ΑΙΣΘΗΣΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΕΝΑΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Οι λατινοαμερικάνικοι ρυθμοί, αν και προσφιλείς, μήπως είναι παγίδα για ένα θέαμα υποταγμένο στην bossa nova; «Στο έργο υπάρχουν δύο παράλληλες δράσεις, άσπρουμαύρου. Αυτή που παραπέμπει στην bossa nova, στον χορό, στην ελαφρότητα του πάρτι, στον αισθησιασμό, στο αέναο καλοκαίρι. Και αυτή, όπου μπαίνει το μεταφυσικό στοιχείο, η απειλή, ο κίνδυνος, το σκοτάδι» λέει ο Κωνσταντίνος Ρήγος.

«Υπάρχει δηλαδή μια γλώσσα της καθημερινότητας με όλες τις αναφορές σε αυτό που ζούμε και αντιλαμβανόμαστε ως ατμόσφαιρα γλεντιού, και μια άλλη χορευτική γλώσσα, πιο παράξενη, που μας φέρνει κοντά στα ένστικτα, με έναν ήχο αλτέρνατιβ και γραμμένο πάνω στον ρυθμό της bossa nova» (μουσική:

Δημοσθένης Γρίβας).