100 χρόνια από τη γέννησή του

Ο Νικόλαος Κάλας ή Μ. Σπιέρος ή Νικήτας Ράντος γεννήθηκε στη Λωζάνη το 1907. Είχε πατέρα τον Ιωάννη Καλαμάρη, παλαιό βουλευτή Κυκλάδων, εκ των πρώτων Ελλήνων εφοπλιστών και παραδοσιακό ποιητή και μητέρα τη Ρόζα Καραντζά, δισεγγονή του Μάρκου Μπότσαρη.

Ξεκίνησε τη δεκαετία του ΄30 με ποιήματα, στα οποία το ετερόκλητο υλικό τους, η αναρχική τους γλώσσα και το εξαρθρωμένο τους σύνολο διαισθάνεσαι να υποκρύπτουν διαπεραστική τρυφερότητα (Οδυσσέας Ελύτης). Από τότε άρχισε να απορρίπτει την κομματική ορθοδοξία της Αριστεράς και να συνδέεται με τους «αποδιοπομπαίους» τροτσκιστές. Μαζί τους διατηρούσε σχέσεις στα 35 χρόνια που έζησε στο εξωτερικό (Παρίσι, Νέα Υόρκη), ενώ καλλιτεχνικά «στεγαζόταν» στους κύκλους των υπερρεαλιστών του Μπρετόν. Την τελευταία περίοδο της ζωής του ακολουθώντας, κατά κάποιον τρόπο, τη σκέψη του Αναξαγόρα, «οι άνθρωποι χάνονται γιατί δεν μπορούν να ενώσουν την αρχή με το τέλος τους», γύρισε στην Ελλάδα. Έδωσε διαλέξεις, διάβασε ποιήματά του στο ραδιόφωνο και πήρε μέρος σε συζητήσεις για την πρωτοπορία στην ποίηση και την τέχνη.

Δημοσίευσε πρωτότυπα ποιήματα και μαχητικά άρθρα σε περιοδικά, λογοτεχνικά και πολιτικά. Στο «Για τον Σοσιαλισμό» φιλοξενήθηκε ένα αρνητικό του σχόλιο για την αμετροεπή ρήση του Αραγκόν: Ρίτσος ο μεγαλύτερος ποιητής του αιώνα μας.