[ ΓΝΩΜΗ ] Περιφρονούν μια ζωή

Πράγματι, υπήρξε πρώην πρύτανης και όχι φτωχοδιάβολος. Φερόμενος ως εμπλεκόμενος σε ένα σκάνδαλο που στοίχισε πολύ και πολλαπλά, όχι μόνο στο Πάντειο αλλά και στην ίδια την πολυπαθή υπόθεση του δημοσίου πανεπιστημίου. Και όλα αυτά, βέβαια, μετράνε όσο και αν εκκρεμεί το Εφετείο και, άρα, το τεκμήριο της αθωότητας δεν έχει εκπνεύσει ακόμη.

Όμως η βλάβη της υγείας του είναι ανεπανόρθωτη. Η ζωή του βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο. Κρέμεται από μια λεπτή κλωστή. Γεγονός τεκμηριωμένο από όλους τους θεράποντες ιατρούς του δημόσιου νοσοκομείου, όπου και περιθάλπεται τους τελευταίους μήνες. Η περιφρόνηση αυτής της μικρούλας λέξης, αυτού του «όμως», ισοδυναμεί με περιφρόνηση του ίδιου του δικαιικού πολιτισμού μας.

«Βλέπουμε έναν άνθρωπο να αργοπεθαίνει», δηλώνουν όσοι τον είδαν τον τελευταίο καιρό.

Ερώτημα: Αυτό είναι Δικαιοσύνη; Έτσι εξευμενίζεται το περί δικαίου αίσθημα του κοινού;

Πώς εφησυχάζουν όλοι, μα όλοι, όσοι συνέβαλαν στο να μετατραπεί μια στερητική της ελευθερίας ποινή σε μια στερητική της ίδιας της ζωής ποινή;

Μαθαίνω ότι άρχισε απεργία πείνας. Ένα τελευταίο απονενοημένο διάβημα για να επισπεύσει ο ίδιος το επικείμενο τέλος του. Αν είναι αυτό Δικαιοσύνη, και μάλιστα σήμερα, τότε είναι να φαντασιώνει κανείς και να λαχταρά το άδικο…