Ο φόβος της απώλειας

Ανήσυχη και διαρκώς στο ψάξιμο είναι η Λουκία Ρικάκη, όσον αφορά την ενασχόλησή της με τη σκηνοθεσία ταινιών- και μπράβο της γι΄ αυτό. Σε μια ταινία της ασχολείται με τον έρωτα, σε άλλη με τα παιδικά τραύματα, σε άλλη την απασχολούν αντικειμενικά, κοινωνικά προβλήματα με υποκειμενική ματιά (στα ντοκιμαντέρ που γυρίζει). Στο «Κράτησέ με» τολμάει πολύπλευρα. Θέμα της- τεράστιο- η απώλεια.

Η ηρωίδα της ταινίας, μια παραγωγός ραδιοφώνου- Κατερίνα Λυπηρίδου – χάνει ξαφνικά τον πατέρα της. Και αποφασίζει να δημιουργήσει μια ιστοσελίδα για να μοιραστεί τον πόνο της με διάφορες άλλες «ιστορίες απώλειας». Και το ακόμα πιο τολμηρό είναι ότι αυτό το έκανε στην πράξη και η ίδια η Λουκία Ρικάκη και το τελικό σενάριο προέκυψε από «μαζέματα» τέτοιων ιστοριών στο Ιnternet!

Το πρόβλημα της ταινίας είναι αλλού: από τη στιγμή που αυτός ο προβληματισμός πάνω στην «απώλεια» γίνεται εικόνα- και μάλιστα μέσω της «αυτόματης γραφής» που χρησιμοποιούσαν οι σουρεαλιστές. Θέλει τεράστια δύναμη να μη σε πάρει «από κάτω» μια τέτοια κινηματογράφηση. Και η Λουκία Ρικάκη μένει στα μισά του δρόμου- σαν τους γυμνούς ήρωές της στην άσφαλτο. Τουλάχιστον, όμως, τόλμησε…

«Κράτησέ με»

Ο έρωτας- και μόνον αυτός- πηγή της ανθρώπινης ιστορίας Το πνεύμα πρόθυμο, αλλά η σαρξ;

ΒΑΘΜΟΙ: 3

(η αγάπη σώζει)