ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ

Το βιβλίο έχει αφηγητή που ονομάζεται Ορχάν. Ο τελευταίος συστήνεται ως μυθιστοριογράφος που αλληλογραφούσε τακτικά με τον Κα και αποκαλύπτει ότι ο ποιητής δολοφονήθηκε στη Φρανκφούρτη τέσσερα χρόνια μετά τα συμβάντα στην ταραγμένη επαρχιακή κωμόπολη. Δεν χρειάζεται βέβαια να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο για να αντιληφθούμε ότι ο Παμούκ ταυτίζεται με τον πρωταγωνιστή του. Ο Κα έχει ενηλικιωθεί με ανέσεις και δυτικά ερεθίσματα σε μεγαλοαστική συνοικία της Κωνσταντινούπολης και τώρα σκέφτεται ότι ποτέ δεν κατάφερε να εμπεδώσει την ψυχοσύνθεση των συμπατριωτών του. Θέλει να περπατήσει αμέριμνος ώστε να παρατηρήσει τα απομεινάρια της αλλοτινής οθωμανικής πολυσυλλεκτικότητας στη μικρή χιονισμένη πόλη, αλλά πίσω από κάθε γωνία ανταλλάσσονται πυροβολισμοί ή εκρήγνυνται βόμβες. Είχε κάποτε εναποθέσει τις ελπίδες του στον σοσιαλισμό, αλλά τώρα το δίλημμα κεμαλισμός ή θεοκρατία έχει γίνει εκβιαστικό. Αισθάνεται λύπη για τις έφηβες που έχουν αυτοκτονήσει, αλλά η πιθανότητα να έχουν πεθάνει επειδή τους απαγορευόταν να φορούν μαντίλα στο σχολείο τον αποσυντονίζει. Θέλει πάνω απ΄ όλα να γράψει λογοτεχνία χωρίς εξαρτήσεις και πειθαναγκασμούς, αλλά τελικά απευθύνεται σε ταλαίπωρους που η χρόνια δυστυχία έχει στρέψει στις ρήσεις του Μωάμεθ.