Παιχνιδιάρης αέρας οίκτου και εκτίμησης

Η ιστορία έχει ως εξής: ένας συγγραφέας, ο Τ.Μ.Κ., ο οποίος εκτός από τα αρχικά έχει και πολλά άλλα κοινά στοιχεία με τον Κουτσί, αναλαμβάνει να γράψει, μαζί με άλλους πέντε διαπρεπείς συναδέλφους του, τις απόψεις του για το «τι δεν πάει καλά στον σημερινό κόσμο». Ο 72χρονος συγγραφέας έχει παρκινσονικά συμπτώματα. Η αστάθεια των δαχτύλων του δεν επιτρέπει τη συγγραφή. Βρίσκει μια ωραιοτάτη μισοαυστραλή, μισοφιλιππινέζα, την Άνυα, με αξιοθαύμαστα οπίσθια και σούπερ μίνι φούστες, η οποία συγκατοικεί με τον φίλο της Άλαν στην πολυκατοικία του Κ. Της δίνει μαγνητοφωνημένες κασέτες, η Άνυα τις απομαγνητοφωνεί και του τις επιστρέφει δαχτυλογραφημένες. Για να την πείσει μάλιστα να δεχτεί, ο ποθοπλάνταχτος Κ. της προτείνει τρίδιπλο μισθό. Η Άνυα δέχεται. Στην αρχή βαριέται έως θανάτου με τις πολιτικές απόψεις και τις ηθικολογίες του Σενιόρ Κ, όπως τον αποκαλεί. Στη συνέχεια, συμπαθεί όλο και περισσότερο αυτό το ολομόναχο γερόντιο. Ένας παιχνιδιάρης αέρας οίκτου, εκτίμησης, επιθυμίας, συμπάθειας, ανοχής δείχνει να τους ενώνει όλο και περισσότερο. Ώσπου ο Άλαν, ο σαρανταδυάχρονος γιάπης, που πιστεύει στη δύναμη της αγοράς και στο διαχειριστικό κράτος, χρησιμοποιεί την Άνυα, εν αγνοία της, για να βάλει σπάιγουερ στον υπολογιστή του συγγραφέα και να υποκλέψει τα χρήματά του, για να τα διαχειριστεί.