Οι «κωλοσμυρνιές» οι παστρικές

Μα πιο πολύ να μάθουμε έπειτα στα παιδιά μας, αυτά τα οποία ενοχοποιούμε επειδή [τα βάζουν κατά κανόνα οι πατεράδες τους να] αντιδρούν στο κάθε Αλβανόπουλο που είναι να κρατήσει τη σημαία, να μάθουμε λοιπόν στα παιδιά πώς υποδέχτηκαν τότε οι παππούδες τους όχι τίποτα «λαθρομετανάστες», αλλά τους ομοαίματους αδερφούς τους, αυτούς ντε τους οποίους είχαν πάει να τους σώσουν απ΄ τους Τούρκους, κι όταν βρέθηκαν ανέστιοι ικέτες στη γη των πατέρων τους και των αδερφών τους, αυτοί οι πατέρες και αδερφοί μόνο που δεν τους ξανασυνώστισαν, έτσι όπως σήμερα «επαναπροωθούν» τους όντως ξένους. Να τους πούμε λοιπόν τι υποδοχή επιφυλάξαμε στο αίμα μας, το τι πουτάνες τις ανεβάζαμε, τι παστρικές τις κατεβάζαμε τις «κωλοσμυρνιές», που το «Σμυρνιά» ήταν έτσι κι αλλιώς βρισιά, κι η λέξη «πρόσφυγας» φοβέρα για τα παιδιά, να τρώνε το φαΐ τους: «άντε, γιατί θα ΄ρθει η πρόσφυγα να σε πάρει»!

Και να τους πούμε έπειτα για την πιο πρόσφατη ιστορία, πώς πάλι προκαλέσαμε την επίθεση των Τούρκων στην Κύπρο, έπειτα από τη δική μας επίθεση το 1897, και το 1912, και το 1922, ή και το 1974, όπου τότε πια τα πράγματα ήταν απείρως πολυπλοκότερα από «επίθεση», με τον πραξικοπηματία Σαμψών, αφού ώς τότε είχαμε τους Τουρκοκύπριους να ζουν κυριολεκτικά σε γκέτο, μόνο αστέρι κίτρινο στο πέτο δεν τους βάζαμε να φορούν, να τους ξεχωρίζουμε όταν τους σφάζαμε στο σωρό!

Δεν έχει νόημα να συνεχίσω. Τα θέματα, ανεξάντλητα. Από τη μοναδική σε έκταση σφαγή της Εικονομαχίας ώς το ασύλληπτο μακελειό της Τριπολιτσάς, ώς την ανατίναξη πλοίων ελληνικών από τον περίφημο μπουρλοτιέρη Μιαούλη το 1831, και με τον μονίμως εθνοπροδοτικό ρόλο της Εκκλησίας αφού μονίμως στήριζε επίορκους αξιωματικούς, που από αυτούς δα, άμμος της θαλάσσης, με τα πραξικοπήματα να τρέχουνε σαν τα μονάζυγά του δακτυλίου.

Μακάρι να τα πιάσει με χιούμορ κάποιος πάλι σε ιμέιλ, γιατί σε σχολική Ιστορία δε θα δουν το φως ποτέ.

Καλό καλοκαίρι όμως, και σ΄ ένα μήνα πάλι εδώ-παρ΄ όσα γράφτηκαν ανυπόγραφα (άραγε «χιούμορ»;) σε έντυπο λαϊφστάιλ.