«Το ροκ είναι σαν επίδεσμος»

Άλλαξαν το ροκ, όταν άλλοι απλά καρφίτσωναν παραμάνες, έγραψαν κλασικά κομμάτια και άλλα πολλά «άγια» πράγματα. Οι Saints από την Αυστραλία, επιστρέφουν λάιβ στα μέρη μας. «Τώρα», λένε, «είναι πιο εύκολο από ποτέ να φτιάξεις ένα ροκ συγκρότημα».

«Το ροκενρόλ έχει εξαφανίσει το χάσμα των γενεών», λέει ο Κρις Μπέιλι, ο κεντρικός χαρακτήρας των Saints όλ΄ αυτά τα χρόνια. «Είναι απίστευτο να βλέπεις από τη σκηνή τούς πιτσιρικάδες μαζί με τους γκριζομάλληδες να παρακολουθούν τη συναυλία. Σοκ δεν είναι;». Σε έναν κόσμο, όμως, που ξέρει τον Τζόνι Ρότεν καλύτερα από τον Κρις Μπέιλι (την Μπρίτνεϊ πιο πολύ από την Τζένι Λιούις)- και δεν είναι δικό μου λάθος αυτό- εξηγώ αμέσως ποιος είναι ο Μπέιλι και οι Saints. Εκείνος είναι ο ποιητής, ο άνθρωπος με το όραμα και το πνεύμα (συχνά κλεισμένο αυτό σ΄ ένα μπουκάλι). Οι Saints είναι το αυστραλέζικο ισοδύναμο των Ramones- το πανκ γκρουπ που σημάδεψε το ροκ με ενέργεια και τραγούδια- δυναμίτες (το τονίζω)-, είναι the real thing και με καμία παραμάνα δεν χρειάστηκε να καρφιτσώσουν την ταυτότητά τους στο πέτο. Τους το ζήτησε επίμονα η δισκογραφική μέσα στην έκρηξη του πανκ, αλλά αρνήθηκαν. Η ιστορία λέει πως όταν εκεί που ακόμη και άχυρα αν τύλιγες σε πανκ συσκευασία, την πουλούσες άνετα, οι Saints αρνήθηκαν να ντυθούν «μασκέ» για το

ΙΝFΟ

Τhe Saints απόψε στο «Gagarin» (Λιοσίων 205). Το ίδιο βράδυ, οι Gallon Drunk και οι δικοί μας Dread Αstaire.
Εισιτήρια 25 ευρώ (πληροφορίες 210-8547.600-1)

πάρτι, το πλήρωσαν εμπορικά αυτό, αλλά τα τραγούδια τους απέκτησαν άλλο νόημα. Αυτό είναι το ροκενρόλ, τελικά, ο τρόπος που θα πεις όχι. Ο Κρις Μπέιλι είναι στο τηλέφωνο: «Σήμερα- λέειδεν είναι ανάγκη να ακολουθήσεις τον κανόνα. Είναι πιο εύκολο για τα νέα συγκροτήματα να κάνουν το δικό τους, έτσι όπως ακριβώς εκείνα θέλουν. Δεν δίνουν λόγο σε κανέναν. Φτιάχνουν την ταυτότητά τους, χρησιμοποιούν το my space, δημιουργούν σιγά σιγά το κοινό τους, παίζουν στις συναυλίες τους. Δεν χρειάζεται να πείσουν κανέναν σε καμιά εταιρεία».

Ο Μπέιλι έχει τρέξει πολλά μουσικά χιλιόμετρα, με το γκρουπ, με τις προσωπικές του δουλειές, με τα λάιβ. «Έχω συχνά την αίσθηση ότι το ροκ σήμερα είναι κάτι σαν επίδεσμος. Καλύπτει, σαν να καλύπτει τα πράγματα, χωρίς να αφήνει την αντίδραση να φανεί. Είναι μια γενική εικόνα βέβαια αυτή, με πολλές πολλές εξαιρέσεις».


