ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

Το ψευδοαστυνομικό μυθιστόρημα αποτελεί στην πραγματικότητα μία εξερεύνηση των ηθών με διάθεση αποκάλυψης της υποκρισίας. Η Γέλινεκ σκαλίζει την αυστριακή κοινωνία και την κατακεραυνώνει- πρόκειται για «χώρα κανιβάλων», λέει. Έχει τους λόγους της. Η χώρα που γέννησε τον Χίτλερ γέννησε και το μόνο – μαζί με την ιταλική Λίγκα του Βορρά- ακροδεξιό κόμμα που συμμετείχε σε μεταπολεμική ευρωπαϊκή κυβέρνηση- ο λόγος για το κόμμα του Γεργκ Χάιντερ. Του Χάιντερ, στον οποίο συχνά αναφέρεται άμεσα, αλλά και έμμεσα: η οικογένεια του Χάιντερ πλούτισε όπως ο χωροφύλακας- ήρωάς της, οικειοποιούμενη περιουσίες άλλων- εν προκειμένω Εβραίων.

«Βλέπεις όσο μακριά επιτρέπει η όρασή σου, πράγμα που διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο», λέει η Γέλινεκ, ωστόσο εκείνη βλέπει ότι το κεφάλαιο, αν χρειαστεί, θα ανέβει στο τρένο της ακροδεξιάς, απλώς θα κρατάει και ένα πόδι στη γη για να την κοπανήσει την κατάλληλη στιγμή. Άλλωστε το μίσος, τόσο στη δημόσια σφαίρα όσο και στην ιδιωτική, μπορεί γενικά είναι κακό πράγμα, αλλά έχει και τα καλά του. «Με το μίσος μπορείς να ζήσεις μέχρι τα βαθιά γεράματα», λέει πικρά.