Συνέντευξη

«Η ΤV σού παίρνει την ψυχή»

«Τα παιδιά θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά δυστυχώς δεν τους έχουμε μάθει τον τρόπο». Είναι το μάθημα που έχει πάρει η Εβελίνα Παπούλια από τους υποψήφιουςεπίδοξους χορευτές του σόου «So you think you can dance»
Φοβάται, λέει, την τηλεόραση. «Είναι πλέον αρένα. Σου “παίρνει” την ψυχή», παραφράζοντας την αντίληψη των Ινδιάνων που πιστεύουν ότι αν κάποιος τους φωτογραφίσει τους “κλέβει” την ψυχή. Γι΄ αυτό και απείχε τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια.

Η Εβελίνα Παπούλια επέστρεψε όμως ως μέλος κριτικής επιτροπής του μουσικοχορευτικού τηλεριάλιτι «So you think you can dance» του Μega, από συγκυρία. Τα σχέδια για ανέβασμα θεατρικού έργου όπου θα συμμετείχε έμειναν στα χαρτιά και ήρθε η πρόταση από το Μega. Αρχικώς αρνήθηκε. «Ήμουν αρνητική στον εγκλεισμό των παιδιών. Με διαβεβαίωσαν όμως ότι δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο».

Στον χαρακτηρισμό «τάλεντ σόου» η Εβελίνα Παπούλια διευκρινίζει πως πρόκειται για «σκέτο σόου» και στην παρατήρηση ότι έχει και στοιχεία ριάλιτι εξηγεί, χωρίς απολογητική διάθεση, πως «στην τηλεόραση δεν υπάρχει κάτι που να μην είναι ριάλιτι».

Κάποιος θα μπορούσε να θεωρήσει, βλέποντας το «So you think you can dance» πως το να κρίνει κανείς είναι εύκολη δουλειά.

«Τίποτα δεν γίνεται ελαφρά τη καρδία», αντικρούει η Εβελίνα Παπούλια. «Αλλά μέσα στη ζωή είναι και η απόρριψη. Κάνουμε όμως και λάθη τα οποία διορθώνουμε, δίνοντας δεύτερη ευκαιρία. Διότι όταν είσαι σ΄ έναν χώρο από τις 9 το πρωί έως τις 2 τη νύχτα βλέποντας δεκάδες ανθρώπους, δεν είναι εύκολο να κρατάς τις ίδιες άμυνες ούτε να είσαι διαρκώς νηφάλιος. Θεωρώ, από την άλλη, σωστό να παραδέχεται κάποιος το λάθος του, παρά να το κρύψει».

Η αναγγελία του προγράμματος από το Μega ερμηνεύτηκε από ορισμένους ως ευκαιρία να μάθουν χορό, ευελπιστώντας να προκριθούν και να κερδίσουν. «Μάλλον πρόκειται περί παρεξήγησης. Δουλειά μας είναι να διαλέξουμε τους 20 καλύτερους. Η διδασκαλία θα γίνει από άλλους και το πολύ μέσα σε τέσσερις ημέρες θα πρέπει οι επικρατέστεροι να μάθουν διαφορετικά είδη χορού». Κι εκείνος που ξέρει σύγχρονο χορό πώς θα μάθει να χορεύει Καραγκούνα, ας πούμε;

«Κάποιος που έχει μάθει τεχνικές χορού όπως των Μάρθας Γκράχαμ ή Χοσέ Λιμόν, έχει βάσεις. Ο σύγχρονος χορός βοηθά τον χορευτή στην εξέλιξή του. Βέβαια δεν συγκρίνεται με εκείνον που γνωρίζει κλασικό χορό. Και αναζητούμε έναν χορευτή μπαλέτου. Το “πάντρεμα” όμως σύγχρονου χορού και Καραγκούνας είναι το πλέον δύσκολο. Διότι η τάση, είτε στο μπαλέτο είτε στον σύγχρονο χορό, είναι το σώμα να κινηθεί προς τα πάνω, ενώ οι ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί “πατάνε” στη γη».

Ποιος είναι ο σκοπός της εκπομπής, εφόσον αναζητείτε έτοιμους χορευτές;

«Ο χορευτής διαρκώς μαθαίνει. Στόχος του σόου είναι να εξελιχθούν τα παιδιά κι εκείνος που θα ξεχωρίσει να πάρει την υποτροφία για τρία χρόνια σε σχολή χορού στο Λονδίνο και το χρηματικό έπαθλο των 1 00.000 ευρώ».

Στις ακροάσεις οι επίδοξοι χορευτές παρουσιάζουν τα προγράμματά τους, δέχονται παρατηρήσεις και υπόκεινται σε κριτική.

«Κρίνουμε τον χορό τους, ο οποίος χορός ως είδος Τέχνης είναι πολύ σκληρό είδος.

Δεν κρίνουμε όμως εκείνον που έχουμε απέναντί μας από τον χαρακτήρα του». Αλλά φαίνεται να υπάρχει αμφίδρομη σχέση μεταξύ των υποψηφίων και των μελών της επιτροπής .

«Όταν είσαι σ΄ ένα στούντιο από τις 9 το πρωί έως τις 2 τη νύχτα βλέποντας δεκάδες ανθρώπους, δεν είναι εύκολο να είσαι διαρκώς νηφάλιος»

Δηλαδή μαθαίνετε κι εσείς από τα παιδιά; «Έχει συμβεί με κάποια από αυτά μετά τις οντισιόν να συζητήσουμε. Ήταν όμορφες στιγμές». Κ αι το «μάθημα» ποιο ήταν; «Θέλουν ν΄ αλλάξουν τον κόσμο. Δυστυχώς όμως η προηγούμενη γενιά αλλά και εμείς δεν τους έχουμε μάθει τον τρόπο».


«Είμαι πιο πολύ χορεύτρια»

Πριν από περίπου 14 μήνες έκανε το κέφι της- σύμφωνα με τα λεγόμενά τηςστο μιούζικαλ «Ηedwing and the Αngry Ιnch» του Τζον Κάμερον Μίτσελπαρουσιάστηκε ως «Οργισμένη περούκα» στο «Club 22»-, με ένα σόλο που τότε χαρακτηρίστηκε «ερμηνεία της χρονιάς» από ειδικούς του χώρου. Από θεατρικές ερμηνείες- ανάμεσά τους και εκείνες στα «Έντα Γκάμπλερ», «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια» και «Καμπαρέ»- που προκάλεσαν αίσθηση και απέσπασαν θετικά σχόλια, σε μουσικό τηλεριάλιτι. Άραγε την έχει απασχολήσει μήπως αδικεί εαυτόν; Η άποψή της είναι σαφής και συνοψίζεται στο «ουδέν κακόν αμιγές καλού». «Η θέση μου, βάσει της οποίας δέχθηκα να μετάσχω, ήταν απλοϊκή.

Αγαπώ τον χορό. Ήθελα να είμαι ανάμεσα, ξανά, σε χορευτές, σε μια κατάσταση που είναι πολύ οικεία και που απαιτεί πολλή πειθαρχία. Έχω υπάρξει περισσότερο ως χορεύτρια παρά ως ηθοποιός».