«Λιγουρεύομαι συνεργασίες»

«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ». Η ΡΕΝΙΑ
(«ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ») ΛΟΥΙΖΙΔΟΥ
ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΩΣ ΟΜΑΔΙΚΗ
ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΜΑ ΚΑΘΕ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ
ΕΡΓΟΥ
Πριν από πέντε χρόνια η Ρένια Λουιζίδου είχε ζοριστεί με την ερωτική αποχή που πρότεινε και επέβαλε η Λυσιστράτη ως μέτρο για να πάψει ο πόλεμος. Βλέπετε τότε ήταν η Μυρρίνη της αριστοφανικής κωμωδίας. Τώρα είναι εκείνη που προστάζει και που κατά συνέπεια εμφανίζεται να έχει τον πρώτο λόγο. Τι έχει αλλάξει; «Είναι μεγάλη η ευθύνη να είσαι το κεντρικό πρόσωπο. Από την άλλη είναι καλό το γεγονός ότι έχω δουλέψει πάνω στο ίδιο κείμενο σε προηγούμενη παραγωγή. Είχα την ευκαιρία τότε στην παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας να παρακολουθήσω τις πρόβες, να παρατηρώ τον Γιάννη (σ.σ.: Μπέζο) που είχε τον ρόλο της Λυσιστράτη».

Ωστόσο απεκδύεται τον ρόλο της πρωταγωνίστριας. «Μα και ο ρόλος της Μυρρίνης δεν ήταν υποδεέστερος, όπως και των υπολοίπων. Θεωρώ πως το θέατρο είναι ομαδική δουλειά. Δεν μπορεί το ανέβασμα ενός έργου να έχει αποτέλεσμα αν όλοι όσοι πασχί- ζουν γι΄ αυτό δεν είναι στον ίδιο βαθμό συντονισμένοι».

Σας απασχόλησε το γεγονός ότι κρατάτε τον ρόλο στον οποίο είχαμε δει τον Γιάννη Μπέζο…

Μα και πιο μετά ήταν η Λυδία Κονιόρδου και στο παρελθόν τη Λυσιστράτη, με το ΚΘΒΕ ερμήνευσαν η Ίλια Λιβυκού, η Αλέκα Παΐζη, η Ελένη Κοκκίδου. Δεν πρέπει να βάζουμε στεγανά ούτε και απαγορευτικά. Από την άλλη δεν μπορώ να μπω σε διαδικασία σύγκρισης. Κάνω την κατά Γιάννη Ιορδανίδη Λυσιστράτη. Βέβαια το ποιοι έχουν προηγηθεί δεν το εξαιρώ. Αλλά το περνώ στο πίσω μέρος του μυαλού και οφείλω να προχωρήσω.

Η αριστοφανική «Λυσιστράτη» του ΚΘΒΕ και του Γιάννη Ιορδανίδη «μιλάει» για την αντίσταση του καλλιτεχνικού κόσμου στην τυφλή πολιτική εξουσία… «Έδωσα ιδιαίτερο βάρος στο λυρικό μέρος της παράστασης που είναι ο Χορός. Βοηθάει σ΄ αυτό και η επιλογή όχι, δεν πρόκειται για διασκευή-ο θίασος να είναι… ένας ά-χρονος και ά-τοπος θίασος. Κι ένας θίασος λειτουργεί ομαδικά», δήλωσε προσφάτως ο σκηνοθέτης.

Η πρόταση να κάνει τη Λυσιστράτη ήταν, λέει η Ρένια Λουιζίδου ευχάριστη έκπληξη. «Αισθάνομαι ότι έχω κάνει λίγα στο θέατρο και εξεπλάγην με την πρόταση. Δεν το περίμενα». Αποσαφηνίζει πως ουδέποτε έβαλε στόχους διότι «από πολύ νωρίς συνειδητοποίησα πως δεν έχει νόημα επειδή το άθλημα αυτό που λέγεται θέατρο είναι ομαδικό και έχει σημασία να το κάνεις με όλους τους συντελεστές. Δεν με απασχολούν οι ρόλοι. Λιγουρεύομαι συνεργασίες. Αυτό είναι σημαντικό. Να κάνω δουλειές με τους κατάλληλους ανθρώπους σε κατάλληλες συνθήκες».

