«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΤΑ ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ»

«Έχω ελάχιστες προτάσεις πια» λέει. «Μετά τα τριάντα, άντε τα σαράντα, τελείωσε η Γυναίκα. Το Χόλιγουντ είναι για τις μικρές και τρυφερές. Για τις γριές σαν εμένα δεν υπάρχει χώρος σ΄ αυτά τα καλλιστεία».

Επομένως; «Μ΄ αρέσουν τα σπορ, διαβάζω κανένα βιβλίο, ενημερώνομαι, κάνω παρέα στη Σόφι και προχωράω…».

Και ο θάνατος; «Α αυτός! Μα θα συμβεί. Τι μπορείς να κάνεις; Το μόνο που με θλίβει είναι ότι θα απουσιάζω από το γλέντι των ερχόμενων γενεών».

Γλέντι; «Θα συμβούν πράγματα και θαύματα. Εκτός κι αν προλάβουμε να καταστρέψουμε τον πλανήτη».

Και ο Μπόγκι; «Ο Μπόγκι είχε μια γιγαντιαία επιρροή πάνω μου. Με αναστάτωσε, με καθόρισε, με απογείωσε. Τον θυμάμαι αλλά δεν θα πεθάνω κλαίγοντας πάνω από το μνήμα του. Όποιος κολλάει στα φαντάσματα χάνει τη ζωή του».

Παίρνει ανάσα, κοιτάει προς το ταβάνι και ρωτάει: «Έτσι δεν είναι, αγάπη μου;».