Τρεις γυναίκες εξομολογούνται

Το πράγμα έχει καταντήσει μαθηματικό παράδοξο.Ενώ η μεγάλη Τέχνη και κατ΄ επέκταση η μεγάλη Λογοτεχνία διαχρονικά και σε παγκόσμια κλίμακα έχουν κατακυρωθεί στους άνδρες,η σούμα της σεζόν μάς υποχρεώνει να παραδεχτούμε ότι οι γυναικείες υπογραφές κάνουν κάθε τόσο τη διαφορά.

Στο ελάχιστο μερίδιο που αναλογεί στην εθνική μας λογοτεχνία, το πιο λαμπρό αστέρι της χρονιάς είναι η Δήμητρα Κολλιάκου . Ακαδημαϊκός και Ελληνίδα της διασποράς και αυτή ακολουθεί τα χνάρια της εξαιρετικής Ελένης Γιαννακάκη χωρίς ωστόσο (λογοτεχνικά) να την υπερβαίνει. Στο πολύ ενδιαφέρον μυθιστόρημά της Θερμοκρασία δωματίου (Εκδ. Πατάκης)με φόντο το σύγχρονο Ισραήλ μια νεαρή Ελληνίδα που δεν θα την έλεγε κανείς «συμπαθητική» προσπαθεί να θεραπεύσει ανεξήγητους σωματικούς (;) πόνους μέσα από την «αυθεντία» της ψυχανάλυσης που εδώ προσωποποιείται από μια Εβραία ψυχοθεραπεύτρια και την «αλαζονεία» της γενετικής, φορέας της οποίας είναι ένας παθιασμένος με την επιστήμη του βιολόγος. Το βιβλίο κέρδισε το βραβείο του περιοδικού (δε)κατα, μια επιλογή εντελώς διαφορετική από την «επιδοματική πολιτική» που χαρακτηρίζει συνήθως τα εδώ λογοτεχνικά βραβεία.

Ένα άλλο χαρισματικό κορίτσι που τυγχάνει να είναι και εξαιρετική ηθοποιός, η Λένα Κιτσοπούλου , άφησε φέτος στα ράφια των βιβλιοπωλείων μια πραγματική βόμβα. Με τις Νυχτερίδες (Εκδ. Κέδρος ) η συγγραφέας κέρδισε με το σπαθί της το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου στον διαγωνισμό του περιοδικού Διαβάζω, η φήμη όμως του βιβλίου είχε κιόλας προηγηθεί. Πρόκειται για μια ούτως ειπείν «Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» μια, τηρουμένων των αναλογιών, Κασσάνδρα και ο λύκος αφού στις άγριες ιστορίες που απαρτίζουν τη συλλογή έχουν κράτος και εξουσία το ορμέμφυτο, το ασυνείδητο, ο τρόμος και η δημιουργική βία της πρώτης εφηβείας.

Το φουλ της ντάμας κλείνει με τη σταθερή και πείσμονα Άντζελα Δημητρακάκη η οποία, ω του θαύματος, είναι κι αυτή Ελληνίδα της αλλοδαπής με ακαδημαϊκή καριέρα. Στο τωρινό της μυθιστόρημα Το μανιφέστο της ήττας (Εκδ. Εστία) εννέα παράξενοι θάνατοι σημαδεύουν το ελληνικό καλοκαίρι μιας ελευθεριάζουσας, κοσμοπολίτικης, νεανικής παρέας. Το μοτίβο της προσωπικής ήττας, η συμβολή της πολιτικής, της μεταφυσικής αλλά και των ναρκωτικών στο ίδιο δράμα δίνουν «όγκο» στο μυθιστόρημα, το οποίο είναι απολύτως αντάξιο της καλής φήμης της συγγραφέως.