«Δυο – τρεις άνθρωποι μας έσυραν σε πόλεμο»

Ο Μόργκαν Φρίμαν είναι έξαλλος με τον πρόεδρο της χώρας του και τους συμπατριώτες του. «Ζούμε μια τραγωδία. Εγώ ήξερα ότι δεν υπάρχουν όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ διαβάζοντας το “Νewsweek”. Γιατί δεν το ήξεραν οι πολιτικοί; Δεν μπορώ να πιστέψω πως συρθήκαμε στον πόλεμο μόνο και μόνο λόγω των φιλοδοξιών δύο ή τριών ανθρώπων, του Μπους και του Τσέινι.

Αυτούς που δεν καταλαβαίνω είναι ο Τόνι Μπλερ και ο Κόλιν Πάουελ. Τι έκαναν αυτοί;

Μιλάμε για μια περίπτωση τεράστιας εθνικής βλακείας. Πώς καταλήξαμε με έναν πρόεδρο που λέει ότι δεν διαβάζει τίποτα; Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που θα ΄πρεπε το έθνος να βράζει από οργή, αλλά δεν κάνουμε απολύτως τίποτα γι΄ αυτό».

Αλλά όταν ο δημοσιογράφος των «Sunday Τimes» τον ρωτά αν θα ΄θελε να ασχοληθεί αυτός με την πολιτική, τον κοιτά «έντρομος» και αρνείται κατηγορηματικά. «Δεν με ενδιέφερε ποτέ η πολιτική, γιατί ασχολείται με το ψέμα. Η ηθοποιία είναι ακριβώς το αντίθετο: υποκρίνεσαι ότι είσαι κάποιος άλλος, αλλά το κάνεις για να αποκαλύψεις την αλήθεια για κάποιον».

Υπάρχει όμως ένας πολιτικός τον οποίο αγαπά και θαυμάζει. Είναι ο Νέλσον Μαντέλα, με τον οποίο διατηρεί στενή φιλία από τότε που ο Φρίμαν αγόρασε τα δικαιώματα για την κινηματογραφική μεταφορά της αυτοβιογραφίας τού Νοτιοαφρικανού προέδρου «Ο μακρύς δρόμος προς την ελευθερία». «Περιμένουμε χρόνια τώρα να βρούμε το κατάλληλο σενάριο. Αλλά είναι δύσκολο, γιατί είναι πολύ φιλόδοξο. Τώρα βρήκαμε ένα καταπληκτικό σενάριο βασισμένο σε ένα βιβλίο του δημοσιογράφου Τζον Κάρλιν. Το σενάριο εστιάζει στον άνθρωπο Μαντέλα και όχι στον ήρωα. Ο Μαντέλα λατρεύεται σε όλο τον κόσμο, αλλά κατά τη δική του γνώμη απέτυχε στις σχέσεις του με τη μητέρα του, τις γυναίκες του και τα παιδιά του. Κοιτάμε αυτό που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια, τον άνθρωπο πίσω από την εικόνα». Ο Φρίμαν έχει αναλάβει την παραγωγή της ταινίας και φυσικά θα παίξει τον ίδιο τον Μαντέλα.

Ίσως να τον ενδιαφέρει αυτή η πλευρά του επειδή και ο Φρίμαν, όπως παραδέχεται, δεν τα πήγε πολύ καλά με τον πατέρα του: «Δεν τον συμπάθησα ούτε με συμπάθησε». Κι ίσως γι΄ αυτό να προτιμά ρόλους όπου υποδύεται τον πατέρα που αγαπά πολύ τα παιδιά του. «Μπορεί να ΄ναι κι έτσι, αλλά αυτό δεν με κάνει απαραιτήτως καλό πατέρα. Τα παιδιά μου με αγαπούν, αλλά μπορεί να με αγαπούν γιατί είμαι πλούσιος».