«Χρόνοι ευγνώμονες λειαίνουν»

«ΠΟΙΗΜΑ ΘΑ ΠΕΙ:
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ
ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΟ. ΜΙΛΑΕΙ
ΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ
ΤΟΣΟ ΜΟΝΑΧΙΚΗ,
ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΞΕΝΗ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ
ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ.
ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ,
ΚΙ Η ΖΩΗ
ΣΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ», ΕΧΕΙ
ΠΕΙ Η ΤΖΕΝΗ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗ
(1949-)
Γενέθλιος τόπος: Αθήνα. Σπουδές/ Σταδιοδρομία: Σπουδάζει Βυζαντινή και Μεσαιωνική Φιλολογία στο Παν/μιο Αθηνών αλλά, όπως η ίδια ομολογεί, «μαθαίνει τα καλύτερα γράμματα της ζωής της στο 3ο Γυμνάσιο Θηλέων». Από το 1972 έως σήμερα εκδίδει τέσσερις όλες κι όλες συλλογές, την τελευταία το 1988. Το 1989 τιμάται με το Τhornton Νiven Wilder Ρrize του Παν/μιου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, και το 1992 αποσπά τιμητική διάκριση από το ΙΒΒΥ (Ιnternational Βoard on Βooks for Υoung Ρeople) για τη μετάφραση του παιδικού βιβλίου O ταξιδιώτης της αυγής, του Κ.Σ. Λίουις. Βάπτισμα πυρός: Εμφανίζεται στα γράμματα το 1971 με τη σύνθεση Το συναξάρι της αγίας νιότης, ενσωματωμένη στην Ποιητική αντι-ανθολογία του Δ. Ιατρόπουλου.

Μεταφράσεις: Αποδίδει εξαιρετικά, μυθιστορήματα και διηγήματα του Σάλιντζερ, της Κάρσον ΜακΚάλερς, του Κανέτι, του Μπελ, του Χάινριχ φον Κλάιστ, του Πόε, του Λούις Κάρολ και θεατρικά του Λόρκα, του Πίντερ, της Σάρα Κέιν καθώς και τον κλασικό «Πετροτσουλούφη» του Χάινριχ Χόφμαν.

Εκλεκτικές συγγένειες: O Σάλιντζερ (του Φύλακα στη σίκαλη ), ο Τσαρλς Σουλτς των Ρeanuts και οι Αδελφοί Γκριμ (απ΄ άκρη σ΄ άκρη). Από κοντά μεσαιωνικά και βυζαντινά κείμενα και ο Σολωμός, Το γνωρίζατε; Τον τίτλο της πρώτης της συλλογής, Διόδια, τής τον χαρίζει ο Γιάννης Ρίτσος, ο οποίος και παροτρύνει τη Νανά Καλλιανέση του «Κέδρου», να εκδώσει τη συλλογή. Της δεύτερης, Το σόι, ο Γ. Π. Σαββίδης. Κριτική ετυμηγορία: Με τα πρώτα κιόλας ποιήματά της καθιερώνεται ως μια από τις αυθεντικότερες φωνές της γενιάς της. Από συλλογή σε συλλογή η Μαστοράκη αποτυπώνει με τρόπο περίτεχνο και άκρως πρωτότυπο, το διαρκώς εξελισσόμενο ποιητικό της σχέδιο. Ενώ στο πρώιμο έργο της επιχειρεί, με απροκάλυπτη ειρωνεία, σε γλώσσα θερμή και άμεση, ενίοτε και οργισμένη, μια ανατομία επώδυνων προσωπικών βιωμάτων, στο μεταγενέστερο, παρατηρείται μια σημαντική μεταστροφή στο ύφος και τη θεματολογία. Ο στόχος φαίνεται να είναι μια σε βάθος διερεύνηση των μυθικών και γλωσσικών κοιτασμάτων της ελληνικής γραμματείας και παράδοσης, αλλά και των δυνατοτήτων αυτής καθαυτής της ποιητικής έκφρασης.

Σιωπή; Η τελευταία συλλογή της Μαστοράκη κυκλοφορεί πριν από δεκαοκτώ χρόνια. Φήμες ωστόσο τη θέλουν να γράφει όλα αυτά τα χρόνια και να δημοσιεύει ποιήματα χρησιμοποιώντας, όπως και ο Πεσόα με τα «ετερώνυμά» του, πολλά και διάφορα ψευδώνυμα.

Βιβλιογραφία: Διόδια (1972), Το σόι (1978), Ιστορίες για τα βαθιά (1983), Μ΄ ένα στεφάνι φως (1989) – Εκδ. Κέδρος.

Στίχοι: Και νάνι, λιώνουν τα φριχτά μαλάματα, χρόνοι ευγνώμονες λειαίνουν, νάνι , ώσπου να ΄ρθει, ρόγχος να πάρει, χορηγός- ο ύπνος, σιγανό πανί, ο ύπνος, καβαλάρης με δρεπάνι .