Υπ΄ ευθύνη μου ! Το μήνυμα των εορτών είναι η προσφορά προς τον συνάνθρωπο

Σ ε κάποια μέρη της Γαλλίας, τις ημέρες των γιορτών, μπαίνει στο γιορτινό τραπέζι ένα άδειο πιάτο, ένα σερβίτσιο και μια καρέκλα παραπάνω. Το έθιμο αυτό το χαρακτηρίζουν ως το πιάτο του περαστικού, αυτού που έχει λιγότερα. Πρόκειται για μια συμβολική κίνηση αλληλεγγύης και δήλωσης προσφοράς προς τους συμπολίτες που το έχουν ανάγκη εκείνες τις ημέρες.

Στην Ελλάδα, τις ημέρες του Πάσχα, ψωνίζουμε για συγγενείς, φίλους και γνωστούς και έτσι υπενθυμίζουμε συμβολικά την αγάπη μας στους δικούς μας ανθρώπους. Ένα, όμως, από τα «χαμένα» μηνύματα των ημερών ίσως είναι η προσφορά προς τους άγνωστους ή γνωστούς συνανθρώπους μας που είτε έχουν λιγότερα από εμάς είτε τυχαίνει να μην έχουν ανθρώπους δίπλα τους για να ευχαριστηθούν τις ημέρες αυτές.

Με αρχή, λοιπόν, το φετινό Πάσχα ας θυμηθούμε:

● Υπάρχουν πολλοί σύλλογοι και μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί που είναι σε επαφή με ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Μπορούμε να επικοινωνήσουμε για να ενημερωθούμε για τις ανάγκες τους.

● Η επίσκεψη σε έναν ηλικιωμένο γείτονα ή συγγενή μας θα πάρει μόνο λίγο από τον ελεύθερο χρόνο μας. Ίσως όμως κάνει μεγάλη διαφορά στην καθημερινότητα του ανθρώπου αυτού. ● Αν καλέσουμε έναν άνθρωπο παραπάνω στο πασχαλιάτικο τραπέζι μας ίσως να μην κάνει μεγάλη διαφορά για εμάς. Για τον συνάνθρωπό μας όμως, ή για έναν συγγενή μας που ζει μόνος του, θα είναι σίγουρα κάτι σημαντικό.

● Αυτές τις ημέρες του Πάσχα τα εδέσματα είναι αρκετά και τα περισσότερα τραπέζια γεμίζουν με άφθονα πιάτα. Συχνά, όμως, συμβαίνει στο τέλος των γευμάτων να πετάμε πολύ φαγητό την ίδια στιγμή που κάποιος συνάνθρωπός μας μπορεί να το έχει ανάγκη. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, είτε να ψωνίσουμε όσα αγαθά πραγματικά θα χρειαστούμε ή να προσφέρουμε το περίσσευμα σε κάποιον συνάνθρωπο.

● Ας συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι εμείς οι ίδιοι συνθέτουμε την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Ένα μεγάλο μέρος όσων μας περιβάλλουν ξεκινούν και τελειώνουν στους πολίτες, σε εμάς τους ίδιους.