«ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ»

Τι έμαθε η ζωή στον Νίκο Κουρή; «Ότι πρέπει να υπάρχει η ευθύνη της ρήξης. Δύσκολο αλλά λυτρωτικό. Τα «ξυπνάει» λίγο τα πράγματα, τα βάζει απέναντι σε μια αλαζονεία που υπάρχει για το αύριο. Κι ακόμα ότι δεν πρέπει να χάνεται η αίσθηση του μέτρου. Πιστεύω στη δυναμική της οικονομίαςόχι με την έννοια της τσιγκουνιάς. Αυτός που αντιστάθηκε στα 15 κομμάτια γλυκό και έφαγε 150 γραμμάρια είναι πιο κοντά στην επιθυμία, πιο κοντά στην ηδονή».

Σε ποια φάση είσαι τώρα; Είμαι 33 ετών. Ίσως είναι η ώρα να πάρω τα πράγματα στα χέρια μου. Να αναλάβω πιο υπεύθυνα τις ευθύνες των φιλοδοξιών και των ονείρων μου. Να κάνω κάτι πιο προσωπικό. Δεν ξέρω τι μορφή μπορεί να έχει, αλλά νιώθω ότι το χρωστάω στον εαυτό μου, σαν ουσιαστική ωρίμαση εφ΄ όλης της ύλης. Δεν έχω πλάνο, ούτε πρόγραμμα. Έχω ανάγκη. Με όρους ανάγκης ψυχής, όχι με όρους ψωνίστικους ή της αγοράς. Καμιά φορά, κι όχι σπάνια, αισθάνομαι σαν το καπάκι, που το ζουλάνε πάνω σε κάτι που βράζει και κινδυνεύει να εκραγεί.