Οι Εβραίοι, σχεδιαστές των πρώτων υπερηρώων
Ο Όρσον Γουέλς στον «Πολίτη Κέιν» το 1941
Το μυθιστόρημα εκτείνεται από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 μέχρι τα τέλη εκείνης του 1950, η πλοκή του εκτυλίσσεται γραμμικά και περιλαμβάνει αυτόνομα πεδία που θυμίζουν ιστοριογραφία. Για την ακρίβεια, με το βιβλίο ο αναγνώστης παίρνει μια γεύση της εβραϊκής Πράγας υπό ναζιστική κατοχή, της ταξικής διαστρωμάτωσης του Μπρούκλιν και του Μανχάταν γύρω στο 1940, των πολεμικών επιχειρήσεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που διεξήχθησαν στον αρκτικό κύκλο, της μακαρθικής υστερίας και της συνακόλουθης στροφής της Αμερικής προς τον σκοταδιστικό μικροαστισμό. Όλες δε οι πιο πάνω ενότητες συγκροτούνται από εκτενέστατα κεφάλαια που θυμίζουν σεκάνς χολιγουντιανής ταινίας ή αυτοτελή επεισόδια κόμικς περιοδικού. Με μια έννοια οι δύο πρωταγωνιστές είναι σαν να βρίσκονται πάντοτε στο κατάλληλο σημείο τη σωστή στιγμή. Καλούνται σε μεγαλοαστικό πάρτι όπου δεσπόζει ο γραφικός Σαλβαδόρ Νταλί ντυμένος με σκάφανδρο. Συνδέονται φιλικά με τον Όρσον Ουέλς και παρίστανται στην πρεμιέρα του Πολίτη Κέιν. Σε πρώτο επίπεδο, λοιπόν, το βιβλίο παρουσιάζει απλώς πλούτο ευρημάτων. Ο Σάμπον γνώριζε την ουσιαστική ισχνότητα των πρωταγωνιστών του και τους πλαισίωσε με άφθονα ντοκουμέντα και αρκετές συμπτώσεις. Το πραγματικά ενδιαφέρον στοιχείο του μυθιστορήματος είναι όμως η ανάλυση που περιέχει για τον κόσμο των κόμικς. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, αυτή η λαϊκή καλλιτεχνική έκφραση εκτινάχτηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1930 εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων. Οι σχεδιαστές των πρώτων υπερηρώων ήταν Εβραίοι και ενσωμάτωσαν στα σκίτσα τους τη μανιχαϊστική παράδοση και τους μύθους για τα Γκόλεμ. Την ίδια εποχή οι ΗΠΑ μόλις έβγαιναν από την οικονομική ύφεση, εκατομμύρια στερημένα παιδιά έψαχναν τρόπους νοητής απόδρασης από τη μίζερη καθημερινότητα και αναπόφευκτα συγκρότησαν ένα καινούργιο κοινό, τους καταναλωτές εικονογραφημένων περιπετειών. Ο Σάμπον, πάντως, δεν σταματάει εκεί. Βλέπει τα κόμικς ως προοδευτική τέχνη που ωφέλησε τους συμπατριώτες του. Υποστηρίζει ότι αυτά τα περιοδικά εκλαΐκευσαν με αφελή αλλά εποικοδομητικό τρόπο την ευρωπαϊκή εικαστική πρωτοπορία. Δηλώνει ότι εξοικείωσαν τις μάζες με την κινηματογραφική γλώσσα πρωτοποριακών ταινιών.











