Έλληνες, αλλά εντελώς Αμερικανοί!

ΤΟ ΚΟΜΙΚΣ («300») ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ. ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ
ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΤΟ ΓΕΛΙΟ, Η
ΚΩΜΩΔΙΑ, Η ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ. ΤΟ ΑΘΡΟΙΣΜΑ
ΤΩΝ ΘΕΑΤΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΟΡ 10 ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΔΙΠΛΑΣΙΟ ΤΩΝ «300» ΤΟΥ ΛΕΟΝΑΪΝΤΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΟΤ GΑΤΕS
Επακριβώς 2.682.000 εισιτήρια. Όσα έκοψαν μαζί οι τρεις ελληνικές κωμωδίες, η «Πράντα», το «Μουσείο», οι «Πειρατές», το «Ηappy feet» και ο «Μister Βean» (207.000) δωδέκατος στα ταμεία γι΄ αυτό δεν εμφανίζεται στη λίστα. Δηλαδή, επτά από τους δέκα ευνοούμενους των ταμείων είναι απλή, παιδική, φτηνή, ό,τι θέλετε… Πάντως, γέλιο και ψυχαγωγία!

Ποτάμι τα συμπεράσματα, οι εκτιμήσεις και οι διαπιστώσεις:

Άνοδος 6% εισιτηρίων από την αντίστοιχη περίοδο 2005-06 (δηλαδή από μέσα Αυγούστου μέχρι 18 Απριλίου του 2006). Συγκεκριμένα από 9.800.000 σκαρφάλωσαν στο 10.100.000. Μόλις 300.000. Λόγω τριακοσίων; Ναι, αλλά πέρυσι είχαμε τη σαρωτική έφοδο της «Λούφας» και του Περάκη.

13.000.000 ο τελικός περυσινός αριθμός εισιτηρίων όλης της χρονιάς (από μέσα Αυγούστου 2005 μέχρι την ίδια περίοδο του 2006). Επομένως, αν και τους επόμενους μήνες (από Μάιο μέχρι Αύγουστο) σημειωθεί η ίδια αυξητική τάση, τότε υπολογίζεται ότι τα εισιτήρια θα «κάτσουν» πάνωκάτω στα 14 εκατομμύρια. Δηλαδή ο Έλληνας κατά μέσον όρο πηγαίνει μία φορά και κάτι στο σινεμά. Πολύ κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και απελπιστικά κάτω από τον μέσο γαλλικό (σχεδόν τρεις φορές τον χρόνο).

info

Έρχονται:

«Spiderman 3»

(3/5), «Αlter ego»

με Σάκη Ρουβά (10/5), «Πειρατές της Καραϊβικής 3»

(24/5), «Η συμμορία των 13» (7/6),

«Τransformers»

(12/6).

Το 96% εισπράξεων και εισιτηρίων, φυσικά, προέρχεται από τις ταινίες των τεσσάρων μεγαθηρίων (Αudio Visual, Village, Οdeon, UΙΡ). Συντριπτική υπεροχή. Που σημαίνει ότι καμιά δεκαριά μεσαίοι και μικροί μαζεύουν τα ψίχουλα από το φαγοπότι των μονοπωλίων. Το 80% και πλέον των εισιτηρίων προέρχεται από τα κινηματογραφικά πολυσυγκροτήματα (Μultiplex) με επικεφαλής τα Village. Που σημαίνει ότι οι μονοαίθουσες βλέπουν λουκέτο. Οι Δεινόσαυροι της Αγοράς. Φανταστείτε ότι μια γερμανική, ανέλπιστη επιτυχία, «Οι ζωές των άλλων», έδωσε φιλί ζωής σε τρεις μονοαίθουσες: Τριανόν, Πλάζα, Πτι Παλαί. Η επιβίωση της «Διάνας», ας πούμε, είναι θαύμα νεοελληνικό. Τέλος, ακόμα και το παλατάκι των Αμπελοκήπων, «Δαναός» μετά βίας κατάφερε να κόψει μέχρι στιγμής περί τα 30.000, τα οποία αθροιζόμενα με τις 12.000 της μικρής αίθουσας «Δαναός 2» έφτασε τις 42.000, ελπίζοντας μέχρι το καλοκαίρι να κάτσει στις 50.000. Κουράγιο.

Η πιτσιρικαρία είναι η μηχανή, το πετρέλαιο, το γκάζι και τα λάστιχα του σινεμά. Συντριπτική η υπεροχή ηλικιών από 10 μέχρι 17 χρόνων. Όσο πιο κάτω τόσο περισσότεροι. Όσο πιο πάνω τόσο λιγότεροι. Γι΄ αυτό η βιομηχανία είναι στραμμένη στα κόμικ, τα κινούμενα σχέδια, την αφέλεια και σε ιστορίες κατάλληλες για βρεφονηπιακούς σταθμούς. Το φρένο από 40 χρόνων και πάνω. Με τις παντόφλες μπροστά από το γυαλί. Με απλά λόγια, οι δυσκολίες της ζωής, το φτηνό μεροκάματο, ο περιορισμός του ελεύθερου χρόνου, η ανασφάλεια και το άγχος είναι οι εχθροί της μεγάλης οθόνης και του καλού κινηματογράφου. Χάνει το σινεμά θεατές, κερδίζουν οι βιομήχανοι θεατές. Πώς; Απλούστατα. Φεύγει ο τριαντάρης από τη μεγάλη αίθουσα και πηγαίνει στο DVD. Όχι θα τους έχαναν δηλαδή!

Μόνο το 10% κατέληξε στο ελληνικό προϊόν. Δηλαδή, από τα δέκα εκατομμύρια και κάτι εισιτήρια (μέχρι στιγμής) οι ελληνικές παραγωγές- κυρίως οι τρεις κωμωδίες- κατάφεραν να κερδίσουν ένα και κάτι εκατομμύριο θεατές. Ποσοστό πολύ κατώτερο από τον μέσο ευρωπαϊκό. Αν το συγκρίνουμε με το 45% των γαλλικών παραγωγών, ε, τότε πρέπει όλοι οι αρμόδιοι να αυτοκτονήσουν ομαδικώς. Που πά΄ να πει, Ελλάδα, στα συνθήματα εναντίον Αμερικανών· στον τρόπο ζωής (ένδυση, ψυχαγωγία και τροφή), εντελώς αμερικανική. Φωνάζουμε, αλλά στην κατανάλωση μπανανία παραμείναμε.

Μόνο το 15% δεν είναι made in USΑ. Χωρίς τις γερμανικές «Ζωές των άλλων» το ποσοστό θα ήταν ακόμα μικρότερο. Και αυτή η αναλογία κατώτερη από το μέσο της Ευρώπης (κυρίως Γαλλίας, Ισπανίας, ακόμα και Γερμανίας). Που πά΄ να πει, Ευρωπαίοι στα λόγια, πελάτες των Αμερικανών στα πορτοφόλια! Ιδού το συμπέρασμα της «ελεύθερης αγοράς» και της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.