[ ΓΝΩΜΗ ] Ζητείται η «τρίτη» λύση

Σε μια χώρα όπου οι κυβερνήσεις διαχρονικά έχουν εκμεταλλευτεί στο έπακρον τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Κι αυτό όχι πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον των εργαζομένων. Αλλά αντίθετα, σύμφωνα με τις κατά καιρούς σκοπιμότητες και συγκυρίες…

Σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση, συνεπής με το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά της, προχωρεί συστηματικά σε «μεταρρυθμίσεις» που σκοπό έχουν την αποκαθήλωση του κοινωνικού κράτους.

Σε μια χώρα όπου έξι μόλις μήνες νωρίτερα αποκαλύφθηκε το μεγαλύτερο σκάνδαλο καταλήστευσης των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων από την ίδια την κυβέρνηση. Και μάλιστα όταν η γνωστή και ως υπόθεση των δομημένων ομολόγων εξακολουθεί να παραμένει στο σκοτάδι.

Σε μια τέτοια χώρα, είναι λογικό οι εργαζόμενοι να αναγνωρίζουν μεν την ανάγκη αλλαγών στο Ασφαλιστικό, αλλά να μην εμπιστεύονται τη σημερινή κυβέρνηση που τις προωθεί. Ιδίως όταν αυτή τα θέλει όλα δικά της: επιδιώκοντας και τα βάρη των Ταμείων να μεταβιβάσει αποκλειστικά στους ασφαλισμένους, αλλά και τη διαχείριση των Ταμείων να μην παραχωρήσει. Σε μια τέτοια εποχή λοιπόν, όπου η κυβέρνηση ακροβατεί μεταξύ πελατειακού κρατικισμού και νεοφιλελευθερισμού που στηρίζεται στην απόλυτη ανταποδοτικότητα, είναι λογικό οι επιλογές της να βρίσκουν αντίθετο το σύνολο της κοινωνίας: από την κρατικιστική Αριστερά, έως τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά.

Όσο για την «τρίτη» λύση, αυτή ακόμη αναζητείται…

Ο Γιάννης Α. Μυλόπουλος είναι καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο