ΔΙΑΒΑΣΑ … το «Φεγγάρι, το μαχαίρι, τα νερά»

Το έργο του Λόρκα το αγάπησα πολύ και ακόμα η νοσταλγία με καταλαμβάνει όπου δω το όνομά του. Μέγα πάθος με παρέσυρε όταν διάβασα το θαυμάσιο βιβλίο της Βιρχινία Λόπεθ Ρέθιο («Το φεγγάρι, το μαχαίρι, τα νερά», Εκδόσεις των Φίλων), όπου καταγράφεται πώς ο Λόρκα ήρθε στα καθ΄ ημάς. Πολλές οι συγγένειές μας με τον ποιητή του Ντουέντε, του ασημιού και του φεγγαριού. Αυτό το βιβλίο φωτίζει το φαινόμενο Λόρκα στην Ελλάδα και κυριότερα για το θέατρο. Υπάρχει ένα εισαγωγικό σημείωμα λαμπρό του συγγραφέα και μεταφραστή του Λόρκα, Κώστα Τσιρόπουλου, και ένα κείμενο της συγγραφέως αναλυτικό. Πώς αυτός ο μεγάλος τροβαδούρος της αγάπης, που έμπλεξε επιτυχώς την παράδοση της πατρίδας του και τον υπερρεαλισμό με τα σύγχρονα ρεύματα του εικοστού αιώνα, και το αποτέλεσμα ήτανε και είναι ποίηση, θέατρο, μουσική. Είναι γνωστό το μαρτυρικό τέλος του ποιητή.

Εκτελέστηκε από τους φαλαγγίτες του Φράνκο. Το αίμα του Λόρκα κυνήγησε το φασιστικό καθεστώς του Φράνκο μέχρι την κατάλυσή του. Το βιβλίο περιέχει όλες τις παραστάσεις των θεατρικών έργων του ποιητή στην πατρίδα μας. Αναδύονται πρόσωπα ηθοποιών, σκηνοθετών, σκηνογράφων, μουσικών- παλιά και σύγχρονα. Λάμπουν τα ονόματα τών Παξινού, Κουν, Μινωτή, Σολομού, Τσαρούχη, Χατζιδάκι, Γκάτσου κ.ά.

Οφείλουμε μεγάλες ευχαριστίες στη συγγραφέα γι΄ αυτή την επίπονη δουλειά που φωτίζει άπλετα τις παραστάσεις Λόρκα στην Ελλάδα. Αυτός ο ποιητής αγαπήθηκε πολύ εδώ, έχουμε συγγένεια με το πάθος, τους έρωτές του και στην παρουσία του ανθρώπου γυμνού στα βάσανά του και στην επικοινωνία του με τον Θεό. Πιστεύω ότι αν ζούσε ο Λόρκα θα ερχότανε πολλές φορές στην Ελλάδα. Θα έβρισκε τον ίδιο ουρανό και την αγάπη των ανθρώπων. Ένα βιβλίο πυξίδα γι΄ αυτούς που ασχολούνται με το έργο του Λόρκα και όχι μόνο. Διαβάστε το.

Ο Γιάννης Κοντός είναι ποιητής