Αξίζει να δείτε

Η Παναγία Σπηλιανή. Οι λειτουργίες και τα μυστήρια που τελούνται εκεί αντηχούν, χάρη στα μεγάφωνα που έχει εγκαταστήσει ο παπάς, σε όλο το Μανδράκι! Η Παναγία Σπηλιανή είναι το λατρευτικό κέντρο του νησιού από τον 18ο αιώνα και ονομαστή σε όλα τα γύρω νησιά για τη θαυματουργή εικόνα που βρίσκεται στο καθολικό της, το μικρό εκκλησάκι μέσα στον βράχο. Το ολόλευκο μοναστήρι πάνω στον απόκρημνο ηφαιστειακό βράχο και δίπλα στο κάστρο των Ιωαννιτών Ιπποτών είναι εντυπωσιακό και το ανέβασμα εκεί, ειδικά το απόγευμα, είναι μια συναρπαστική στιγμή του ταξιδιού σου στο νησί. Όπως πιστεύεται, η μονή κτίστηκε το 1600 και το καθολικό της δυο αιώνες νωρίτερα. Η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου κρατάει 9 ημέρες (6-15 Αυγούστου). Στη διάρκειά τους οι γυναίκες προσκυνήτριες κάνουν καθημερινά 300 μετάνοιες, ψέλνουν το μοιρολόι της Μεγαλόχαρης και ανήμερα της Παναγίας γίνεται πομπή και μια μεγάλη γιορτή στο Μανδράκι. Το βράδυ στήνεται ο χορός που αποκαλούν «η κούπα της Παναγιάς»: η πρώτη του χορού κρατάει μια κούπα ενώ χορεύει και όποιος μπαίνει στον χορό ρίχνει χρήματα για την Παναγία και το νησί.

info

Για να πάτε στη μονή θα ανέβετε 130 σκαλοπάτια και θα περάσετε από την ωραία, παλιά συνοικία του Λαγκαδιού. Στον δρόμο σας θα βρείτε και το Λαογραφικό Μουσείο.

Το Μανδράκι. Μια μέρα στο Μανδράκι αρκεί για να αποκτήσεις γνωστούς και να πίνεις κι εσύ μαζί με τους ντόπιους τον καφέ σου στην πλατεία της Ηλικιωμένης ή στο Λευκαντιό, μοιράζοντας… καλημέρες. Τα άσπρα ή χρωματιστά διώροφα σπίτια με τα ξύλινα μπαλκόνια, ο παλιός μύλος, τα βοτσαλωτά, το κτίριο του Δημαρχείου στον Ποταμό, η Καζάρμα όπου ήταν το ιταλικό διοικητήριο, τα σοκάκια με τις απλωμένες μπουγάδες, τα κτήματα με τα εσπεριδοειδή και ο τρούλος της Παναγίας της Ποταμίτισσας (1837), το πέτρινο κτίριο της Καράβας και η παραλία του Αγίου Σάββα βάφονται με χρυσό φως όταν έρθει η ώρα του δειλινού. Θα απολαύσεις το θέαμα περπατώντας στο ωραίο βοτσαλωτό μονοπάτι που οδηγεί προς τους Χοχλάκους ή από τα σκαλιά της Καστριανής. Το Μανδράκι αναπτύχθηκε τουριστικά λόγω των ημερόπλοιων που έρχονται από την Κω. Ο Εμπορειός. Το χωριό είναι λόγος για να ερωτευτείς τη Νίσυρο και η αρχιτεκτονική των σπιτιών- στις γειτονιές της Παναγιάς, του Σωτήρος, του Πύργου, του Μουσταφά, του ΑϊΝικόλα, του Κάφκα- αντικείμενο μελέτης για τους φοιτητές. Ασπρισμένα σοκάκια, ένα παλιό σχολείο, η εκκλησία του Γενεσίου της Θεοτόκου βαμμένη άσπρη και γαλάζια, υπέροχες παλιές πόρτες και το μεσαιωνικό κάστρο της Παντονίκης απ΄ όπου η θέα είναι μοναδική. Στην κορυφή του είναι κτισμένη η εκκλησία των Ταξιαρχών (11ος ή 13ος αιώνας) με υπέροχες τοιχογραφίες και εικόνες (για τα κλειδιά ρωτήστε τον Τριαντάφυλλο στο εστιατόριο «Απυριά»). Το χωριό ήκμασε στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε πολλούς κατοίκους, μαγαζιά- σιδεράδικα, μπακάλικα, ραφεία, καφενεία- και ικανούς μάστορες της πέτρας. Στα μέσα του ΄60 ο κόσμος έφυγε, για την ξενιτιά ή για το επίνειό του, τους Πάλους. Από τον Εμπορειό θαυμάζετε τον ηφαιστειακό κρατήρα και στην είσοδό του (δεξιά πριν από το πάρκινγκ) υπάρχει μια φυσική σάουνα!

info

Μέσα σε σπηλιά, κοντά στο χωριό, βρίσκεται η Παναγία η Ληστηριώτισσα, από τις πιο παλιές του νησιού.

Τα βαστάδια. Όλο το νησί είναι γεμάτο ξερολιθιές, τις οποίες οι ντόπιοι λένε βαστάδια, για να υποστηρίζουν το έδαφος και να δημιουργούν λωρίδες καλλιεργήσιμης γης.

Ανάμεσά τους είναι κτισμένες πέτρινες αγροικίες- τα σπηλάδια-παλιά αποστακτήρια, ξωκκλήσια. Επίσης υπάρχουν καλντερίμια και μονοπάτια όπου περπατούν… μετά μανίας οι ομάδες των ξένων που έρχονται στη Νίσυρο κυρίως γι΄ αυτό τον λόγο.

Το Παλαιόκαστρο. Τα αρχαιότερα μνημεία είναι της νεολιθικής περιόδου και από την κλασική αρχαιότητα σώζεται η ακρόπολη που ονομάζεται Παλαιόκαστρο. Το τείχος είναι φτιαγμένο από μαύρο τραχείτη που εντυπωσιάζει με τον όγκο του. Το πάχος του ήταν από 3 έως 5 μέτρα, κάθε 25 μέτρα είχε τετράγωνους πύργους με πλάτος σχεδόν 10 μέτρων, ενώ ορισμένες από τις πέτρες του φθάνουν σε βάρος τους 3,5 τόνους! Το δυτικό και βόρειο τμήμα του λόφου καταλήγει σε απόκρημνη και βραχώδη ακτή που είναι η φυσική οχύρωση, το συνολικό εμβαδόν του τείχους και του γκρεμού είναι 130 στρέμματα και η περίμετρος 2 χλμ Η πλατεία των Νικειών. Η Πόρτα, η κεντρική πλατεία των Νικειών πάνω από την οποία βρίσκεται η θεαματική εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου, είναι μια από τις ωραιότερες της Ελλάδας! Έχει σχήμα ελλειψοειδές και ένα εκπληκτικό βοτσαλωτό σε σχέδια του Πασχάλη Πασχαλάκη, γνωστού Νισύριου τεχνίτη. Γύρω της παρατάσσονται το παλιό αγροτικό ιατρείο, το καφενείο του Νικόλα που είναι κλειστό σήμερα, σπίτια και τα δύο καφενεία- η «Πόρτα» και η «Πλατεία».

Η βόλτα στο χωριό θα σας φέρει σε δυο ωραιότατα σημεία θέας του ηφαιστείου και στα σοκάκια του θα δείτε πολλά αναστηλωμένα σπίτια, με τη χαρακτηριστική πλαγιαστή κεραμοσκεπή και χρώματα που τους δίνουν χαρούμενη όψη.