Η εκδίκηση του πέους

ΤΟ «ΠΑΡΤΟΥΖ» ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΕ ΧΥΔΑΙΟ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
ΤΟΥ «ΝΙΤΣΕ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ»- ΙΣΩΣ ΓΙ΄ ΑΥΤΟ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ
ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΩΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ
ΤΟΥ ΠΕΟΥΣ.
Ο συγραφέας του δηλώνει ότι «ονειρευόταν τέτοιες εκδηλώσεις μίσους». Κάνει εξάλλου ό,τι μπορεί για να τις προκαλέσει: αποκαλεί τον Μισέλ Ουελμπέκ «μέτριο μαλάκα», τα παρτουζάδικα «δημοκρατικά», τους τρομοκράτες «ρομαντικούς». Ο εκδότης του θα έτριβε τα χέρια του όταν τον είδε. Έξαλλος, σεξομανής και υβριστικός, ο Μουάξ έμοιαζε αμπαλαρισμένος για πωλήσεις και βραβεία.

Το αμφιλεγόμενο Παρτούζ αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας του για τις μάζες, ενώ το πρώτο μέρος, το Πόντιουμ, έγινε ταινία σε σκηνοθεσία του ίδιου με τεράστια επιτυχία στη Γαλλία.

Ιδιοφυής ή ψευδοπροβοκάτορας; Φεμινιστής ή μισογύνης; Σεξομανής ή σεξοφοβικός; Όλα αυτά μαζί είναι ο Μουάξ που αγαπομισεί τις γυναίκες. Ο ήρωάς του, που έχει αδυναμία στις γυναίκες αραβικής καταγωγής, αναζητά παθιασμένα τη Λαϊλά, που είναι όμως του παρτουζοσαλονιού και συχνάζει στα καταγώγια της παρισινής λαγνείας όπου κυριαρχεί η δημοκρατία τους πέους: όποιος το χειρίζεται θριαμβεύει, όποιος ζορίζεται παροπλίζεται.

Εκεί, η εμφάνιση και η κουλτούρα δεν παίζουν ρόλο. Αναζητώντας την ανάμεσα στα παλλόμενα συμπλέγματα, ο ήρωας προσπαθεί στο μεταξύ να αποδώσει, αλλά είναι, αλίμονο, ο ιδιοκτήτης ενός ντροπαλού πέους! Και σνομπάρεται επανειλημμένα.

Δεν έχει σημασία αν βρίσκει- και σε τι στάση- τελικά τη Λαϊλά. Αυτή είναι μόνο η αφορμή για να περιγράψει ο συγγραφέας τα σαλόνια ανταλλαγής συντρόφων, το συγκεκριμένο σαβουάρ φερ, την οδύνη του «ανεπαρκώς πορνογραφικού πουλιού». Κυρίως όμως ξεφουρνίζει μια εξωφρενική θεωρία σύμφωνα με την οποία οι ισλαμιστές πάσχουν από κάποιου είδους Σύνδρομο Αδικημένου Εραστή, ζηλεύουν τις «δυτικές ψωλές» που είναι ενεργές, και θέλουν να επιφέρουν μια σεξουαλική δημοκρατία: ή όλοι θα πηδάνε ή κανένας. Η δε 11η Σεπτεμβρίου ήταν συμβολικά μια ενσφήνωση του φαλλικού συμβόλου (αεροπλάνου) στους πύργους. Ο Φρόυντ ίσως και να υποστήριζε τον Μουάξ! Η καταπιεσμένη λίμπιντο, θα έλεγε, γίνεται βόμβα. Το συλλογικό υποσυνείδητο των ισλαμιστών χρειάζεται ψυχανάλυση. Ή έστω μια ομαδική παρτούζα, όπως πρότεινε ο Σελίν.

Ο συγγραφέας ταυτίζεται με τον σεξουαλικά στερημένο Άραβα- είναι εξίσου θυμωμένος. Μεγάλος θαυμαστής του Φίλιπ Ροθ, πάσχει εξάλλου και ο ίδιος από τη Νόσο του Πορτνόι (την μη επιτυχή εκτόνωση και απόλαυση της λίμπιντο λόγω αναστολών).

Υann Μoix

PΑRΤΟUΖ

(ΠΑΡΤΟΥΖΑ)

ΜΤΦ. ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΥΚΙΑΣ ΕΚΔ.
ΚΕΔΡΟΣ, 2006 ΣΕΛ.
437, ΤΙΜΗ: 20 #

Ο «τρομοκράτης» Μαρκήσιος ντε Σαντ συμβουλεύει τον τρομοκράτη Μοχάμετ Άτα

«Όχι λεπτότητα στον έρωτα. Ποτέ!… Προσθέτει μήπως η

λεπτότητα καμιά γλύκα παραπάνω στην ηδονή; Όχι

βέβαια. Τουναντίον, μειώνει τις γλύκες της… Οι

ντελικάτοι είναι οι χειρότεροι γαμιάδες. Πιστεύουν ότι θ΄

αποζημιώσουν μια γυναίκα με ωραία λόγια γι΄

αυτό που της στερούν στην πράξη»

(απόσπασμα από το βιβλίο).