ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ

Γιατί όμως ένα τέτοιο βιβλίο; Οι (άλλοτε τραγικές, άλλοτε τραγελαφικές) λεπτομέρειες της ζωής των Ωνάσηδων έχουν γραφτεί και ξαναγραφτεί, ενώ το γνωστό μότο περί ματαιότητας του χρήματος παραείναι φτηνό για να στηρίξει ένα μυθιστόρημα. Η υποψία ότι ο συγγραφέας θέλει να επωφεληθεί από τη φήμη του βιογραφούμενου, επικρέμαται σε όλες τις βιογραφίες. Όπως και η υποψία περί μόδας, που θέλει υπαρκτά ιστορικά πρόσωπα να γίνονται μυθιστορήματα. Βέβαια, η παρουσία, του Βρετανού βιογράφου που διακωμωδείται στο βιβλίο, θέλει να δηλώσει καθαρά ότι τον συγγραφέα δεν τον ενδιαφέρει η βιογραφία. Πράγματι, ο Καρνέζης στήνει ένα μυθιστόρημα σχέσεων και χαρακτήρων- είναι πρόκληση να κάνεις λογοτεχνία με ανθρώπινους τύπους που τους διακρίνει εξ ορισμού η υπερβολή. Επίσης θέλει να κάνει μια – λογοτεχνική, πάντα- αποτίμηση αυτής της περιόδου και της συγκεκριμένης τάξης, που εκμεταλλεύτηκε μια εποχή διεθνούς αταξίας (και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) για να πλουτίσει σε μια νύχτα. Ο Τιμολέων- όπως και πολλοί όμοιοί του- ήθελε να μοιάζει με «πειρατή με ξύλινο πόδι, χαντζάρα και κάλυμμα στο μάτι». Στο τέλος τα γεγονότα τον ξεπέρασαν, γιατί δεν φρόντισε να κατεβάσει τη μαύρη σημαία εγκαίρως, γιατί δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η εποχή των πειρατών τελείωνε. Τώρα, αν είναι καλύτεροι κάποιοι επόμενοι, είναι άλλο ζήτημα.

Μπορεί να μη βάζουν κάλυμμα στο μάτι, καλύπτονται ολόκληροι όμως πίσω από off shore εταιρείες. Που σημαίνει υπεράκτιες, δηλαδή θαλασσινές. Δηλαδή «πειρατικές». Αυτά, όμως, ίσως λυθούν σε μια άλλη λογοτεχνική αποτίμηση, αργότερα.