Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΖΟΡΙ ΤΟΥ

Το βιβλίο θα μπορούσε να διαβαστεί με πολλούς τρόπους: ως αποτύπωση της αστικής τάξης, των τριγμών και των δυνάμεων που τη συντηρούν και την εξελίσσουν. Ως παρουσίαση της διάστασης, αλλά και της σύμπλευσης, του φαίνεσθαι με το είναι, των δημόσιων λόγων και των δημόσιων πράξεων με την κρυμμένη ζωή στο κεφάλι μας. Ως ανθρωπογνωστική σύνθεση. Τόσοι ετερόκλητοι άνθρωποι, καθένας με την τρέλα και το κρυμμένο ζόρι του, όλοι εντέλει κατανοητοί, σχεδόν συμπαθείς, αν ανασηκώσεις το καπάκι τους: Η μικρή Πωλίν, με την υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού, ο αιδεσιμότατος Μπερτράν, με τις παρακρούσεις και τη σχιζοειδή πρόσληψη της πραγματικότητας, η τρελογιαγιά Μαντλέν, που αποφασίζει να εμπιστευθεί το μυστικό της ζωής της στη νεόνυμφη εγγονή της, η σύζυγος και μάνα Ελέν, που βλέπει με καρτερική απόγνωση τα προσεχώς της ζωής της, η μοριακή βιολόγος Μαρία, λεσβία που αποφασίζει να κάνει την τρανταχτή αποκάλυψη στον χορό του γάμου, ο Ζαν Φιλίπ που παντρεύεται την λαϊκιά καλλονή και τον ξεγράφουν όλοι, ο γαμπρός Βενσάν που ζει παραζαλισμένος την επονομαζόμενη «ωραιότερη στιγμή της ζωής του», ο άκαρδος Νταμιέν, που ξεμυαλίζει ασχημούλες για ένα στοίχημα, η νύφη Μπερανζέρ, που δεν είναι η γαϊδάρα που αρχικώς φαίνεται και συγκλονίζεται με το μυστικό της γιαγιάς.

Το ύφος της Λε Καλέ δημιουργεί την εντύπωση της σταθερής θερμοκρασίας, παρ΄ όλη την ποικιλία γλωσσικών επιπέδων και φωνών. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Η ακύμαντη επιφάνεια επιτρέπει λεκτικές, φραστικές, υφολογικές, ακόμα και εικονοποιητικές εκτροπές. Η Λε Καλέ περιγράφει τη σχέση δύο πάλαι ποτέ ερωτευμένων συζύγων ως «διαρκή τρυφερότητα σε φόντο αδιαφορίας». Παρομοιάζει με πορσελάνινα σκυλάκια ένα ζεύγος που αντικρίζεται εν σιωπή.

Η Λε Καλέ δεν γράφει ένα λογοτεχνικό κείμενο πυκνής συγκίνησης ή υψηλού στοχασμού. Ούτε ένα εμβληματικό έργο. Όμως αποτυπώνει τους ερωτικούς, οικογενειακούς και ταξικούς δεσμούς στην πολυφασματική ποικιλία τους, με γλώσσα που τους αρμόζει- η οποία αναδεικνύεται στη μετάφραση.

Αν πιστεύετε ότι το θέμα είναι το πρωτεύον στη λογοτεχνία, η πρωτοεμφανιζόμενη Λε Καλέ μάλλον διαφωνεί.