Έπεσαν θύματα μαζικής εξόντωσης, έχασαν τον πόλεμο με τους λευκούς, υπέγραψαν συμφωνίες που δεν τηρήθηκαν ποτέ, περιορίστηκαν σε καταυλισμούς. Έπειτα από αιώνες καταπίεσης, οι Ινδιάνοι της Αμερικής ξέθαψαν το τσεκούρι του πολέμου απειλώντας με απόσχιση την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Επικεφαλής τους είναι ένας μαχητικός ακτιβιστής, ο ηθοποιός που υποδύθηκε τον «Τελευταίο των Μοϊκανών», στην ομώνυμη ταινία του Μάικλ Μαν.

Εδώ και 140 χρόνια οι Ινδιάνοι της Αμερικής αποτελούν ένα είδος προσφύγων στην ίδια τους τη γη. Οι απόγονοι της φοβερής φυλής των Ογκλάλα Λακότα, η οποία ανήκει στην εθνότητα των Σιου, διεκδικούν και πάλι αυτά που τους αρνούνται σταθερά οι κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Μοναδικό τους όπλο είναι μια διακήρυξη απόσχισης την οποία παρέδωσαν πριν από μερικές ημέρες στο υπουργείο Εσωτερικών. Μαζί με τη διακήρυξη, καταθέτουν τα διαβατήριά τους και υπενθυμίζουν ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αγνοεί περίπου 150 επίσημες συμφωνίες που είχαν υπογραφεί με τους ηττημένους αρχηγούς τους μετά τους Ινδιάνικους Πολέμους στα τέλη του 18ου αιώνα. «Είμαστε Αμερικανοί όσο και εσείς και πριν από εσάς, αλλά δεν είμαστε πλέον πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών», αναφέρουν στη διακήρυξη. Πληγωμένο Γόνατο. Πίσω από αυτόν τον νέο πόλεμο βρίσκεται η πιο μαχητική και ριζοσπαστική πτέρυγα των Ινδιάνων, το Αmerican Ιndian Μovement. Τη διακήρυξη παρέδωσαν στην Ουάσιγκτον επτά «αρχηγοί», επικεφαλής των οποίων ήταν ο Ογιάτε Ουασινάπι- «Αυτός Που Βοηθάει Τους Ανθρώπους». Ο Ουασινάπι ζει σε έναν καταυλισμό στη Νότια Ντακότα και το αμερικανικό όνομά του είναι Ράσελ Μινς. Οι περισσότεροι τον γνωρίζουν ως τον ηθοποιό που υποδύθηκε τον «Τελευταίο των Μοϊκανών» στην ομώνυμη ταινία του Μάικλ Μαν, στην οποία συμπρωταγωνιστούσε με τον Ντάνι Ντέι Λιούις και τη Μάντλιν Στόουν. Λιγότεροι ξέρουν ότι ο Ράσελ Μινς είναι ένας μαχητικός ακτιβιστής, που στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί από τις αμερικανικές αρχές για ένοπλη εξέγερση, είχε καταδικαστεί και του είχε δοθεί χάρη από τον τότε κυβερνήτη της Πολιτείας. Οι εχθροί του τον χαρακτηρίζουν ταραξία, εξτρεμιστή ή κυνηγό της φήμης. Το FΒΙ, το οποίο τον παρακολουθεί από τότε που τέθηκε επικεφαλής της εξέγερσης του Πληγωμένου Γόνατου (Wounded Κnee), του ιστορικού τόπου όπου το 1890 σημειώθηκε η τελευταία σφαγή αμάχων Ινδιάνων. Εκείνη την τραγωδία έκανε τραγούδι το 1972 ο Τζόνι Κας. Την ίδια χρονιά ο Ράσελ Μινς οδηγούσε τους ομοεθνείς του στο «μονοπάτι των καταπατημένων συμφωνιών».

