Συνέβη στο Παρίσι…

Ο μαθηματικός κ. Πάνος Μπόζος, δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς, μας γράφει:

«Τα διεθνή πρακτορεία μετέδωσαν: μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία ήταν η μη εκλογή του υπουργού κ. Αλέν Ζιπέ, ο οποίος αμέσως μετά παραιτήθηκε από το υπουργικό αξίωμα. Τα εγχώρια ΜΜΕ έμειναν μόνο στην είδηση της μη εκλογής, αλλά δεν φρόντισαν να ψάξουν τα βαθύτερα αίτια της αποτυχίας. Λησμόνησαν δηλαδή ότι το 2004 ο πρώην πρωθυπουργός και πρώτος δελφίνος του Σιράκ για την προεδρία της Γαλλίας, καταδικάστηκε από τη γαλλική δικαιοσύνη διότι την περίοδο 1983-1995 που διαχειριζόταν το ταμείο του δήμου του Παρισιού επί δημαρχίας Σιράκ είχε βάλει στο μισθολόγιο του δήμου επτά άτομα τα οποία όμως εργάζονταν αποκλειστικά για το κόμμα! Όσο κι αν προσπάθησαν να τον “αναστήσουν” ο Σιράκ και ο Σαρκοζί, ο γαλλικός λαός- οι “κουτόφραγκοι” δηλαδή- δεν ξέχασαν, δεν συγχώρεσαν και τον έστειλαν στα Τάρταρα… Εύλογα γεννιέται το ερώτημα, πώς αντιδρά το ελληνικό πολιτικό σύστημα σε παρόμοιες περιπτώσεις. Έχουμε παρόμοια αντανακλαστικά; Είναι βέβαιο ότι εδώ, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, κυριαρχούν άλλες αντιλήψεις, επικρατούν άλλες λογικές. Εδώ οι καταδίκες για αδικήματα διαφθοράς ή ανάρμοστης πολιτικής συμπεριφοράς είναι πολλές φορές τίτλος τιμής, γίνονται εφαλτήριο για κατάκτηση ανωτέρων αξιωμάτων. Εδώ όλες οι παρανομίες διαπράττονται στο όνομα των συμφερόντων του δήμου, του νομού, της χώρας και η όποια διερεύνηση του σκανδάλου βαφτίζεται “πολιτική δίωξη” και καθαρίσαμε…

Τους βλέπουμε να περιφέρονται στα κανάλια, να δίνουν συνεντεύξεις, να συμμετέχουν σε συζητήσεις για τη διαφθορά, να ζητούν την κάθαρση του δημόσιου τομέα, τους ανεχόμαστε και, ακόμα χειρότερα, τους χειροκροτούμε και τους ψηφίζουμε!

Έχουν επομένως κάθε δικαίωμα να διαλαλούν ότι “εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω” ή ότι ο κάθε λαός έχει τους εκπροσώπους που του αρμόζουν…».