Οι Γερμανοί χτυπάνε τρεις φορές
Έναν «Ιβάνοφ» του Τσέχωφ «αλλιώτικο» από τους άλλους, σαρκαστικό αλλά και απεγνωσμένο, θα δούμε στην Αθήνα από τη βερολινέζικη «Φολκσμπίνε» σε σκηνοθεσία Ντίμιτερ Γκότσεφ
Ένα από τα μεγάλα γερμανικά Θέατρα- η «Φολκσμπίνε» («Λαϊκή Σκηνή») του Βερολίνου. Μία παράδοση που ξεκινάει από το 1914- σχεδόν εκατό χρόνια πριν- με ρίζες στην «Ελεύθερη Λαϊκή Σκηνή» που ιδρύθηκε στο Βερολίνο το 1890- καρπός της αιτήματος για ένα λαϊκό θέατρο.
Τρία ονόματα της σύγχρονης ευρωπαϊκής σκηνής που «παίζουν» σε πολύ υψηλές θέσεις στο ευρωπαϊκό «χρηματιστήριο σκηνοθετικών αξιών»: ο 56χρονος Ελβετός Κριστόφ Μαρτάλερ που ξεκίνησε ως μουσικός και εναλλακτικός νεοντανταϊστής για να φτάσει στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του ιστορικού «Σαουσπιλχάους» της Ζυρίχης (2000 – 2004), ο 60χρονος βετεράνος Βούλγαρος Ντίμιτερ Γκότσεφ που έχει κάνει καριέρα στη Γερμανία και ο επίσης 56χρονος Γερμανός Φρανκ Κάστορφ, «τρομερό παιδί» της ανατολικογερμανικής σκηνής, που μετά την πτώση του Τείχους ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση της «Φολκσμπίνε» προσδίδοντάς της τη φήμη του πιο ριζοσπαστικού γερμανικού Θεάτρου – οι παραστάσεις του συνδυάζουν το ελιτίστικο και την εκκεντρικότητα με την επαφή με το λαϊκό κοινό.
Και τρεις παραστάσεις υπογραμμένες, αντίστοιχα, από τους τρεις σκηνοθέτες:
ΙΝFΟ
Στο «Πειραιώς 260» στις 21.00: «Η φρουτόμυγα» (Χώρος Δ- 21, 22, 23/6). «Ιβάνοφ» (Χώρος Η- 27, 28/6). «Βορράς» (Χώρος Η14, 15, 16/7). Εισιτήρια:
25, (μειωμένο) 15 ευρώ. Πληροφορίεςκρατήσεις: τηλ. 210-
3272000, www.
hellenicfestival.gr. Στα γερμανικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.
«Η φρουτόμυγα», μία σύνθεση σε δραματουργία Στέφανι Καρπ, «Ιβάνοφ» του Τσέχωφ και «Βορράς», μία μεταφορά για το θέατρο του ομώνυμου, αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Λουί Φερντινάν Σελίν σε δραματουργία Ντούνια Αρνάζους.
Το «πακέτο» αυτό των τριών παραστάσεων της «Φολκσμπίνε»- «Φολκσμπίνε επί της Πλατείας Ρόζα Λούξεμπουργκ» ο επίσημος τίτλος της- μας φέρνει το Φεστιβάλ Αθηνών συνεχίζοντας το σχέδιο που ξεκίνησε πέρσι να μας γνωρίσει το σύγχρονο βερολινέζικο θέατρο- προηγήθηκε η «Σαουμπίνε» με τη «Νόρα» και το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Τόμας Οστερμάιερ. Το πρόγραμμα του θιάσου που έχει επισκεφτεί την Ελλάδα μόνο μία φορά- πέρσι, όταν παρουσίασε στην Πάτρα- Πολιτιστική Πρωτεύουσα τον «Φιλοκτήτη» του Χάινερ Μίλερ σε σκηνοθεσία Ντίμιτερ Γκότσεφ- περιλαμβάνει δύο αθηναϊκούς «γύρους»- τέλος Ιουνίου με τις δύο πρώτες παραστάσεις και μέσα Ιουλίου με το «Βορρά».
Στη «Φρουτόμυγα» ο Κριστόφ Μαρτάλερ αναθέτει σε μία ομάδα ερευνητών να ανιχνεύσουν το φαινόμενο της αγάπης μέσα από την παρατήρηση της συμπεριφοράς της φρουτόμυγας «δροσόφιλα». «Ίσως κανένας πια σήμερα να μην πεθαίνει από αγάπη. Ίσως ο ίδιος ο έρωτας να έχει πια πεθάνει» έχει πει ο σκηνοθέτης, που αποθεώνει εδώ, όπως πάντα, τις έννοιες της μουσικότητας, της «χορικότητας» και της ακρίβειας δημιουργώντας ένα θέαμα όπου οι άριες εναλλάσσονται με επιστημονικά συμπεράσματα.
Στον «Ιβάνοφ», μία παράσταση που έχει βραβευτεί το 2005 και το 2006, ο Ντίμιτερ Γκότσεφ εστιάζει στην υπαρξιακή απόγνωση του τσεχωφικού ήρωα και υπογραμμίζει με χιούμορ μέχρι το σαρκασμό το διχασμό του Ρώσου διανοούμενου ανάμεσα στην επιθυμία του για δράση και στην απραξία, με την κοινωνία του να μετατρέπεται σε τσίρκο και να καλύπτεται από ένα πέπλο ομίχλης.
Ο «λυρισμός του ελεεινού»
Στο «Βορρά» ο ρηξικέλευθος Φρανκ Κάστορφ αναμετράται με τον «καταραμένο» Γάλλο Σελίν (1894- 1961)- η φιλογερμανική και αντισημιτική στάση του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον στιγμάτισε ως προδότη – και το ομώνυμο μυθιστόρημά του (1960), δεύτερο μέρος της «Γερμανικής Τριλογίας» του, στο οποίο ο συγγραφέας του περίφημου «Ταξιδιού στην άκρη της νύχτας» σκιαγραφεί τη φλεγόμενη, υπό κατάρρευση Γερμανία του 1945. Άφθαστος στο «λυρισμό του ελεεινού», όπως σημειώνεται, αντιπαραθέτει την εύθυμη ζωή των Μεγάλων αυτού του κόσμου με την αθλιότητα των ανώνυμων με φόντο τους ανελέητους βομβαρδισμούς .