Ουασίτσου. Ο «ταραξίας» Ράσελ Μινς δεν ενοχλεί μόνο το Γραφείο Ινδιάνικων Υποθέσεων, το οποίο διαχειρίζεται την πληρωμή των αποζημιώσεων που προέβλεπαν εκείνες οι παλιές συμφωνίες. Τρομάζει και τους ηλικιωμένους των συμβουλίων της φυλής, που γνωρίζουν από προσωπική πείρα ότι η σύγκρουση με τους λευκούς δεν έκανε ποτέ καλό στον λαό τους. Εκείνος, όμως, στα 70 του χρόνια, επιμένει: Οι Ουασίτσου, οι λευκοί άνθρωποι, παραβίασαν τις συμφωνίες. Το 1926 η Ουάσιγκτον είχε πιστέψει ότι βρήκε ένα τέχνασμα που θα έλυνε το πρόβλημα μια για πάντα. Με μια νομοθετική πράξη του Κογκρέσου, ανακήρυξε όλους τους Ινδιάνους της Αμερικής, πολίτες των ΗΠΑ. Δεν ήταν ακριβώς μια γενναιόδωρη πράξη, αλλά ένας τρόπος για να απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις της απέναντι στους ηττημένους ιθαγενείς, δεδομένου ότι συμφωνίες νοούνται μόνο μεταξύ κυβερνήσεων και κυρίαρχων κρατών και όχι μεταξύ ενός κράτους και πολιτών. Αυτό που δεν μπόρεσαν να κάνουν με τα όπλα οι έποικοι του Νέου Κόσμου, το πέτυχαν με τη νομοθεσία.

Με ένα νομικό τέχνασμα, το 1926 η κυβέρνηση των ΗΠΑ αγνόησε 150 επίσημες συμφωνίες που είχαν υπογραφεί με τους Ινδιάνους

Ο αγώνας του είναι μοναχικός


Τι τύχη μπορεί να έχει ο αγώνας του Ράσελ Μινς; Όπως σημειώνει ο ανταποκριτής της «Ρεπούμπλικα» στην Ουάσινγκτον, Βιτόριο Τζουκόνι, περισσότερο από τη μανία του λευκού κατακτητή, η κατάρα των Ινδιάνων ήταν και παραμένει το γεγονός ότι δεν μπόρεσαν ποτέ ξεπεράσουν τις διχόνοιες και τις έριδες που μάστιζαν τις διάφορες φυλές. Η απάντηση του Καθιστού Ταύρου, του πνευματικού αρχηγού των Σιου, περιγράφει τέλεια αυτή την τραγωδία: Όταν τον ρώτησαν γιατί οι Ινδιάνοι ηττήθηκαν από τους σαφώς λιγότερους πιονιέρους και τους λευκούς στρατιώτες, εκείνος απάντησε: «Γιατί εμείς είχαμε πάντα πάρα πολλούς αρχηγούς και ποτέ αρκετούς Ινδιάνους». Δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς σήμερα ότι περίπου 6 εκατ. των Ινδιάνων που ζουν στην Αμερική θα ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους, όπως οι Σκωτσέζοι στο Ηνωμένο Βασίλειο ή οι Βάσκοι στην Ισπανία. Ο αγώνας του «Τελευταίου των Μοϊκανών» είναι μοναχικός.

Με δυο λόγια


●ΙΝΔΙΑΝΟΙ αποκαλούνται οι ιθαγενείς πληθυσμοί της Αμερικής ●Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ τους προέρχεται από την πεποίθηση του Κολόμβου ότι το 1492 είχε φθάσει στην Ινδία ●ΠΕΡΙΠΟΥ 110 εκατ.

ιθαγενείς εκτιμάται ότι αφανίστηκαν με την εισβολή των Ευρωπαίων από επιδημίες, όπως η ευλογιά, ο τύφος και η διφθερίτιδα ●ΟΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ

πληθυσμοί των ΗΠΑ αποκαλούνται συνήθως Αμερικανοί Ινδιάνοι, αλλά πιο πρόσφατα αναφέρονται και ως Ιθαγενείς Αμερικανοί των Ηνωμένων Πολιτειών ●ΣΗΜΕΡΑ ζουν στις ΗΠΑ περίπου έξι εκατομμύρια Ινδιάνοι, αποτελώντας το 2% του γενικού πληθυσμού

Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.