Φαινόμενα

«Μαθήματα» τηλεγεωγραφίας

Η υπόθεση των Ζωνιανών επιβεβαιώνει από τηλεπαράθυρο σε τηλεπαράθυρο τη λαϊκή ρήση «ο κόσμος το ΄χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι»
Έχουμε ως χώρα μια παράδοξη μέθοδο για την εκμάθηση της γεωγραφίας, αλλά μάλλον είναι αποδοτικότερη όλων των υπόλοιπων εκπαιδευτικών μεθόδων. Με αφορμή ένα ακραίο παραβατικό γεγονός στέλνουμε τις κάμερες και τους αρμόδιους ρεπόρτερ και γίνονται οι καθιερωμένες απευθείας συνδέσεις και το φιλοθεάμον, αφού έχει «πέσει από τα σύννεφα» προηγουμένως, γιατί δεν περίμενε ότι θα συνέβαιναν όσα συνέβησαν και θα είχαν τέτοιο κοινωνικό βάθος όσο αποδεικνύεται, μαθαίνει τον τόπο, με τι συνορεύει, τι παράγει και τα χόμπι των κατοίκων.

Φυσικά αποσύρονται οι κάμερες και τα δημοσιογραφικά συνεργεία μετά την πάροδο εύλογου χρόνου (μόλις αρχίσει να πέφτει η τηλεθέαση, σημάδι κόπωσης του κοινού από την υπερπροβολή του θέματος), αλλά έχει εντυπωθεί στο φιλοθεάμον και φιλομαθές αυτό έθνος το συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο.

Στη φετινή διδακτέα ύλη λοιπόν ήταν τα Ζωνιανά, όπου και έχει σπεύσει πλήθος δημοσιογράφων εκ παραλλήλου με το πλήθος των αστυνομικών, καθ΄ ότι η παράβαση που διαπιστώθηκε στην εν λόγω περιοχή είναι μεγάλη. Και όταν είναι μεγάλο το έγκλημα θέλει και ο αστυνομικός καριέρας την κάμερά του- παράδοση που έχει τις ρίζες της στην περιβόητη υπόθεση Σορίν Ματέι.

Έκπληκτοι ανακαλύψαμε, χάρη στην ευγενή προσφορά των αστυνομικών αρχών προς την εκπαιδευτική τηλεόραση των δελτίων ειδήσεων και λοιπών ενημερωτικών εκπομπών, ότι στην εν λόγω περιοχή (Ζωνιανών) καλλιεργούνται δενδρύλλια ινδικής κάνναβης σε φυτείες, το μέγεθος των οποίων δεν επιτρέπει τη σκέψη ότι καλλιεργούνται για ιδιωτική χρήση. Αντιθέτως, φαίνεται πως είχε αναπτυχθεί εμπόριο άκρως επικερδές- σύμφωνα πάλι με μαρτυρίες ανθρώπων που φαίνεται ότι γνωρίζουν καλώς τι συνέβαινε, πλην όμως ξεφυτρώνουν και αυτοί αιφνιδίως. Το δυσάρεστο είναι ότι τα ανωτέρω μαθήματα τηλεγεωγραφίας τα πληρώνει το έθνος με αίμα, εκτός από τον στιγματισμό, τον αποκλεισμό και ό,τι άλλο ακολουθεί για τις περιοχές οι οποίες προσφέρονται για να ενταχθούν στη διδακτέα ύλη.

Με την ευκαιρία βεβαίως, εκπαιδευόμαστε στην ελεύθερη πτώση, κατά τη διάρκεια της οποίας ακούμε πάντα, μα πάντα, το ίδιο ποίημα: πως ό,τι συνέβη ήταν γνωστό σε εκείνους που θα έπρεπε να είναι- αν δε, σε αυτούς στους οποίους θα έπρεπε να είναι γνωστό περιλαμβάνονται και οι αρχές, τότε ακούμε πως και οι αρχές το γνώριζαν και ως εκ τούτου το γνώριζαν και πολιτικοί άρχοντες. Στην περίπτωση των Ζωνιανών μαθαίνουμε ότι σε ορισμένους ήταν γνωστό το τι συνέβαινε. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα βέβαια για όσους βουλευτές «χτυπάει η καμπάνα», αφού αν δεν γνώριζαν σημαίνει ότι δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει στον τόπο που τους εκλέγει για να τον φροντίζουν, επομένως πώς είναι δυνατόν να τον φροντίσουν όπως πρέπει. Αν πάλι πουν ότι γνώριζαν, είναι πολύ χειρότερο.

Στο μεταξύ είμαστε συνδεδεμένοι με τα Ζωνιανά μονίμως και παρακολουθούμε τους δρόμους, τα βουνά, όπου- όπως μας εξηγούν- έχουν ακροβολιστεί ειδικές δυνάμεις, τα κλειστά παράθυρα, και πληροφορούμαστε- υποθέτουμε μαζί με τους άμεσα ενδιαφερόμενους καλλιεργητές των φυτειών- ότι καταφθάνουν ελικόπτερα, άρματα και τζιπ. Άλλωστε τι να την κάνει το έθνος μια έφοδο για πάταξη παράνομων πράξεων αν δεν είναι πληροφορημένη η τηλεόραση για το πώς θα γίνει, ώστε να εφαρμόσει το διδακτικό της πρόγραμμα; Πρώτα εκείνη και μετά οι αστυνομικοί. Αν βέβαια, οι άλλοι, εν προκειμένω οι καλλιεργητές των φυτειών ινδικής κάνναβης, είναι πολύ κακοί άνθρωποι και στήνουν ενέδρες και γαζώνουν αστυνομικούς και εξαφανίζουν πειστήρια, θα τους βαραίνουν οι τύψεις όσο ζουννα, τι κακό θα πάθουν, για να μάθουν.
Δεν φύτρωσε χθες…

Οι φιλοθεάμονες δεν έχουν παράπονο και δεν έχουν και βάρος συνειδήσεως, αφού παρακολουθούν επιμελώς τα μαθήματα τηλεγεωγραφίας και εγκληματολογίας. Όσο για την αντιμετώπιση του εγκλήματος και μάλιστα ενός τέτοιου μεγέθους και τέτοιας οργάνωσης, που ούτε χθες φύτρωσε και σήμερα το ανακαλύψαμε, ούτε με μια έφοδο υπό το φως των προβολέων λύνεται, μπορεί να μετατραπεί σε ένα από τα αγαπημένα θέματα των τηλεπαραθύρων. Θα κατανέμονται ευθύνες κατά το σύνηθες από την πολιτική εξουσία νυν και πρώην μέχρι τις αστυνομικές αρχές, χωρίς τέλος και αποτέλεσμα.