το πνεύμα του τόνου 

Οι παραγωγικοί

Τιμήθηκε προχθές με τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ο συνθέτης Δημήτρης Τερζάκης. Με συγκίνηση θυμάμαι πως το 1972 εκείνος ως συνθέτης και εγώ ως μεταφραστής της «Ηλέκτρας» του Σοφοκλή πρωτοπατούσαμε το πόδι μας στην Επίδαυρο. Πρώτη εξάλλου σκηνοθεσία Ευαγγελάτου, πρώτη σκηνογραφία του Πάτσα, πρώτη στην ουσία πρωταγωνιστική στην τραγωδία εμφάνιση της Αντιγόνης Βαλάκου. Έκτοτε ο καθένας πήρε τον δρόμο του. Ο Τερζάκης διαπρέπει στη Γερμανία και είναι συνθέτης που αναγνωρίζεται στην Ευρώπη για την πρωτοτυπία του έργου του. Αλλά και η θητεία του ως καθηγητή στα μεγάλα Ωδεία και τις Ακαδημίες της Γερμανίας και της Ελβετίας είναι πανθομολογουμένως επιτυχής. Παραπονείται πως στην πατρίδα του αγνοείται και το έργο του δεν ακούγεται από τα επίσημα φεστιβάλ και τους κρατικούς μουσικούς οργανισμούς. Ο Καζαντζάκης έγραφε:

«Κεφάλι στον ορίζοντα, κόψτε το». Καριέρα στο εξωτερικό σημαίνει για τους ντόπιους πρόκληση στη μετριότητά τους. Δεν είχαν καλύτερη τύχη ο Κουνάδης, ο Απέργης, ο Λογοθέτης, ο Γαζουλέας.

Εδώ κατηγορούνται εντός των συνόρων όσοι παρουσιάζουν αυξημένη παραγωγικότητα.

«Κάνει πολλά, φιμώστε τον». Κανείς δεν τολμά να παραβλέψει τα «πολλά» και να κρίνει, ανελέητα, αν θέλετε, πόσα από αυτά δεν είναι «καλά». Αλλά αυτό πειράζει τους στείρους και τους «καθισμένους». Γιατί σού λέει «και πολλά και καλά και ευρέος φάσματος;

Απαράδεκτο, χαλάνε τη μανέστρα». Δημήτρη Τερζάκη, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι.