Ένα θαυμαστό υπαίθριο μουσείο

Για όσους έχουν περπατήσει στο Λιστόν, στα ατμοσφαιρικά καντούνια κι έχουν ανέβει στο Παλιό και στο Νέο Φρούριο, η πρόσφατη εξέλιξη μοιάζει φυσιολογική: Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας ανήκει πλέον στην παγκόσμια κληρονομιά της UΝΕSCΟ ως ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό μνημείο.
Βρίσκεστε στην Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας και περπατάτεσ΄ ένα υπαίθριο μουσείο. Δεν πρόκειται ωστόσο για μια πόλη «φολκλόρ», αλλά για μια μικρή πολιτεία που ζει έντονα την καθημερινότητα και έχει πολλούς νέους ανθρώπους. Αργά ή γρήγορα θα βρεθείτε στο Καμπιέλο, στην περιοχή Μουράγια. Η παλιότερη γειτονιά της πόλης είναι μαγευτική και θα περιπλανηθείτε για ώρες στα καντούνια της. Απίθανες γωνίες, όμορφες πλατείες- όπως της Αγίας Ελένης ή της Παναγιάς της Κρεμαστής με το μαρμάρινο πηγάδι-, καμάρες, αρχοντικά σπίτια με χαραγμένα οικόσημα και σπουδαίες εκκλησίες: η Παναγία η Κρεμαστή , ο Ταξιάρχης με τον μαρμάρινο άγγελο στην είσοδό του και ο Άγιος Νικόλαος των Γερόντων με το σκαλιστό τέμπλο.

Στη γειτονιά η ιδιωτική ζωή βρίσκεται μόνιμα σε κοινή θέα και οι μπουγάδες, κρεμασμένες ανάμεσα στους υγρούς τοίχους των βενετσιάνικων πολυκατοικιών είναι μια χαρακτηριστική εικόνα. Οι δρόμοι οδηγούν στην τεράστια πλατεία της Σπιανάδας. Μία ανεξίτηλη ανάμνηση από τη γαλλική κατοχή εδώ είναι το Λιστόν: Σχεδιασμένο από τον Γάλλο μηχανικό Lesseps με τις τοξοστοιχίες να κρύβουν διαδοχικά εστιατόρια και καφετέριες, είναι σήμερα ο πυρήνας της πόλης.

Το Ανάκτορο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου κλείνει όλη τη βόρεια πλευρά της Σπιανάδας, ενώ δίπλα ακριβώς, την ώρα που σουρουπώνει, αξίζει να περπατήσετε κάτω από την πύλη του Αγίου Νικολάου για να καταλήξετε στο παλιό λιμάνι.