«Το σινεμά είναι κλινικά νεκρό»

Κατά τον Πίτερ Γκρίναγουεϊ, το σινεμά είναι κλινικά νεκρό. «Ο κινηματογράφος απεβίωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 1983, όταν έφτασε στο λίβινγκ ρουμ το τηλεχειριστήριο. Τώρα πια, το σινεμά πρέπει να είναι διαδραστικό, να είναι μία τέχνη πολυμέσων», δήλωσε ο Βρετανός σκηνοθέτης σε διάλεξή του στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Πουσάν στην Κορέα.

«Αν πυροβολήσεις έναν δεινόσαυρο στο κεφάλι τη Δευτέρα, μπορεί να κουνά ακόμα την ουρά του την Παρασκευή. Το σινεμά είναι κλινικά νεκρό». Ο δημιουργός της ταινίας «Ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναίκα του και ο εραστής της», γνωστός για τις εκκεντρικές απόψεις του επί παντός επιστητού, βρέθηκε στο Πουσάν για να προωθήσει τη νέα ταινία του «Νightwatching», η οποία βασίζεται σε μία περίοδο της ζωής του Ρέμπραντ.

Στη διάλεξη, ο Γκρίναγουεϊ επιτέθηκε και σε καταξιωμένους σκηνοθέτες όπως ο Σκορσέζε. «Να μία πραγματική πρόκληση: ο Αμερικανός καλλιτέχνης βίντεο Μπιλ Βιόλα αξίζει όσο δέκα Μάρτιν Σκορσέζε. Ο Σκορσέζε είναι παλιομοδίτης και κάνει τις ίδιες ταινίες

«Ο Σκορσέζε είναι παλιομοδίτης»

που έκανε ο πρωτοπόρος σκηνοθέτης των αρχών του αιώνα Ντ. Γ. Γκρίφιθς. Το σινεμά δεν πρέπει να είναι το λούνα παρκ της Σάρον Στόουν. Ο κινηματογράφος χαραμίζεται. Οι περισσότερες ταινίες είναι παραμυθάκια για ενηλίκους, που τους τα διαβάζουν πριν πάνε για ύπνο».

Στη συζήτηση, ο σκηνοθέτης διαφώνησε με σχόλιο θεατή ο οποίος είπε ότι οι ταινίες του ίδιου αποτελούν απόδειξη πως το σινεμά είναι ζωντανό και τα πάει περίφημα. «Κάθε μέσο πρέπει να εξελίσσεται, αλλιώς θα είχαμε μείνει ακόμα στις ζωγραφιές στις σπηλιές. Τα νέα ηλεκτρονικά μέσα κινηματογράφησης μας δίνουν άπειρες δυνατότητες εξέλιξης του σινεμά. Η γενιά που μεγάλωσε με το λάπτοπ αγκαλιά θέλει μεγαλύτερη συμμετοχή και την απαλλαγή από το ελιτίστικο Χόλιγουντ. Το σινεμά που βασίζεται στο κείμενο πρέπει να αντικατασταθεί με αυτό που βασίζεται στην εικόνα». Ο Γκρίναγουεϊ έχει σπουδάσει ζωγραφική, κάτι που έχει επηρεάσει και την αισθητική των ταινιών του. «Ο κινηματογράφος είναι ένα θλιβερό συμπλήρωμα στη ζωγραφική», λέει. Οι ταινίες του είναι πλούσιες στο μάτι και συχνά βασίζονται σε πίνακες ή εικόνες.

Πολλοί τον έχουν κατηγορήσει για το αποτέλεσμα, αλλά ο ίδιος επιμένει πως αργά ή γρήγορα, οι αλλαγές στον τρόπο δημιουργίας ενός φιλμ θα γίνουν αποδεκτές από ένα ευρύτερο κοινό.