«Η γενιά μας ξεπουλήθηκε»

«Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΥΦΑΣΜΕΝΗ
ΜΕ ΤΟ ΑΠΕΧΘΕΣ, ΤΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ, ΤΗ
ΔΙΑΠΛΟΚΗ, ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ» ΚΑΙ… ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΟΙ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ- ΕΛΕΝΗ ΚΑΣΤΑΝΗ
ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΩΣ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ ΣΤΗΝ
ΚΡΗΤΗ ΤΟΥ 1960 ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΝ
ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ ΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ
ΓΙΝΕΙ «ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΝΟΝΟΣ»…
«Σ την Ελλάδα των αρχών του 1960 υπήρχε αυθεντικότητα μα και πολύ κοινωνικοπολιτική αγριότητα, κι εγώ προτιμώ να ζω στο σήμερα, έστω κι αν όλα είναι ισοπεδωμένα γύρω μας», τονίζει ο Αντώνης Καφετζόπουλος. Αλλά η Ελένη Καστάνη τοποθετείται στην άλλη άκρη, τονίζοντας πως «χωρίς να θέλω να φανεί ότι αφορίζω το τώρα, θα ήθελα να ζούσα τότε, γιατί τα… πάχη μου, τα κάλλη μου, το φιζίκ μου και ο ψυχισμός των γυναικών εκείνης της εποχής μού πάνε πιο πολύ- δεν ξέρω, βέβαια, αν ήμουν η Σμαράγδα Καρύδη ποια από τις δύο εποχές θα προτιμούσα»!

Έτσι ή αλλιώς, οι δυο τους θα είναι οι πρωταγωνιστές της νέας κωμωδίας της Όλγας Μαλέα «Πρώτη φορά νονός» που βασίζεται σε διήγημα από το πρώτο βιβλίο του Νίκου Παπανδρέου «Δέκα μύθοι και μια ιστορία» και το συγκεκριμένο έχει αυτοβιογραφικά στοιχεία, με τον ίδιο ως Ελληνοαμερικανάκι που φτάνει από την Καλιφόρνια για πρώτη φορά στην Ελλάδα και ζει με τον πατέρα του Ανδρέα Παπανδρέου (τον ρόλο θα ερμηνεύσει ο Γιώργος Κιμούλης).

«Επειδή είναι πρόκληση ένας ρόλος με εθνολαογραφικά στοιχεία που δεν έχω ερμηνεύσει ξανά- ένας Κρητικός κομματάρχης με τοπική λαλιά που χρειάζεται… μετάφραση για να τον καταλάβεις και μέσα από αυτόν σκιαγραφείται όλη εκείνη η εποχήδέχτηκα αυτόν τον ρόλο», μας λέει ο Αντώνης Καφετζόπουλος. Αντίθετα, η Ελένη Καστάνη έχει να προτάξει άλλους λόγους, πολύ πιο… αντιφεμινιστικούς, για το γιατί θέλησε να παίξει τη σύζυγο του τοπικού κομματάρχη του δημοκρατικού κόμματος στα Χανιά: «Ζηλεύω εκείνη την εποχή όπου η γυναίκα-μάνα ήταν αφοσιωμένη στον άντρα της και στα παιδιά της και πρόσφερε γενναιόδωρα και ανυστερόβουλα την αγάπη της σε αυτούς που ήταν ό,τι σημαντικότερο στη ζωή της».

info

Η κωμωδία «Πρώτη φορά νονός» της Όλγας Μαλέα θα αρχίσει να γυρίζεται από τις 20 Μαΐου και θα προβληθεί την επόμενη κινηματογραφική σεζόν.

Πώς ήταν το κομματικό-πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας στις αρχές του 1960 και πώς είναι σήμερα;

Αντώνης Καφετζόπουλος: Έχω μια προσωπική ανάμνηση- είναι 56 χρόνων- και τα αισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Από τη μια υπήρχε μια αγριότητα, λίγοι πολίτες είχαν πρόσβαση στην εξουσία και η πλειονότητα την έτρεμε. Και από την άλλη υπήρχε μια αθωότητα, τόσο στα αισθήματα του πολύ κόσμου, όσο, ακόμα, και σε κάποιους κομματάρχες που ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν και την ψυχή τους. Τώρα, οι πολιτικοί και η πολιτική έχουν χάσει την αξιοπιστία τους και θεωρούνται διεφθαρμένοι.

Ελένη Καστάνη: Δεν νομίζω ότι στον πυρήνα τους έχουν αλλάξει τα πράγματα. Και τότε και τώρα, πολλές οικογένειες ψηφίζουν πρόσωπα που ψηφίζει το υπόλοιπο σόι με όνειρο να μπουν οι ίδιοι ή τα παιδιά τους ή οι συγγενείς τους στο Δημόσιο. Το γνωστό ρουσφέτι ζει και βασιλεύει. Ποτέ δεν μετρούσε η ιδεολογία, πάντα το ρουσφέτι! Μόνο η γενιά του ΄70 και της μεταπολίτευσης πίστεψε σε οράματα και ιδανικά, αλλά και πάλι γυρίσαμε στο ρουσφέτι γιατί δεν…

διοριζόμασταν. Γι΄ αυτό υπάρχουν βουλευτές που εκλέγονται ανάλογα με πόσους έχουν «εξυπηρετήσει».

Γιατί ο κόσμος σήμερα έχει γυρίσει την πλάτη στους πολιτικούς και στην πολιτική;

Α.Κ.: Η πολιτική είναι συνυφασμένη με τις ιδέες της ίδιας της συνείδησης των πολιτών. Η σύγχρονη πολιτική έχει μεταφερθεί στην πλευρά της διαχείρισης και του μάρκετινγκ. Κι είναι λογικό μια τέτοια πολιτική αντίληψη να μη συγκινεί τους πολίτες. Ε.Κ.: Όταν ο κόσμος είδε ότι οι πολιτικοί ξεπουλάνε τα πάντα για το χρήμα, καλά έκανε και αδιαφόρησε. Εγώ ανήκα στη γενιά της μεταπολίτευσης, είχαμε ιδεολογία τότε και ιδανικά. Ήμουν προοδευτική χωρίς να είμαι ενταγμένη σε αριστερά κόμματα. Κι ό,τι κατάφερα να κάνω ως ηθοποιός, το έκανα μόνη μου και νιώθω τιμή μου που ήμουν έντιμη και ποτέ δεν είχα αρπακτικές ή ανταγωνιστικές διαθέσεις για τους άλλους συναδέλφους.