[ ΑΙΧΜΕΣ ] Πυλώνας

Η οσμή σκανδάλων που αποπνέει η υπόθεση του στενού συνεργάτη και συμβούλου του Κ. Καραμανλή, Χρ. Ζαχόπουλου, επαναφέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο το πόσο ψεύτικη ήταν η δέσμευση του Κ. Καραμανλή, το 2004, ότι θα χτυπούσε τη διαφθορά και θα έφερνε την ηθική στη χώρα. Έγινε δύο φορές πρωθυπουρ- γός, χρησιμοποι- ώντας την ίδια στρατηγική. Και πέρασε μια ολόκληρη τετραετία με αναφορές ηθικοπλαστικού περιεχομένου, που και με την υπόθεση Ζαχόπουλου – όπως και στο παρελθόν με υποθέσεις των κάθε λογής κουμπάρων, φίλων, κολλητών – αποδείχθηκαν ένας σκέτος φαρισαϊσμός. Είναι τρομερό το πώς τόσο λίγοι με τον Κ. Καραμανλή επικεφαλής κατάφεραν να ξεγελάσουν τόσο πολλούς- όλους όσους τους έδωσαν στις εκλογές «μια δεύτερη ευκαιρία». Αλλά είναι σίγουρο ότι δύσκολα οι πολλοί θα την ξαναπατήσουν.

Όσον αφορά δε την κυβέρνηση, ας αφήσει τα υποκριτικά για το ποιο ήταν το «γιατί» που οδήγησε τον Ζαχόπουλο να πηδήξει από το μπαλκόνι του σπιτιού του. Γιατί αυτοί ξέρουν. Κι ο Καραμανλής ξέρει κι ο Ρουσόπουλος γνωρίζει και οι «αρμόδιες» υπηρεσίες είναι εν γνώσει. Αλλιώς γιατί να ζητήσει ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής από τον τραγικό Ζαχόπουλο την παραίτησή του τη Δευτέρα; Ξέρουν λοιπόν πολύ καλά. Καμώνονται άγνοια, για έναν και μόνο λόγο: γιατί ο άνθρωπος ήταν ένας από τους πυλώνες της «σεμνής και ταπεινής» κυβέρνησης. Αλλά δεν θα ξεφύγουν έτσι εύκολα, προβάλλοντας γελοία ερωτηματικά. Θα δώσουν απαντήσεις. Για όλα…