Η πυρκαγιά στην Πάρνηθα

Στο άρθρο του καθηγητή Οικολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Ν. Μάργαρη, για τις πυρκαγιές της Πάρνηθας, αναφέρεται ο δρ βιολόγος Φρ. Μπενταλί:

«Το άρθρο αυτό αναφέρει πολλές αλήθειες, όπως ότι τα δάση της χώρας μας είναι πυρόπληκτα, η βλάστηση, η χλωρίδα και η πανίδα τους είναι και προσαρμοσμένες στις πυρκαγιές, οι πυρκαγιές συμβάλλουν στην ανανέωση όσον αφορά τα πευκοδάση, ότι η έλλειψη δασών δεν συνεπάγεται μείωση του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, για τη σημασία των δασών στη διαμόρφωση των συνθηκών του κλίματος και για τον ανορθολογικό τρόπο αντιμετώπισης των πυρκαγιών στη χώρα μας.

Το ζήτημα που προκύπτει από το άρθρο που προαναφέρθηκε συνίσταται στη χρήση του δάσους της Πάρνηθας που θέλουν η κοινωνία και η Πολιτεία.

Εάν η επιδίωξη για την Πάρνηθα είναι η φυσική αναβλάστηση, ορθά ο κ. Ν. Μάργαρης επισημαίνει ότι δεν χρειάζονται αναδασωτικές παρεμβάσεις και τεχνικά έργα. Στο καμένο ελατόδασος της Πάρνηθας επικρατούσε μεν το έλατο, τα άλλα φυτά του όμως είναι κοινά με τα δάση της αριάς και το σύνολο των φυτών εξαρτιόταν από τη συγκράτηση του νερού στο έδαφος που προέρχεται από ασβεστόλιθους και σχιστόλιθους. Στις συνθήκες αυτές, αν δεν γίνουν παρεμβάσεις, θα διαμορφωθεί από τη φύση αρχικά μια “θαμνώδης” βλάστηση αείφυλλων πλατύφυλλων όπου θα υπάρχουν η αριά, ο πρίνος, το φυλλίκι, η λαδανιά, η αγριοκουμαριά κ.ά. Τα έλατα θα εμφανιστούν πολύ αργότερα, γιατί αναπτύσσονται πολύ αργά.

Στην περίπτωση που η κοινωνία και η Πολιτεία επιθυμούν η Πάρνηθα να αποτελεί μια ζώνη αναψυχής και το δάσος να συμβάλλει στην προστασία των παρακείμενων οικισμών, οι άμεσες τεχνικές παρεμβάσεις είναι απαραίτητες. Προφανές όφελος μπορεί να προκύψει από την άμεση αποκατάσταση της φυτοκάλυψης. Η αποκατάσταση αυτή επιβάλλει να εξεταστεί η περίπτωση σποράς στα εδάφη της Πάρνηθας, όπου δεν υπήρχε πυκνή χαμηλή βλάστηση, αυτοφυών ειδών της περιοχής, τα οποία έχουν γρήγορη αύξηση όπως της βυρσιάς (Rhus coryaria) και του αγριοπήγανου (Cοronilla emeroides).

Η εμπειρία από τις ανορθολογικές και αντιεπιστημονικές παρεμβάσεις στην Πεντέλη δεν μπορεί να αποτελέσει επιχείρημα μη κατασκευής αντιδιαβρωτικών έργων στην Πάρνηθα.

Αποτελεί όμως σοβαρό επιχείρημα για την ανάγκη οι παρεμβάσεις στην Πάρνηθα να σεβαστούν το έδαφος και τα υπόγεια όργανα των αυτοφυών φυτών».

Στις πυρκαγιές αναφέρεται και ο Λάζαρος Αλιβάνογλου, με ανοιχτή επιστολή του στον Πρωθυπουργό:

«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, Είμαι ένας νέος 32 ετών, κάτοικος Αθηνών και σήμερα από το πρωί αισθάνομαι στενοχωρημένος, απογοητευμένος και ταυτόχρονα οργισμένος με την κατάσταση που επικρατεί τις τελευταίες μέρες με τις πυρκαγιές. Αποκορύφωμα η φωτιά στο Πήλιο, αλλά και αυτή στην Πάρνηθα που κατέκαψε ό,τι σημαντικότερο είχε μείνει στην Αθήνα.

Δηλώσεις του πλέον ανεκδιήγητου υπουργού “κύριου” Πολύδωρα μιλούν για σχετική επιτυχία στον συντονισμό. Έχω μια απορία, σε περίπτωση αποτυχίας οι φωτιές θα έφταναν μέχρι το Μαρούσι ή μέχρι το Ζάππειο και την Ακρόπολη; Θα ακούσουμε πάλι για τα παλιά αεροσκάφη που διαθέτουμε και αυτά που ποτέ δεν αγοράστηκαν, για τις προσλήψεις που δεν έγιναν, για την αναδάσωση της Πάρνηθας, για τις απαγορεύσεις και άλλα τέτοια κωμικοτραγικά. Περιμένετε τον επόμενο καύσωνα για να δείτε τα αποτελέσματα αυτής της καταστροφής και σκεφτείτε αν χρειάζεται να πάρουμε κάνα F-16 λιγότερο, προκειμένου να εξοπλιστούμε στη δασοπυρόσβεση αποτελεσματικότερα. Σε τι περιβάλλον θα ζήσουμε αργότερα και ειδικά σε μια περίοδο όπου η αλλαγή του κλίματος είναι πλέον φανερή;

Τα θέματα του περιβάλλοντος, της εφαρμογής των απαραίτητων νόμων, της ανακύκλωσης και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας βρίσκονται στην τελευταία σελίδα της ατζέντας των πολιτικών κομμάτων.

Εμείς όμως, κύριε Πρωθυπουργέ, θέλουμε να ζήσουμε σε ένα περιβάλλον ανθρώπινο και όχι αρρωστημένο.

Είμαι αγανακτισμένος όταν βλέπω να γίνονται δημόσια έργα και δημόσια κτίρια χωρίς προγραμματισμό και υλικά που εξοικονομούν ενέργεια, όταν ακούω τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ να λέει ότι οι οικολογικές οργανώσεις εμποδίζουν την ανάπτυξη του τόπου».

Και σε άλλη επιστολή του επισημαίνει: «Στις 8/7/2007 έγινε συγκέντρωση έξω από τη Βουλή, μια διαμαρτυρία για τα καμένα δάση, την έλλειψη Δασολογίου στη χώρα μας και την έλλειψη πολιτικής ευθύνης και ευαισθησίας για τα θέματα του περιβάλλοντος.

Η εικόνα του κόσμου που γέμιζε την Πλατεία Συντάγματος, τη Λεωφόρο Αμαλίας και το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ήταν κάτι παραπάνω από ενθαρρυντική.

Γυρίζοντας το βράδυ πια σπίτι άνοιξα την τηλεόραση και περίμενα τις ειδήσεις των 24.00. Έκπληκτος είδα ότι εκτός από μια σύντομη αναφορά δευτερολέπτων και μια εικόνα από τον Αnt1 και τον Αlpha, Μega και ΝΕΤ δεν έδειξαν τίποτα παρά μόνο το Live Εarth.

Μήπως επειδή αυτή η εκδήλωση του Live Εarth ήταν πολύ μακριά και ζητούσε κάτι απροσδιόριστο χωρίς δεσμεύσεις, ήταν ανώδυνο για τα “αμερόληπτα” κανάλια να το προβάλουν;».