Παράλληλα δεν συμμερίζεται την άποψη ότι η μέχρι τώρα πορεία της

info

«Λυσιστράτη» από το ΚΘΒΕ με τη Ρένια Λουιζίδου στις 27 και 28 Ιουλίου στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Τηλ. 210-3272.000.

– με αξιοσημείωτες ερμηνείες, σύμφωνα με τους γνώστες του χώρου- δίνει την αίσθηση πως είναι προϊόν προσεκτικά σχεδιασμένων βημάτων. «Είναι θέμα χαρακτήρα. Μπορεί μεν τα βήματα να είναι αργά και σταθερά αλλά δεν τα έχω κάνει βάσει σχεδιασμού. Απλώς με αυτούς τους ρυθμούς νιώθω ασφάλεια. Για παράδειγμα ήταν ωφέλιμη η εμπειρία ότι του ρόλου της Λυσιστράτης προηγήθηκε εκείνος της Μυρρίνης».

Η ερωτική αποχή που προτείνει η Λυσιστράτη κατά του πολέ μου πόσο μας αφορά; Είναι ωραίο μέτρο αλλά και ωραία ουτοπία. Δεν νομίζω ότι θα απέδιδε η εφαρμογή του στις μέρες μας. Εκτιμώ πως δεν θα σταματούσε ο πόλεμος στο Ιράκ αν οι Αμερικανίδες έκαναν σεξουαλική αποχή. Από την άλλη δεν σημαίνει ότι όσο ουτοπικό κι αν είναι δεν πρέπει να προσπαθείς.

«Η δράση τοποθετείται στον κόσμο του θεάτρου μ΄ όλα τα κακά που τυχόν έχει», εξηγούσε ο Γιάννης Ιορδανίδης. «Η “δική μας” Λυσιστράτη γεννιέται μέσα από την ανάγκη του καλλιτεχνικού κόσμού να αντισταθεί σ΄ ό,τι συμβαίνει και σ΄ ό,τι φέρει η πολιτική και στρατιωτική εξουσία. Είναι αναπόφευκτο μέσα σ΄ όλα αυτά να ενυπάρχει και η μελαγχολική ματιά που κρύβεται πίσω από την επίφαση της αντίστασης του καθενός με τον τρόπο του. Έστω και μέσα απ΄ τα χαλάσματα που δημιούργησε η άκρατη εξουσία».

Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης, Κέρκυρα, Φίλιπποι, Δίον, Επίδαυρος. Είναι οι σταθμοί της Ρένιας Λουιζίδου τον Ιούλιο, που καθορίζονται από τις παραστάσεις της «Λυσιστράτης» με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τα γυρίσματα (στο νησί των Φαιάκων) του ερωτικού θρίλερ «Κλεμμένη ζωή» (προσωρινός τίτλος) του Αntenna. Η επόμενη σεζόν θα είναι η δεύτερη στην οποία θα τη δούμε να κρατά δραματικό ρόλο (πέρσι έπαιξε στη σειρά «Ιωάννα της καρδιάς» της Μιρέλλας Παπαοικονόμου σε σκηνοθεσία Βίκυς Μανώλη). Μοιάζει δύσκολο το σερί των δραματικών σειρών. «Αντιθέτως, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι δύσκολο για τον ηθοποιό να παίξει κωμωδία. Διότι η κωμωδία στηρίζεται στο καλό κείμενο και στην προσωπικότητα των ατόμων που θα παίξουν. Στο αντίποδα το δράμα έχει κι άλλες παραμέτρους στις οποίες μπορεί να στηριχθεί. Συμβάλλει η σκηνοθεσία, η φωτογραφία. Με ένα καλό πλάνο για παράδειγμα μπορείς να σταθείς, να πείσεις. Στην κωμωδία όμως δεν υπάρχουν τέτοιες βοήθειες. Και χωρίς καλό σενάριο κινδυνεύεις». Ήταν, εξηγεί, συνειδητή η επιλογή και φέτος να παίξει σε δράμα- ερωτικό θρίλερ. «Είναι είδος που δεν έχω ξαναπαίξει και δεν το βλέπουμε συχνά στην τηλεόραση. Από την άλλη δεν έρχονται εύκολα τα σενάρια κωμωδίας. Και χωρίς αυτό είσαι “γυμνός”».