«Οι Sex Ρistols ήταν ποπ»

Τι γνώμη έχει για τους Sex Ρistols, την επανένωσή τους, τόσα χρόνια μετά; Ο Μπέιλι χαμογελάει, αλλά όχι ειρωνικά. «Τo βρίσκω cool, πολύς κόσμος θα ήθελε να τους ξαναδεί. Για να πω την αλήθεια, οι Ρistols ήταν ένα πολύ καλό ποπ γκρουπ. Αυτό ήταν. Όλη εκείνη η ατμόσφαιρα γύρω, που προσπαθούσαν να φαίνονται δήθεν απειλητικοί για το σύστημα και έπαιζαν τα κακά παιδιά, αυτά ήταν ανοησίες. Έκαναν, όμως, ένα πολύ καλό ποπ άλμπουμ που στέκει μια χαρά ώς σήμερα». Για τους φανατικούς των Saints, η 14η του περασμένου Ιουλίου ήταν Ημέρα της Κρίσης. Ο Εντ Κέπερ, ο άλλος πόλος, επέστρεψε στο συγκρότημα και ήταν σαν τις παλιές καλές μέρες που ξεκινούσαν από το Μπρισμπέιν. «Μίλησα με τον Εντ, το ένα έφερε το άλλο και νομίζω ότι τελικά τα πήγαμε θαυμάσια μαζί. Παίζω και στο άλμπουμ του κιθάρα», λέει ο Μπέιλι. Ο οποίος μαζί τους άλλους Saints κάνουν τον τελευταίο καιρό περιοδεία, με ένα καινούργιο σχετικά δίσκο, το «Ιmperious Delirium», το οποίο στα λάιβ δεν εμποδίζει τα κλασικά «(Ι΄ m) Stranded», «Τhis Perfect Day», «Lipstick Οn Υour Collar» να βρουν τον δρόμο τους στη σκηνή.
Η αγία τριάδα του πανκ

Πολλοί πιστεύουν αυτό που και ο Μπομπ Γκέλντοφ είχε δηλώσει κάποτε: πως το ροκενρόλ άλλαξε ριζικά στη δεκαετία του ΄70 από τους εξής τρεις: τους Ramones, τους Sex Ρistols και τους Saints.

Τhe Saints. Οι Αυστραλοί. Έμειναν περισσότερο από τους άλλους στο περιθώριο αυτής της μουσικής επανάστασης, γιατί αρνήθηκαν να τυποποιηθούν. Έφεραν στο ροκ τραγούδια και στάση ζωής. Συνεχίζουν ώς σήμερα, με τον σεβασμό του μουσικού κόσμου, να βγάζουν δίσκους και να περιοδεύουν.

Τhe Ramones. Οι Αμερικανοί. Έφεραν στο ροκ ξανά τη δύναμη, την ενέργεια, τον ρυθμό και τη συντομία.

Ήταν σε δράση από το 1974 ώς το 1996. Ο Τζόι Ραμόν πέθανε το 2001 από καρκίνο. Ο Ντι Ντι Ραμόν πέθανε το 2002 από ηρωίνη. Ο Τζόνι Ραμόν πέθανε το 2004. Ο Τόμι Ραμόν οργανώνει συναυλίες για να τιμήσει τους φίλους του, ενώ ο Μάρκι Ραμόν συνεχίζει να περιοδεύει με την μπάντα του Μarky Ramone & Friends. Το 2002 έγιναν μέλη του Rock΄n Roll Ηall Οf Fame. Τhe Sex Ρistols. Οι Βρετανοί. Το εμβληματικό πανκ γκρουπ.

Έφεραν στο ροκ αυθάδεια και στυλ και do-it-yourself άποψη. Σε δράση από το 1975 ώς το 1978 (έκτοτε επανενώθηκαν μερικές φορές χωρίς επιτυχία). Μόλις δήλωσαν ότι επιστρέφουν ξανά. Όλοι εκτός από τον Σιντ Βίσιους που πέθανε από υπερβολική δόση. Έγιναν μέλη του Rock΄n Roll Ηall Οf Fame το 2006, αλλά αρνήθηκαν να παραβρεθούν στην τελετή.