Ημερολόγιο Συνόρων Ιστορίες πεζών, πεζοδρομίων και χρωμάτων
Από SΜS που έφθασε στο κινητό μου: «Κυριακή 8 Ιουλίου και ώρα 7 μ.μ. όλοι έξω από τη Βουλή. Κατέβα στους δρόμους στην πιο μαζική συγκέντρωση για το περιβάλλον. Σύνθημά μας, με μαύρη μπλούζα και σφυρίχτρες: «“Μαύρη, μαύρη, μαύρη μού έχεις κάνει τη ζωή μου μαύρη, μαύρη... σαν καμένη γη”»
Με έχουν φάει οι αναγνώστες της στήλης αυτές τις μέρες. Γράψε κάτι για τα βίντεο και γράψε κάτι για τα βίντεο. Τα βίντεο των πολισμάνων, εννοώ, όπου πέφτει το ξύλο της αρκούδας και η αρκούδα, κατά κανόνα, είναι μετανάστης της κακιάς ώρας, κακής προέλευσης και κακής διαγωγής.
LΙΝΚ
Τι να γράψω που να μην έχει ακόμα γραφτεί; Έτσι κι αλλιώς, οι δράστες είπαν ότι βιντεοσκοπούσαν τα βασανιστήρια για πλάκα. Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα πάντα με τρόμαζαν οι τύποι που σε βασανίζουν για πλάκα, σε ευτελίζουν για πλάκα, σε σκοτώνουν για πλάκα, «γιατί έτσι τους αρέσει», όπως λέει η διαφήμιση της Αmstel. Συνήθως, οι πρωταγωνιστές των horror ταινιών, βασανίζουν και σκοτώνουν για πλάκα. Γι΄ αυτόν τον λόγο, εμένα να με βάλεις καλύτερα να διαβάσω φωναχτά δυο έργα του Ενβέρ Χότζα και τρεις αφίσες των ιπποτών της Κου Κλουξ Κλανπαρά να με αναγκάσεις να δω ταινία τρόμου. Επειδή περί «πλάκας» ο λόγος, θυμήθηκα μια γελοιογραφία του διάσημου Ιταλού γελοιογράφου Αltan. Υπάρχουν εκεί δύο καθωσπρέπει κύριοι που συναντιούνται στον δρόμο και ο ένας λέει με πονεμένο ύφος: «Κάτι σοβαρό συμβαίνει με μένα. Δεν μπορώ να μισήσω πια τους μετανάστες». Και ο άλλος λέει: «Σοβαρά μιλάς; Και πώς περνάς την ώρα σου;». Τέλος πάντων. Αποφάσισα, λοιπόν, να παραμερίσω τα «funny video» και να γράψω για την ιδιότυπη περιπέτεια ενός φίλου μου, του Τάσου Π. Ο Τάσος είναι γύρω στα 30, του αρέσουν το ροκ και η φωτογραφία και τον διαολίζουν τα κατειλημμένα πεζοδρόμια από τα αυτοκίνητα που παρκάρουν παράνομα. Και όταν λέω τον διαολίζουν, κυριολεκτώ. Με κάποια δόση ποιητικής αδείας, θα έλεγα ότι πάσχει από το σύνδρομο της παρανομο-παρκαρισμο-αηδίας. Ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζει, ίσως, τη μειονότητα των κατοίκων αυτής της πόλης. Περνούσε, λοιπόν, μια μέρα, πριν από μερικές εβδομάδες, ο Τάσος Π. στα Εξάρχεια, στην οδό Αραχόβης, όταν συνάντησε μπροστά του ένα αυτοκίνητο που έκλεινε το πεζοδρόμιο απ΄ άκρη σ΄ άκρη, σταθμευμένο μπροστά από την είσοδο ενός γκαράζ. Μέχρι εκείνη την ημέρα είχε παρακάμψει τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, κατεβαίνοντας από το πεζοδρόμιο. Εκείνη τη στιγμή αποφάσισε να μην το κάνει. Προχώρησε ευθεία και πέρασε το