«ΜΑΣ ΒΡΗΚΕ ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΣ»

Στην Ελλάδα οι Βeatles είχαν περάσει τότε σαν τέσσερις μαλλιάδες που τους κυνηγούσαν τα κορίτσια όπου πήγαιναν- ελάχιστα τραγούδια ήξεραν όσοι ήξεραν, ενώ γενικά για τη μουσική δεν γράφονταν πολλά πράγματα. Έτσι δεν υπήρχε καμιά προετοιμασία για το τι επρόκειτο να ακούσουμε, όπως συμβαίνει τώρα για οποιοδήποτε καινούργιο άλμπουμ καλλιτέχνη που μαθαίνουμε πληροφορίες και λεπτομέρειες προτού βγει. Έφταναν κάποια στιγμή, λοιπόν, τα ακούγαμε και τα χαιρόμασταν- έτσι γινόταν.

Τίποτε τότε δεν προετοίμαζε τον κόσμο ότι έρχεται το άλμπουμ που θα άλλαζε τη μουσική. Βέβαια υπήρχαν ενδείξεις από τα «Rubber Soul» και «Revolver» που είχαν προηγηθεί ή τα τραγούδια σαν τα «Strawberry Fields» και «Ρenny Lane» που έδειχναν ότι αλλάζουν τα πράγματα. Όταν έφτασε στα χέρια μας (και μην ξεχνάμε πως είχαμε ήδη χούντα) το «Sgt Ρepper», το ακούσαμε χωρίς να έχουμε διαβάσει αναλύσεις και σχόλια, ως εξαιρετικό δίσκο. Είχε όλους αυτούς τους καινούργιους ήχους, τη μαγεία των τραγουδιών- πολύ σημαντική η συμβολή σε όλα αυτά του παραγωγού Τορτζ Μάρτιν- φαινόταν, δηλαδή, από την πρώτη στιγμή ότι επρόκειτο για κάτι ξεχωριστό. Η μυθολογία κτίστηκε μετά.

Δεν είναι τυχαίο πως βρίσκεται στην κορυφή των καλύτερων άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν ποτέ (όπως στα «500 καλύτερα» της λίστας του «Rolling Stone») και παρατηρεί κανείς πως περνούν τα χρόνια, αλλά το άλμπουμ αυτό δεν ξεπερνιέται.