέπει να θλιβόμαστε; Δεν πρέπει ως φόρο τιμής στον αποθανόντα το πένθος της Πέμπτης ως αργίας πανελλαδικώς να υφίσταται; Τι είμαστε εμείς οι υπόλοιποι τελικά».

Ανάλογη άποψη εκφράζει και ο κ. Ιωάννης Σκόρδος, επίσης, ιδιωτικός υπάλληλος.