Νέοι Δίσκοι
Ο Ρίτσαρντ Χόουλι επιβεβαιώνει τον Άντι Γουόρχολ, που είπε πως όταν δεις μια φορά τον κόσμο με ποπ ματιά, πάντα έτσι θα τον βλέπεις. Ισχύει, δηλαδή, και αν τον ακούσεις έτσι
Και η ποπ σκέφτεται Συγκλονιστικά πράγματα έχουν συμβεί τις τελευταίες ημέρες στη μουσική- κρατήστε θέση με θέα στις εξελίξεις. Και όλα σε λίγο θα είναι διαφορετικά. Οι Radiohead, οι Βρετανοί του εναλλακτικού χώρου, που πάντα έχουν κάτι να πουν, δίνουν τώρα το νέο τους άλμπουμ («Ιn Rainbows») μόνο από το σάιτ τους www. inrainbows. com, από όπου μπορεί κανείς να το αγοράσει πληρώνοντας (πόσο λέτε;) όσο θέλει.
Επαναστατική κίνηση- ή όχι; Και εκεί στα καλά καθούμενα, η Μαντόνα διακόπτει τη συνεργασία της με τη Warner, στέλνει 25 χρόνια στον φάκελο των αναμνήσεων και υπογράφει συμβόλαιο με εταιρεία οργάνωσης συναυλιών, τη Live Νation, για όλα: άλμπουμ, τραγούδια, οτιδήποτε σε Μαντόνα κυκλοφορεί. Η επανάσταση ξεκίνησε από την ποπ. Ή (για να είμαστε πιο δίκαιοι) στην ποπ εκδηλώθηκε με μπαμ!
Η ποπ που «σκέφτεται», πονάει, ψάχνεται, νοσταλγεί και επαναπροσδιορίζεται είναι αυτή που έχει μέλλον. Είναι το μελαγχολικό Valentine, του Ρίτσαρντ Χόουλι, το «serious» που κάνει ρίμα με το «delirious», αυτό το «Ι΄m looking for someone to find me» που δεν σταματάει να ψάχνει. Δεν θα μπορούσε να το πει καλύτερα. «Τake me with you when you go down to the river». Είναι τα τραγούδια που αν κάπου σε πετύχουν, πρέπει να βρεις αυτόν που θέλεις και να τα μοιραστείς μαζί του. Ο Χόουλι έχει τέτοια κέφια, που ανοίγει θέματα με τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Ρόι Όρμπισον, τον Λι Χέιζλγουντ. Τυχαίο δεν είναι που η Νάνσι Σινάτρα τον είχε μαζί της στη σκηνή, όταν τους είχα δει πριν από καιρό στο Παρίσι. Και ήταν από κάτω ο άλλος Ρulp, ο φίλος του, Τζάρβις Κόκερ (από τους Ρulp ξεκίνησε και ο Χόουλι), μια καταπληκτική στιγμή μέσα στο μουσικό πέρα-δώθε.
Έχει φτάσει λοιπόν ήδη στο πέμπτο άλμπουμ του, αυτό το φίνα γραμμένο «Lady΄s bridge», με διάφανη ποπ εντιμότητα, που του ξεκλειδώνει τις πιο βαριές πόρτες. Θαυμάζω τον τρόπο του να αλλάζει τα κλισέ σε ευρήματα και να τορπιλίζει την αθωότητα χωρίς απενοχοποιημένο τρόπο. Η ιστορία έχει διδάξει στους «κρούνερ», πως τις πιο πολλές φορές δεν χρειάζεται τίποτε άλλο να κάνουν παρά να απλώσουν τα συναισθήματά τους σαν καθαρά ρούχα στον αέρα. Ακόμη και αν λερωθούν, δεν χάνουν τη φρεσκάδα.
Ακούστε αυτά τα αναζωογονητικά τραγούδια, και θυμηθείτε με.
MTV βραβεία & συμπάθεια
● Ο Σνουπ Ντογκ, οικοδεσπότης. Φτιαγμένος για κάτι τέτοια.
● Η Έιμι Γουάινχαουζ, ζαλισμένη και σε σύγχυση, με το βραβείο στα χέρια. Ευτυχώς επέστρεψε για να πει τραγούδι, γιατί ο κόσμος είχε παράπονα.
● Ο Will. Ι. Αm κορυφαίος.
Αυτοσχεδίαζε και έφτιαχνε τραγούδια επιτόπου.
● Ο Μάικλ Στάιπ δήλωσε πως το τραγούδι που θα ζήλευε να είχε γράψει είναι το «Radio Νowhere», του Βruce. ● Η Τζος Στόουν, τώρα μελαχρινή, και οι Foo Fighters ξανά έξοχοι ● Ο Πιτ Ντόχερτι και οι Βabyshambles, πολύ κακό για το τίποτε (τίποτε τόσο σπουδαίο) ● Η Αβρίλ Λαβίν, πολύ λίγη (και πολύ σπρώξιμο από τα μίντια)
● Οι Τokyo Ηotel καλύτερα κάνετε αλλού κράτηση.
Δυο πόρτες έχει η ζωή… Aν δεν τον θυμάστε από τους Οrange Juice παλιά, δεν πειράζει, ο Εdwyn Collins είναι ένας ξαναγεννημένος άνθρωπος, ένας βετεράνος της ποπ, σοφός και νικητής από ύπουλο εγκεφαλικό επεισόδιο, που επέστρεψε και είναι καλά και έτσι καλά ακούγεται στο «Ηome Αgain» (ΕΜΙ), να επανεκτιμά τις ποπ αξίες του, με σκωτσέζικο πείσμα, σε δώδεκα τραγούδια που θυμίζουν κάπου Μπάουι και κάπου Σπέκτορ, αλλά πιο πολύ έχουν τη σπίθα και την καυστική φευγαλέα ροκ ματιά, που κάνει τον Κόλινς δυνατό ποπ μονομάχο. «7th Son» για αρχή και «Ιt΄s your heart» για παρακάτω.
…και πολλά παράθυρα Από άλλο παράθυρο της ποπ κοιτάζει η Dot Αllison, που έχει κάνει υπέροχα πράγματα και μόνη της και με τους massive Αttack, σκορπίζοντας τόνους ευαισθησίας και γλυκύτητας με το νόημα που έχουν αυτά τα δυο στη χάι-τεκ εποχή. Έτσι φαίνεται, ειδικά στο «Εxaltation Οf Larks» (Cooking Vinyl), σαν να βάζει σε εφαρμογή τεχνικές βιοχημείας (αυτό έχει σπουδάσει) για να χειριστεί ζητήματα της καρδιάς. Αν νιώσετε ρίγη, σαν να μπαίνει κλέφτης στο δωμάτιο, είναι γιατί έχει αρχίσει να επιδρά το «Τhief Οf me». Με την Ντοτ, βλέπετε, η ποπ ρισκάρει.
Η ποπ της Robyn είναι απερίσκεπτη. Νομίζω ότι προσπαθεί πιο σκληρά από όσο πρέπει να εντυπωσιάσει, βάζοντας ό,τι βρει πως της ταιριάζει μέσα σε ένα καζάνι: πομπώδεις εισαγωγές, καμπάνες, μπίου-μπίου, χαριτωμένα ρεφρέν, σκοτωμένα ρεφρέν, χιπ και χοπ, «ψιλο-ραπάρισμα», ελέκτρο-πληξίες και σουηδική γυμναστική (μια που είναι Σουηδέζα) για να κρατιέται σε φόρμα. Προτιμήστε, μάλλον, το γυμναστήριο.