αυτοκίνητο από πάνω. Έκανε αυτό που θα ποθούσε να κάνει ο κάθε ανάπηρος, όταν βρίσκει κατειλημμένο το πεζοδρόμιο, αλλά δεν μπορεί να το κάνει. Γι΄ αυτό οι ανάπηροι σε αυτήν την πόλη δεν κυκλοφορούν σχεδόν καθόλου. Είναι άφαντοι, σαν τα φαντάσματα. Επειδή δεν ήταν ανάπηρος, ο Τάσος πέρασε το αυτοκίνητο σαν να ήταν κανονικό εμπόδιο, βάζοντας τα χέρια του πάνω στο καπό, με αποτέλεσμα να γίνει ένα μικρό βαθούλωμα. Χτύπησε ο συναγερμός και ο ιδιοκτήτης έτρεξε. Ο Τάσος δεν έτρεξε. Έμεινε ακίνητος, αποφασισμένος να υπερασπιστεί το δικαίωμά του ως πεζός. Ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου θύμιζε σημερινή εκδοχή του Ηρακλή Μαινόμενου. Έβριζε, έσπρωχνε, απειλούσε. Κόσμος μαζεύτηκε. Ο Τάσος προσπαθούσε να εξηγήσει ότι παρέκαμψε ένα εμπόδιο που βρέθηκε μέσα στη μέση του δρόμου, που έχει φτιαχτεί για να μπορεί να κινείται ελεύθερα ο κάθε πεζός. Θα είχε κάνει το ίδιο εάν βρισκόταν μπροστά του ένα
Αποφάσισα να παραμερίσω τα «funny video» και να γράψω για την ιδιότυπη περιπέτεια ενός φίλου μου, του Τάσου Π.
ψυγείο ή σακούλες με σκουπίδια, είπε. Προσπαθούσε να εξηγήσει πως πιστεύει ότι τα δικαιώματα ενός πεζού πάνω στο πεζοδρόμιο προηγούνται εκείνων του αυτοκινήτου. Τον αντιμετώπισαν με απαξίωση. Τον αντιμετώπισαν σχεδόν σαν εγκληματία. Τον είπαν θρασύ, ανώριμο, επικίνδυνο. Έμεινε μόνος του, μπροστά σε ένα πλήθος που θεωρούσε την πράξη του προσβολή της ιδιωτικής περιουσίας. Όσο για την προσβολή της δημόσιας περιουσίας, αυτό θεωρήθηκε αυτονόητο. Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε στον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου. Ούτε ένας μικρός ψόγος, ούτε ένα συγκρατημένο παράπονο για το παράνομο παρκάρισμα. Θύτης ο Τάσος, θύμα ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, γύρω γύρω ο κόσμος, όλοι μαζί δίπλα από το παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, εκεί στο πεζοδρόμιο της Αραχόβης. Αποφάσισε τότε να φωνάξει την Αστυνομία. Κι ευτυχώς που το σκέφτηκε, λέει, πριν τον λιντσάρουν. Η σκηνή συνεχίστηκε στο Αστυνομικό Τμήμα. Εκεί τον αντιμετώπισαν σαν χούλιγκαν, ενώ τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου σχεδόν σαν θύμα διάρρηξης. Καμία κλήση για παράνομη στάθμευση δεν δόθηκε. Ο Τάσος Π. είναι τώρα κατηγορούμενος και η συνέχεια θα δοθεί στα δικαστήρια. Στο πλευρό του βρίσκεται μία ομάδα δικηγόρων που έχει αναλάβει δωρεάν την υπεράσπισή του. Κοντά του και οι street panthers (www.streetpanthers.gr). Αυτοί οι τύποι που κoλλούν τα αυτοκόλλητα με τον γάιδαρο που καυχιέται: «Είμαι γάιδαρος! Παρκάρω όπου γουστάρω!»…








