[ ΑΙΧΜΕΣ ] Τo κόκκινο και το μαύρο

ΟΙ «ΧΙΛΙΟΙ», όπως αποκαλούνται οι μεταρρυθμιστές καθηγητές των Πανεπιστημίων μας, δεν θα είχαν αντίρρηση να καταγγείλουν ως «υπολειμματική ιδεολογία της σύγκρουσης» τη στάση των φοιτητών. Να επισημάνουν δηλαδή ένα τέρας, ως σημείο των καιρών. Γιατί όχι; Όταν ο ύπνος της πολιτικής ορθότητας γεννά τέρατα, είναι επόμενο ένα «τέρας», δηλαδή ένα νόθο ον, ένα «γατόσκυλο», να μας αφυπνίζει, προκειμένου μαζί με τη γάτα να μην έχουμε χορτάτο και τον σκύλο. Κυρίως, να αποφεύγουμε τη ζημιά της ύπνωσης. Δεδομένου μάλιστα ότι στο δίκτυο του γενικευμέ- νου θεάματος «παίζουν» μαζί με τους «αντιστασιακούς» καθηγητές και οι νηφάλιοι μεταρρυθμιστές, ακόμη και το φαινόμενο μιας υπνοβασίας εύκολα θα συγχεόταν με τη θεωρητική τους εγερσιμότητα, δημιουργώντας ένα άλλο σημείο των καιρών: τον «υπνόξυπνο», όμοιο με τα φανταστικά όντα του Μπόρχες.

Για όσους δυσκολεύονται να οδηγηθούν σε συμπεράσματα, συνιστώ με αποδομητική προαίρεση να μη διερωτηθούν εάν «Ό,τι κινείται δεν είναι “κόκκινο;”», αλλά να δεχθούν πως: «Ό,τι δεν κινείται είναι “μαύρο”». Τότε θα διαπιστώσουν πως οι ισχυρισμοί τους εξατμίζονται μαζί με τα δακρυγόνα νέφη απ΄ τα ληγμένα χημικά. Και πως η λεγόμενη «ιδεολογία της σύγκρουσης» εάν διατηρείται ακόμη στη ζωή, είναι επειδή πέρασε και χάθηκε η στιγμή της πραγματοποίησής της, όπως άλλωστε και η φιλοσοφία στον Αντόρνο.

Όλοι μας- και οι «χίλιοι» και οι υπόλοιποι «τριακόσιοι» του Απέκη- μοιραζόμαστε προφανώς την αντιπάθεια του Χέγκελ για τον Ντιντερό: διακατεχόμαστε συχνά από τη μνησικακία εκείνων στους οποίους οι βιοτικές ανάγκες αποδυναμώνουν τη βούληση για εξέγερση.

Τι να κάνουμε; Τίποτα περισσότερο απ΄ αυτό που θα συμβεί: ή ο νόμος θα αποσυρθεί α λα γαλλικά, ή δεν θα εφαρμοσθεί ελληνικότατα.