Το πνεύμα του τόνου

Ο Θεός και οι ενέργειές του

Εν πρώτοις εύχομαι πράγματι από καρδιάς να αντιμετωπίσει ανώδυνα και ειρηνικά τη δοκιμασία του ο Αρχιεπίσκοπος. Το εύχομαι όπως θα ευχόμουν σε κάθε ανώνυμο πάσχοντα συνάνθρωπο. Αλλά δυστυχώς δεν σε αφήνουν ν΄ αγιάσεις τα πάσης φύσεως κνώδαλα και οι χαλκοί ηχούντες του περιβάλλοντος και της αγιαστούρας.

Όταν αναγγέλθηκε ότι βρέθηκε μόσχευμα και ο ασθενής αρχιερέας μπήκε στο χειρουργείο, εμφανίστηκε μητροπολίτης στα κανάλια και δήλωσε πως οι προσευχές του και των ομοίων του εισακούστηκαν και «ο Θεός ενήργησε»! Έτσι συνειδητοποίησα πως η ενέργεια του Θεού, αν πράγματι έγινε, ήταν επιτυχής, αφού το μόσχευμα ήταν συμβατό, αλλά ανατρίχιασα στην ιδέα πως για να εξασφαλιστεί η ενέργεια του Θεού, επενέβη στα ανθρώπινα, έγινε αυτοκινητικό δυστύχημα και σκοτώθηκε ο νεαρός δότης τού προς μεταμόσχευση ήπατος.

Μετά, όμως, την αποτυχία της επέμβασης, η ενέργεια του Θεού φάνταζε εξόχως ειρωνική, αφού ούτε μεταμόσχευση έγινε και η αιτία της αποτυχίας ήταν οι απροσδόκητες μεταστάσεις του όγκου τού ασθενούς.

Επιτέλους, ας παύσουν να θεωρούν τον Θεό άλλοτε ως χειρουργό, ογκολόγο, άλλοτε ως απρόσεκτο οδηγό και άλλοτε ως δότη οργάνων.

Αν επενέβαινε στα ανθρώπινα, δεν θα είχε πάρει σβάρνα τα σοκάκια και με το ξυράφι να μην αφήσει γενειάδα για γενειάδα;