Φαινόμενα

Πού κουράγιο…

Μία εβδομάδα και βάλε μας ταλάνισαν τα ρεπορτάζ για τη ζέστη, η αγωνία για το πόσο θα ψηθούμε, που ψηθήκαμε πριν της ώρας μας… από τα κλιματιστικά!

Μία εβδομάδα και βάλε καρφωμένο το βλέμμα στο θερμόμετρο. Μία εβδομάδα και βάλε «ορατός ο κίνδυνος μπλακάουτ». Κλειδωθήκαμε από την περασμένη Δευτέρα ζώντας λεπτό προς λεπτό, μάλλον γραμμή τη γραμμή, την άνοδο του θερμομέτρου. Ήρθε ο καύσωνας κι ανέβηκε στ΄ αλήθεια η θερμοκρασία και πέσαμε ξεροί. Μας έλειψε το κουράγιο πια. Το ξοδέψαμε πριν φθάσει ο υδράργυρος στο μη περαιτέρω.

Πώς να αντισταθεί ο άνθρωπος στην τόση επιμονή κάθε μορφής εκπομπών και δελτίων ειδήσεων ότι ήρθε ο καύσων, πού να βρει το σθένος και το επιχείρημα να αντικρούσει τους σοφούς παντογνώστες της οθόνης, τους χάρτες με τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν, τους μετεωρολόγους που κάνουν τη δουλειά τους, αλλά δεν έχουν αντιληφθεί ίσως, ότι από τηλεοράσεως αυτά που λένε αποκτούν ιδιαζόντως βαρύνουσα σημασία και αντιμετωπίζονται οι ρήσεις τους με το δέος που αντιμετώπιζαν τους χρησμούς οι αρχαίοι ημών σε εποχές λιμών και καταποντισμών. Βγήκαν όλοι οι ανωτέρω και βομβάρδισαν το έθνος με προειδοποιήσεις περί ελεύσεως του «Αρμαγεδδώνος» της καλοκαιρινής ζέστης.

Σηκώσαμε τα χέρια ψηλά, ανάψαμε τα κλιματιστικά στο φουλ, μπήκαμε

Ήρθε ο καύσωνας κι ανέβηκε στ΄ αλήθεια η θερμοκρασία και πέσαμε ξεροί.
Μας έλειψε το κουράγιο πια. Το ξοδέψαμε πριν φθάσει ο υδράργυρος στο μη περαιτέρω

στα Ι.Χ. για να έχουμε το αιρκοντίσιον και την άνεσή μας στις μετακινήσεις μας, ε, δεν θέλει και πολύ καλοκαιριάτικα να πάθει ασφυξία η πόλη!

Και πώς να πεις στον τρομοκρατημένο αιρκοντισιονόπληκτο ότι έβαλε το χεράκι του για να είναι αφόρητη η κατάσταση; Και ξεκίνησε νωρίς, χρόνια τώρα, να μεθοδεύει την ασφυξία του. Αλλά γιατί να σταματήσει; Ποιος να του πει κουβέντα και μετά να χάσει την ψήφο και την υποστήριξή του; Δέντρα θες να κόψεις, που λέει ο λόγος; Ας πάνε στο καλό, κόψε τα να μη σου μείνει ψυχολογικό τραύμα και δεν έχεις το αυθαιρετάκι σου στην καμένη πλαγιά. Ρέμα να μπαζώσεις, στην παραλία να χτίσεις κολλητά στο κύμα να κόβεις το θαλασσινό αεράκι θες; Ό,τι θες κάν΄ το.

Και τώρα που ΄ρχονται καλοκαίρια ζεστά και χειμώνες με καταιγίδες, μείνε μέσα κλειδωμένος με τα κλιματιστικά και για παρέα την Άντζελα Δημητρίου, που δείχνει την καινούργια της μυτούλα. Τι άλλο να κάνεις;

Οι δρόμοι της πρωτεύουσας ερήμωσαν από τα μισά της περασμένης εβδομάδας. Κάποτε τις καυτές ημέρες του καλοκαιριού ο κόσμος βρισκόταν έξω, γέμιζε πλατείες, κυκλοφορούσε. Μερικοί κοιμόντουσαν και στις ταράτσες ή τις βεράντες· αλλά αυτά πάνε πια, μην υπερβάλλουμε- άλλωστε δεν είναι σικ το ροχαλητό στην ταράτσα, να αντιλαλούν οι φωταγωγοί!

Πειθήνιοι καυσόπληκτοι από τηλεοράσεως, κλειδωνόμαστε στα διαμερίσματα και περιμένουμε είτε το μπλακάουτ είτε να ΄ρθει ο χειμώνας, αρκεί να μας το πει η τηλεόραση μην τυχόν κι έρθει και φύγει κι εμείς έχουμε μείνει ακίνητοι στα σαλόνια με τα κλιματιστικά στο φουλ και το ντελίβερι να μας χτυπά μόνο την πόρτα!


Καρνάβαλοι τύπου Χόλιγουντ

Το καλύτερο γέλιο το ΄χουν οι διοργανώσεις για την απονομή… σοουμπιζνεσικών βραβείων, όπως είναι τα της τηλεόρασης και τα της εμπορικής μουσικής βιομηχανίας που διοργανώνει το ΜΑD. Σ΄ αυτές τις εκδηλώσεις βλέπουμε τον αγώνα να αντιγράψουμε τα χολιγουντιανά σουσούμια (των Όσκαρ, των Γκράμι και λοιπών), τον καημό να επιδείξουμε και εμείς γκλάμορ στο red carpet μας και καταλήγουμε καρνάβαλοι. Διάφορες αοιδοί ντυμένες πορτατίφ – τύφλα να ΄χει το πάλαι ποτέ γιουροβιζιονικό fashion-, ο Τσαλίκης με σατέν, κατακόκκινο κοστούμι σαν Αϊ-Βασίλης σε κρίση ανορεξίας και η Άντζελα με τη νέα ροζ μυτούλα. Γιουχαΐσματα και άδεια μπουκάλια την υποδέχθηκαν στη σκηνή, για να αποδειχθεί πως η κουλτούρα του τηλεκανιβαλισμού, στην οποία συμμετέχει προσφέροντας τον εαυτό της, όχι μόνο τιμωρεί με απάνθρωπη σκληρότητα την υπερέκθεση αλλά διαμορφώνει μια ατμόσφαιρα όχλου που θέλει να «υποτάξει» τον υπερπροβεβλημένο, να τον προσβάλει, να τον τιμωρήσει για την εξουσία του ενώ την ίδια στιγμή αυτοτιμωρείται καθώς εξαθλιώνεται καταλήγοντας μια χουλιγκανική μάζα.

Είναι αλήθεια ότι η κ. Δημητρίου έχει πρώτη «μειώσει» την τραγουδιστική της πορεία με την εμμονή της για κάθε μορφής δημοσιότητα. Και αποτελεί ακόμα μεγαλύτερη αλήθεια το ότι πρώτοι πληρώνουν την έλλειψη αξιών και ποιότητας πολιτισμού εκείνοι που συνέβαλαν στο να συμβεί αυτό. Μόνο που μαζί τους το πληρώνει και η εποχή τους.