ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αμοιβαίος θαυμασμός με τον Ρίτσο

Από τις επάλξεις του υπερρεαλισμού και τη συμμετοχή του στις προκλήσεις των ντανταϊστών, ο Λουί Αραγκόν (1897-1982) μετακινήθηκε και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του στην «προστατευμένη» περιοχή του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Αν και η πρώτη μετάφραση έργου του χρονολογείται ήδη από το 1935 («Σκλαβιά και μεγαλείο» μτφ. Κοσμά Πολίτη), πολύ αργότερα θα γίνει γνωστός με το «Μ΄ ανοιχτά χαρτιά», σπουδές στη λογοτεχνία (μτφ. Τίτος Πατρίκιος). Γνωστές στο ελληνικό κοινό έγιναν εξάλλου οι εκφράσεις θαυμασμού που είχε ανταλλάξει κατά καιρούς με τον Γιάννη Ρίτσο.

Μια πλακέτα όμως του 1946, με τρεις ποιητικές συνθέσεις του Αραγκόν, πέρασε απαρατήρητη. Είχε κυκλοφορήσει σε αριθμημένα αντίτυπα (1-500), διακοσμήθηκε από τον τριαντάχρονο τότε Γιάννη Μόραλη και την μετάφραση έκανε, απρόσμενα, ο Τ. Κ. Παπατσώνης. Η τρίτη σύνθεση «Το χρονικό για κείνον που τραγούδησε μέσα στα βασανιστήρια» έπαιρνε ένα ιδιαίτερο νόημα στο κλίμα εκείνης της άγριας εποχής.