Το παλιό και νέο σχολείο

Ο κ. Δημήτρης Δημακόπουλος, αιρετό μέλος του ΠΥΣΔΕ Ν. Αχαΐας, σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού και καθηγητής Γυμνασίου, γράφει για το σχολείο, παλιό και νέο:

«Πολύ συχνά ακούγεται η άποψη ότι παλιότερα το σχολείο μόρφωνε καλύτερα τους νέους απ΄ ό,τι σήμερα. Αυτή η αντίληψη προβάλλεται χωρίς να τεκμηριώνεται από έρευνες και μελέτες. Είναι συνυφασμένη με ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, πολύ φοβάμαι ότι σ΄ αυτά προστίθεται και το χάσμα των γενεών.

Το παλιό σχολείο ήταν ιδιαίτερα επιλεκτικό. Η μαθητική “διαρροή” ξεκινούσε πολύ νωρίς εξαιτίας της αυστηρότητας του συστήματος και άλλων παραγόντων, μαθησιακών (δυσλεξία), κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων. Η επιλεκτικότητα μεγάλωνε στο Γυμνάσιο. Κατά τη δεκαετία του ΄60 στην περιφέρεια και στις αγροτικές κοινωνίες μόλις το 15% παρακολουθούσε τις τρεις πρώτες τάξεις του εξαταξίου Γυμνασίου. Και βέβαια, ακόμη και στη δεκαετία του ΄70 τις λυκειακές σπουδές ολοκλήρωσε το 30% των παιδιών.

Από τη δεκαετία του ΄80 τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Σίγουρα σε αυτό συνέβαλαν οι πολιτικές αλλαγές στη χώρα μας.

Διπλασιάστηκε ο αριθμός των σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα. Ακόμα και τα μικρά δυσπρόσιτα χωριά απέκτησαν Γυμνάσια και Λύκεια. Καταργήθηκαν οι εξετάσεις «φίλτρα» από το Δημοτικό προς το Γυμνάσιο και από το Γυμνάσιο προς το Λύκειο. Έτσι φτάσαμε στην αλματώδη αύξηση που και οι πιο αισιόδοξοι δεν περίμεναν. Στα τέλη του 20ού αιώνα το 92% των μαθητών να ολοκληρώνει τις σπουδές στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Λύκειο και ΤΕΕ».